Category: Επιλεγμένα

Τι μας περιμένει από εδώ και πέρα;

Τι μας περιμένει από εδώ και πέρα;

Του Πέτρου Χασάπη

Κατ΄ αρχήν πρέπει να επισημανθεί ότι η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, άρχισε να δείχνει σοβαρά σημάδια αποτυχίας, πολύ πριν την εμφάνιση του κορωνοϊού, αλλά τότε δεν το γνωρίζαμε. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα οικονομικά στοιχεία που αποκαλύφθηκαν τώρα, ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας στη χώρα μας είχε υποχωρήσει κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2019 στο 1% του ΑΕΠ, σε σύγκριση με το 2,3% του αμέσως προηγούμενου τριμήνου και σε σχέση με τον μέσο όρο 2,1% ολόκληρου του προηγούμενου ενεαμήνου του 2019.

Αυτό δείχνει ότι, παρά τον εξωραϊσμό της εικόνας της κυβέρνησης από τα συστημικά ΜΜΕ και την απόκρυψη της αλήθειας, η οικονομία έδειχνε ήδη από τα τέλη του 2019, ανησυχητικά σημάδια κάμψης. Την εμφάνιση του κορωνοϊού, θεωρώ ότι η κυβέρνηση την είδε ως «σωσίβιο» προκειμένου αφενός να φορτώσει πάνω της την ήδη αποτυχημένη πολιτική της, αφετέρου να καταφέρει ταυτόχρονα να «βολέψει ημέτερους». Όμως, ο αυστηρός εγκλεισμός του λαού στα σπίτια του, η παύση κάθε οικονομικής δραστηριότητας και η εκταμίευση προσωρινών βοηθημάτων, από το γνωστό «μαξιλάρι» των 35,7 δις ευρώ, οδηγούν πλέον προς μια ανεξέλεγκτη κατάσταση. Ο αναγνώστης πρέπει να γνωρίζει ότι αυτό το λεγόμενο «μαξιλάρι» που είναι μνημονιακή υποχρέωση, αποτελείται από 15,7 δις ευρώ του ESM (πιστοληπτική γραμμή στήριξης με μνημονιακούς όρους) και 20 δις ευρώ αποθεματικά των δημοσίων οργανισμών, στα οποία φέρεται να έβαλε ήδη χέρι η κυβέρνηση, προκειμένου να μοιράσει χρήματα προς κάθε κατεύθυνση.

Αυτά, έχοντας κατά νου ας προσπαθήσουμε να ιχνηλατήσουμε τη συνέχεια.

Όταν στις αρχές του 2010 το ΠΑΣΟΚ έθεσε την Ελλάδα κάτω από την κυριαρχία της τρόϊκας και ειδικά του ΔΝΤ, στην ουσία επήλθε μάλλον μια σιωπηρή συμφωνία μεταξύ της κρατικοδίαιτης – παρασιτικής οικονομικής και πολιτικής ελίτ της χώρας με το ΔΝΤ. Αντί λοιπόν, όλο αυτό να αποτελέσει ευκαιρία για να γίνει αναδιάταξη του αποτυχημένου παραγωγικού μοντέλου της χώρας, κάτι που θα αφαιρούσε φυσικά προνόμια από την ελίτ και ενδεχομένως οδηγούσε στην ανατροπή της, προφανώς συμφωνήθηκε σιωπηρά, ότι δεν θα αγγιχτούν τα προνόμια της ελίτ και όλο το βάρος θα το πλήρωναν ο λαός και η δημόσια περιουσία. Εκ του αποτελέσματος και με δεδομένο: α) ότι η κρατικοδίαιτη – παρασιτική οικονομική ολιγαρχία, όχι μόνο δεν απώλεσε προνόμια, αλλά αντιθέτως αύξησε τον πλούτο της στα χρόνια των μνημονίων, πολύ πάνω από τον διεθνή μέσο όρο και β) ότι όχι μόνο δεν ανατράπηκαν τα κόμματα που οδήγησαν τη χώρα στην οικονομική καταστροφή, αλλά αντιθέτως οι πολιτικές τους οικογένειες, τα πολιτικά τζάκια και οι κληρονομικά πολιτικοί γόνοι τους (γιατί στην πραγματικότητα όλοι αυτοί είναι τα κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα) εξακολουθούν να είναι εδώ παρόντες στην ηγεσία της χώρας, φαίνεται να αποδεικνύεται η ανωτέρω υπόθεση.

