Category: Κυριο Θέμα

Νέα Ζηλανδία: Νομιμοποίησε την πληρωμή μισθών με κρυπτονόμισμα

Νέα Ζηλανδία: Νομιμοποίησε την πληρωμή μισθών με κρυπτονόμισμα

Η Νέα Ζηλανδία αποτελεί πλέον την πρώτη χώρα που νομιμοποίησε την πληρωμή μισθών με κρυπτονόμισμα, έπειτα από την οδηγία που εξέδωσαν το υπουργείο Εσωτερικών Εσόδων και η εφορία για την πειραματική εφαρμογή, από την 1η Σεπτεμβρίου και αρχικά για μία τριετία, της πληρωμής των μισθών των υπαλλήλων σε κρυπτονόμισμα.

Η νομοθεσία, που εγκρίθηκε στις 7 Αυγούστου, προβλέπει την δυνατότητα πληρωμής με κρυπτονόμισμα σε τακτική βάση ενός τμήματος των μισθωτών υπαλλήλων και εξαιρεί τους ελεύθερους επαγγελματίες και υπεργολάβους.

Επιπλέον, επιτάσσει πως τα κρυπτονομίσματα αυτά θα πρέπει να μπορούν να μετατρέπονται “με τρόπο άμεσο” σε κάποιο σταθερό, ενιαίο κρυπτονόμισμα, του οποίου η ισοτιμία θα είναι συνδεδεμένη με ένα, ή περισσότερα εθνικά νομίσματα.

Όπως τονίζει ο νομοθέτης, “δεν είναι όλα τα κρυπτονομίσματα αποδεκτά”, αποσαφηνίζοντας πως για να θεωρηθούν κατάλληλα για την καταβολή “μισθών ή αποζημιώσεων” θα πρέπει να έχουν ομοιότητες με τα υπάρχοντα επίσημα νομίσματα, ώστε να μην κινδυνεύουν με κυρωτικά μέτρα, ή απαγορεύσεις και να μπορούν να μετατραπούν σε κάποιο εθνικό νόμισμα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Από: capital.gr

Όλοι γνώριζαν κι όμως με την ψήφο τους “πρόδωσαν” τη Μακεδονία

Όλοι γνώριζαν κι όμως με την ψήφο τους “πρόδωσαν” τη Μακεδονία

Του Πέτρου Χασάπη

Οι Παμακεδονικές οργανώσεις υπέβαλαν μήνυση για εσχάτη προδοσία, σε ότι αφορά τη συμφωνία των Πρεσπών, ο δε λαός έχει δικαίωμα να πληροφορηθεί όλες τις πτυχές και τις λεπτομέρειες αυτής της επονείδιστης συμφωνίας.

Μιας συμφωνίας που εκχώρησε το ελληνικό όνομα «Μακεδονία» σε άλλο λαό, χαρακτήρισε «Μακεδόνες» που δήθεν ομιλούν τη «Μακεδονική γλώσσα» αλλοεθνείς και έθεσε τις βάσεις ενός αλυτρωτισμού σε βάρος της πατρίδας μας, που θα τον βρούμε μπροστά μας.

Τα δικαστικά όργανα που ασχολήθηκαν με την πιο πάνω μήνυση για εσχάτη προδοσία, την απέστειλαν στη Βουλή, όπως ορίζει το άρθρο 86 του Συντάγματος. Μέσα στη Βουλή όμως και προκειμένου να αποφασιστεί η συγκρότηση ειδικής προανακριτικής επιτροπής, αυτό δεν γίνεται αυτόματα, αλλά προβλέπεται ότι θα πρέπει να το ζητήσουν ενυπόγραφα 30 βουλευτές.

Οι 10 βουλευτές του κόμματος της Ελληνικής Λύσης, υπέγραψαν αμέσως αυτό το κείμενο και επομένως απαιτούνται ακόμα 20 υπογραφές, προκειμένου να εισαχθεί το θέμα προς συζήτηση για να αποφασιστεί η σύσταση της ανωτέρω επιτροπής, η οποία και θα διερευνήσει όλες τις πτυχές του ζητήματος.