Έτσι λοιπόν, αντί να έχουμε αναδιάταξη του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, αντί να έχουμε ανακάτωμα της κοινωνικοοικονομικής «τράπουλας» και ανάδειξη νέων παραγωγικών δυνάμεων από τη βάση της κοινωνίας, που θα βάσιζαν την άνοδό τους στην παραγωγή πλούτου στη χώρα, αντιθέτως είχαμε δέκα χρόνια μνημονίων, δέκα ολόκληρα χρόνια στερήσεων, εκποίησης του εθνικού πλούτου, απώλειας της εθνικής κυριαρχίας και υποχώρησης της αμυντικής ικανότητας της χώρας. Και τώρα τι;

Την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που δεν άντεξε το αρχικό βάρος, διαδέχτηκε η κυβέρνηση Παπαδήμου και την τελευταία η πολιτικά ελειποβαρής κυβέρνηση Σαμαρά. Η προσμονή του λαού, που ανέπτυξε αντιμνημονιακό μέτωπο και η ως εκ τούτου ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβερνητική δύναμη, διαψεύστηκε σε λίγους μήνες από την πλήρη υποταγή προσωπικά του κ. Τσίπρα, όχι τόσο στις εντολές της τρόϊκας, αλλά κυρίως στα συμφέροντα της εγχώριας κρατικοδίαιτης – παρασιτικής και διεφθαρμένης ολιγαρχίας. Η τελευταία, ούσα διεθνιστική – εθνομηδενιστική (όπως άλλωστε ήταν ανέκαθεν), προσβλέπουσα μόνο στην παγκοσμιοποίηση και όχι στην ελληνική κοινωνία και στο ελληνικό έθνος, είναι η αποκλειστικά υπεύθυνη για το κατάντημα της χώρας, για τη χρεοκοπία της και την ανοχή τώρα του εποικισμού της Χριστιανικής Ελλάδας, από μουσουλμάνους λαθροεισβολείς από όλο τον πλανήτη. Αυτή ήταν εκείνη που πίεσε για μνημόνια σε βάρος του λαού, αυτή ήταν που πίεσε για το Σκοπιανό, αυτή είναι που πιέζει για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, προκειμένου να μην υπάρξει πόλεμος και ανατραπεί η ίδια και αυτή εξακολουθεί να είναι στην ηγεσία της χώρας για νέα «επιτεύγματα».

Το παράδειγμα των τελευταίων δέκα ετών, η χαμένη αυτή δεκαετία και όσα συνέβησαν σ’ αυτήν, θα πρέπει να μας απασχολήσουν σοβαρά, γιατί προβλέπω στο άμεσο μέλλον να επαναλαμβάνονται τα ίδια πράγματα. Τι θα γίνει;

Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η οικονομία ήδη είχε αρχίσει να δείχνει σημάδια κάμψης και τώρα με τον κορωνοϊό, με την πλήρη οικονομική υποχώρηση, την κατασπατάληση του «μαξιλαριού» και φυσικά την υποχώρηση του ΑΕΠ, το χρέος, τόσο ως ποσοστό του ΑΕΠ, όσο και ως πραγματικό χρέος θα εκτοξευθεί. Αυτό θα μας κάνει πάλι να μιλάμε για “βιώσιμο χρέος”, για πιστοληπτική ικανότητα και για νέα μνημονιακά μέτρα.

Πιθανολογώ ότι, η εγχώρια παρασιτική οικονομική ολιγαρχία, με ενεργούμενο την πολιτική ελίτ της χώρας, μέσω των ΜΜΕ, των δημοσκοπήσεων, της τρομοκράτησης του κόσμου κ.λ.π. θα επιχειρήσει και πάλι να επιβάλει νέα φτώχεια στο λαό, προκειμένου να διατηρήσει για μία ακόμα φορά τα προνόμια της. Ταυτόχρονα, επειδή ο Ερντογάν γνωρίζει πολύ καλύτερα από εμάς τους πολίτες το είδος της ψοφοδεούς δικής μας ελίτ, είναι βέβαιο πως μετά τη Μακεδονία, με την κατάλληλη τουρκική πίεση, αυτή η ελίτ θα παραδώσει Αιγαίο και Μεσόγειο και ίσως και νησιά, αρκεί και μόνο να μην κινδυνεύσουν τα προνόμιά της. «Τι θέλετε λοιπόν, να κάνουμε πόλεμο;». Αυτό μήπως δεν μας λένε συνεχώς τα δικά της ΜΜΕ, τρομοκρατώντας τον κόσμο, όπως μας έλεγαν με τα μνημόνια ότι δήθεν θα έπεφτε η χώρα στα “βράχια”;

Πιθανολογώ ακόμα ότι, έπειτα από τα ανωτέρω και ειδικά τη μεγάλη ανεργία που θα υπάρξει (ήδη το ΔΝΤ κάνει λόγο για 300.000 νέους ανέργους στην Ελλάδα), ενδεχομένως να ζήσουμε νέο κύμα μετανάστευσης Ελλήνων προς το εξωτερικό, ακόμα και αυτών των τελευταίων που πίστεψαν ότι μένοντας στη χώρα και παλεύοντας θα τα κατάφερναν. Ναι θα τα κατάφερναν, αν είχαν όμως μια άλλη εθνική και παραγωγική ελίτ, που θα πίστευε στις δυνατότητες της ελληνικής κοινωνίας και θα επένδυε τα χρήματά της εδώ. Δυστυχώς, με αυτή την παρασιτική ελίτ που έχουμε, αλλά και με τους εύπιστους πολίτες, που καθοδηγούνται πλήρως από τα συστημικά ΜΜΕ, από τις δημοσκοπήσεις και από τα πληρωμένα τρόλς του διαδικτύου, δεν θα τα καταφέρουμε και πολύ ήταν που φτάσαμε ως εδώ, 200 χρόνια μετά τον ξεσηκωμό του ελληνικού έθνους.