Μέχρι στιγμής όμως κανένας από τους υπόλοιπους 290 βουλευτές δεν έχει υπογράψει αυτή την αίτηση. Και απ’ ότι προβλέπω, κανείς άλλος δεν πρόκειται να την προσυπογράψει. Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ αντίθετα καλεί τη ΝΔ να ζητήσει συγνώμη που δεν ψήφισε τη συμφωνία, η δε ΝΔ, η οποία επένδυσε μικροκομματικά πάνω στις ευαισθησίες του κόσμου και ειδικά των Μακεδόνων, βρίσκει τώρα τη συμφωνία καλή.

Προεκλογικά, εγώ προσωπικά ως υποψήφιος βουλευτής, το επισήμανα σε όλους τους τόνους, ακόμα και με πληρωμένες καταχωρήσεις, πως, όποιος ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, ψηφίζει άμεσα τη συμφωνία των Πρεσπών, όποιος ψηφίσει τη ΝΔ, εγκρίνει ο ίδιος προσωπικά τη συμφωνία των Πρεσπών. Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας είναι πλέον γνωστά.

Όλοι λοιπόν όσοι ψήφισαν αυτά τα κόμματα να τους εκπροσωπήσουν, θα πρέπει από εδώ και πέρα να κλείσουν το στόμα τους και να ζήσουν με τις τύψεις τους. Όλοι μαζί “πρόδωσαν” τη Μακεδονία μας.

 

 

 

Οι πομφόλυγες Μητσοτάκη

Οι πομφόλυγες Μητσοτάκη

Του Χασάπη Πέτρου*
Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ έναν άλλο Μητσοτάκη, λίγο πιο ανήσυχο. Έχει εγκαταλείψει το παλιό στυλ του δήθεν συναινετικού πολιτικού αρχηγού, αλλά και το στυλ του σοβαρού πολιτικού που δεν υπόσχεται πράγματα τα οποία δεν μπορεί να κάνει. Τι εννοώ.

Πρώτον και πέραν των άλλων, έχει αρχίσει ο ίδιος, αλλά και όλο το σύστημα ΝΔ, μια προσωπική επίθεση εναντίον του κ. Βελόπουλου και της Ελληνικής Λύσης, προσπαθώντας αφενός να μας ταυτίσει με τους ναζιστές, αφετέρου να μας πετάξει εκτός Βουλής, για να διασώσει λέει το κύρος της δημοκρατίας. Προφανώς εννοεί της χρεοκοπημένης δημοκρατίας, στη χρεοκοπία της οποίας συνέβαλε και ο Μητσοτακισμός ως πτέρυγα της ΝΔ κατά τη μεταπολίτευση.

Ακούω λοιπόν κι εγώ από τα χείλη του κ. Μητσοτάκη, αλλά και από όλο το ελιτίστικο σύστημα ΝΔ, ότι είμαι ναζιστής, φασίστας κ.λ.π. και δεν πιστεύω στα αυτιά μου. Φέρνω προ οφθαλμών όλα τα στελέχη της Ελληνικής Λύσης και αναρωτιέμαι που βλέπει στα πρόσωπά μας ο κ. Μητσοτάκης ναζιστές ή φασίστες; Δηλαδή εμείς δεν έχουμε δικαίωμα να εκπροσωπήσουμε μια μερίδα λαού στη Βουλή; Και γιατί θέλει εμάς όλους να μην μας επιτρέψει να εισέλθουμε στη Βουλή; Είμαστε εμείς πρόβλημα για το κύρος της δημοκρατίας; Μήπως το πρόβλημα είναι ο νεποτισμός και η επιβληθείσα οικογενειοκρατία και κληρονομική διαδοχή στην ελληνική πολιτική σκηνή που χρεοκόπησαν τη χώρα; Έπειτα αναρωτιέμαι αν ο κ. Μητσοτάκης αντιλαμβάνεται την ελληνική Βουλή ωσάν κάποιο περιουσιακό του αντικείμενο, εντός του οποίου θα υπάρχουν μόνο όσους εγκρίνει ο ίδιος. Είναι άραγε δημοκρατική μια τέτοια αντίληψη;

Ταυτόχρονα δεν ακούω από τα χείλη του ούτε μια επικριτική λέξη για τον κ. Βαρουφάκη, τον οποίο στο παρελθόν κατηγορούσε ότι ζημίωσε τη χώρα κατά 100 δις € το πρώτο εξάμηνο του 2015 και ότι ήθελε να στηθεί και Ειδικό Δικαστήριο γι’ αυτό. Τώρα, λες και απευθύνεται σε λωτοφάγους, έχει κάνει γαργάρα το θέμα Βαρουφάκη. Γιατί άραγε; Για να κόψει ο τελευταίος ψήφους από τον ΣΥΡΙΖΑ και να απολαύσει ο ίδιος μια άνετη καρέκλα εξουσίας; Και η ζημιά στην πατρίδα των 100 δις € πάει περίπατο στο βωμό της πρωθυπουργικής καρέκλας;

Δεύτερον, παρατηρώ τελευταία τον κ. Μητσοτάκη, με τη δικαιολογία της δήθεν αποκάλυψης του προγράμματος της ΝΔ, να υπόσχεται πράγματα που δεν τολμά να υποσχεθεί ούτε ο κ. Τσίπρας. Καλύτερες 120 δόσεις, προσλήψεις, μείωση φορολογίας , μείωση της ανεργίας κ.λ.π., σχεδόν τα πάντα. Αν προσέξετε όμως τι λέει ακριβώς, θα διαπιστώσετε ότι βάζει δύο αστερίσκους στις υποσχέσεις του και καλό είναι να τους λάβετε σοβαρά υπόψη τους αστερίσκους αυτούς, πριν προσέλθετε στις κάλπες.

Λέει λοιπόν πως όλα αυτά που υπόσχεται, θα γίνουν βέβαια σε βάθος χρόνου και αφού όμως πρώτα υπάρξει ανάπτυξη και αφού φυσικά τα επιτρέψουν όλα αυτά οι επικυρίαρχοι δανειστές, δηλαδή η Γερμανία. Δεν λέει φυσικά τη φράση «τα επιτρέψουν», αλλά λέει διπλωματικά ότι θα μιλήσει και θα πείσει τους δανειστές.

Εδώ όμως ο κ. Μητσοτάκης αποκρύπτει δύο βασικά πράγματα από τον ελληνικό λαό. Πρώτον ανάπτυξη δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ, γιατί δεν την επιθυμεί η ελληνική παρασιτική ελίτ και δεύτερον, οι δανειστές δεν θέλουν να μας διευκολύνουν για να πάρουν τα χρήματά τους πίσω. Οι δανειστές θέλουν πλέον την ίδια την Ελλάδα μας.

Αυτά ακριβώς, όπως και το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών, δεν θέλει να ακούει μέσα στη Βουλή ο κ. Μητσοτάκης από την πλευρά της Ελληνικής Λύσης. Με αυτή τη λογική, ναι αποτελούμε πρόβλημα για το κύρος της «δημοκρατίας» του.

*Δικηγόρος και Οικονομολόγος

Υποψ. Βουλευτής στην Β΄ Αθηνών – Δυτικός Τομέας, με την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ

 

 

 

Κοινωνική Δικαιοσύνη χωρίς δίκαιη φορολόγηση δεν μπορεί να υπάρξει. 

Κοινωνική Δικαιοσύνη χωρίς δίκαιη φορολόγηση δεν μπορεί να υπάρξει. 

Του Χασάπη Πέτρου*

Θα πρέπει να έχουμε όλοι στο μυαλό μας ένα πράγμα. Δίκαιο φορολογικό σύστημα και γενικά δίκαιη φορολόγηση δεν πρόκειται να υπάρξει όσο το κράτος αντιμετωπίζει την κοινωνία ως απατεώνα. Όσο αντιμετωπίζει τους πολίτες ως εν δυνάμει φοροκλέφτες. Μελετείστε με προσοχή οποιαδήποτε φορολογική νομοθετική διάταξη και θα διαπιστώσετε με έκπληξη ότι πίσω από κάθε διάταξη κρύβεται η  προσπάθεια του κράτους (δίκην «Σέρλοκ Χόλμς») να ανακαλύψει τον φοροαπατεώνα. Για παράδειγμα, τα τεκμήρια και κάθε ανάλογη μέθοδος κάνει αυτό ακριβώς.

Ένα ακόμα παράδειγμα είναι η απαλλαγή με βάση τις αποδείξεις. Αυτό δεν γίνεται με ειλικρινή πρόθεση του κράτους να ελαφρύνει τον φορολογούμενο από τα έξοδα διαβίωσής του, αλλά γίνεται με σκοπό να συλλάβει τον «φοροαπατεώνα» που δεν εκδίδει αποδείξεις. Με τον τρόπο αυτό μετατρέπει τον κάθε πολίτη σε «κυνηγό κεφαλών» εναντίον των συμπολιτών του για συλλογή φόρων, διαφορετικά καταδικάζει τον πολίτη που δεν ενδιαφέρεται να συλλέξει αποδείξεις να πληρώσει αυτός. Αυτή όμως η στάση του κράτους δεν καλλιεργεί φορολογική συνείδηση στους πολίτες. Τουναντίον τροφοδοτεί την καχυποψία και την μη εμπιστοσύνη μεταξύ των μελών της κοινωνίας. Σε κάθε περίπτωση πάντως, όχι μόνο δεν καλλιεργεί φορολογική συνείδηση, αλλά ούτε και εισπράττει φόρους. Απεναντίας φορολογούνται υπέρμετρα μόνο οι συνεπείς φορολογούμενοι και αυτοί που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν.

Στην πραγματικότητα η ελίτ που ελέγχει την πολιτική εξουσία και μέσω αυτής το κράτος, δεν θέλει σε καμία περίπτωση ένα απλό και αντικειμενικό φορολογικό σύστημα, γιατί η πρώτη που θα πρέπει να πληρώσει θα είναι η ίδια. Έτσι εφευρίσκονται διάφορες τεχνικές για να είναι στην πρέσα με το στίγμα του εν δυνάμει φοροαπατεώνα ο απλός ανίσχυρος πολίτης.

Μοναδικός τρόπος, αφενός για δίκαιη φορολόγηση αφετέρου για απόλυτη συλλογή φόρων μέχρι και του τελευταίου ευρώ, είναι η θέσπιση ενός φορολογικού συστήματος «εσόδων – εξόδων», δηλαδή της άμεσης φορολόγησης του πραγματικού καθαρού εισοδήματος, μετά την αφαίρεση των διαφόρων εξόδων για τα οποία έχουν ήδη πληρωθεί οι έμμεσοι φόροι. Ένα σύστημα δηλαδή το οποίο θα αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο, επιχειρήσεις, επαγγελματίες και νοικοκυριά. Με τον τρόπο αυτό, η αφαίρεση των εξόδων από το εισόδημα, δεν θα γίνεται όπως τώρα, δηλαδή με το σκοπό να συλληφθεί αυτός που δεν εξέδωσε την απόδειξη, αλλά με το σκοπό να αφαιρεθούν από τον κάθε φορολογούμενο τα έξοδά του (όπως ακριβώς γίνεται με τις επιχειρήσεις και τους επαγγελματίες) και  μετά να φορολογηθεί το καθαρό εισόδημα.

Στα πλαίσια αυτά όμως, θα πρέπει να αφαιρούνται όλα τα έξοδα, είτε αυτά αφορούν αγορά καταναλωτικών αγαθών, είτε πληρωμές ΔΕΚΟ, είτε αγορά παγίων κ.λ.π. Για παράδειγμα στο χώρο των ακινήτων γίνεται ένα μεγάλο πάρτι σε βάρος του εκάστοτε αγοραστή, ενώ φοροδιαφεύγουν μαύρα τιμήματα, κατασκευαστές, μεσίτες, υπεργολάβοι κ.λ.π. και ταυτόχρονα κρύβεται μεγάλη ανασφάλιστη και μαύρη εργασία.

Αν λοιπόν το Κράτος θέλει να τεθεί στην υπηρεσία της κοινωνίας και όχι να συμπεριφέρεται ως κατοχικό και αρπακτικό κράτος, αν θέλει να πληρώνουν όλοι ανεξαιρέτως τους φόρους τους (με λογικούς και δίκαιους φορολογικούς συντελεστές) και όχι να εξυπηρετεί την άρχουσα ελίτ, αν θέλει να εμπεδωθεί η Κοινωνική Δικαιοσύνη, θα πρέπει να αρχίσει από ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα. Αυτό σημαίνει κοινωνικοποίηση του κράτους.

*Δικηγόρος και Οικονομολόγος

Υποψ. Βουλευτής με την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ στον Βόρειο Τομέα της Β΄ Αθηνών