Όμως, έστω τώρα την ύστατη στιγμή, είναι η ώρα για αλλαγές, είναι η ώρα για ανατροπές. Πρώτα απ’ όλα ανατροπή στον τρόπο σκέψης μας και έπειτα ανατροπή αυτής της εθνομηδενιστικής ελίτ που μας έφτασε στη σημερινό κατάντημα. Ίσως σύντομα κληθούμε να πάρουμε τις αποφάσεις μας στις κάλπες. Τότε θα πρέπει να κάνουμε μια «επανάσταση συνείδησης». Δεν πρέπει να συνεχίζουμε να διασώζουμε με την ψήφο μας τις πολιτικές οικογένειες που μας χρεοκόπησαν. Πρέπει να τις αλλάξουμε. Η απλή αναλογική, με την οποία θα γίνουν οι επόμενες εκλογές,  μας δίνει μια ευκαιρία για να αφήσουμε πίσω μας το αποτυχημένο παρελθόν και να ψηφίσουμε για ένα καλύτερο μέλλον. Να πιστέψουμε και σε άλλους Έλληνες πέρα από τις μόνιμες πολιτικές οικογένειες. Ελπίζω λίγο πλέον, αλλά πάντα ελπίζω.

 

Γιατί ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ θα κάνουν συγκυβέρνηση μετά τις επόμενες εκλογές.

Γιατί ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ θα κάνουν συγκυβέρνηση μετά τις επόμενες εκλογές.

Του Πέτρου Χασάπη

Οι επόμενες εκλογές ως γνωστόν θα γίνουν με απλή αναλογική, οπότε κανένα κόμμα δεν πρόκειται να έχει αυτοδυναμία ό,τι και να γίνει. Ταυτόχρονα ο κ. Μητσοτάκης έχει δηλώσει επίσημα ότι θα πάει σε διπλές εκλογές, όποτε αυτές γίνουν, προκειμένου να κάψει την απλή αναλογική. Θα γίνουν όμως έτσι τα πράγματα; Για να δούμε.

Ο κ. Μητσοτάκης έχει μέχρι στιγμής τρία πολιτικά οφέλη και ταυτόχρονα τέσσερα πολιτικά προβλήματα, δύο από τα οποία είναι ήδη γνωστά και δύο που θα σκάσουν στη συνέχεια και το ξέρει.

Τα πολιτικά του οφέλη είναι πρώτον η εικόνα μιας άλλης ελπιδοφόρας πολιτικής που επικοινωνιακά κατάφερε να περάσει, άσχετα με τον νεοφιλελεύθερο πυρήνα της που θα εμφανιζόταν στη συνέχεια, δεύτερον το θέμα με τον Έβρο, όπου κέρδισε πολιτικούς πόντους, διαφορετικά θα ήταν ήδη στο σπίτι του και τρίτον (όσο και αν αυτό ηχεί περίεργα) η πανδημία του κορωναϊού, ο χειρισμός της οποίας μέχρι στιγμής, επικοινωνιακά τουλάχιστον του βγαίνει πολιτικά.

Τα δύο γνωστά πολιτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, είναι αυτό του εμπαιγμού του λαού με τη Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία αντιθέτως τώρα τιμά και στηρίζει και το λαθρομεταναστευτικό, όπου εκτελεί κατά γράμμα τις εντολές της παγκοσμιοποίησης και του open society, για άνοιγμα των συνόρων, εποικισμό της χώρας και πρόκληση εθνικής αλλοίωσης. Θα σκεφτείτε ίσως πως το τελευταίο δεν ταιριάζει με την συμπεριφορά του στον Έβρο. Όμως σκεφτείτε το εξής. Όσο καιρό εισέρχονταν από τον Έβρο εκατοντάδες λαθροεισβολείς κάθε εικοσιτετράωρο (όπως και από το Αιγαίο), ο κ. Μητσοτάκης δεν αντιδρούσε. Η μαζική όμως εισβολή που επεχείρησε ο Ερντογάν, δεν του άφησε κανένα περιθώριο αν δεν ήθελε, όπως είπα πιο πάνω, να είναι ήδη στο σπίτι του. Και τα δύο αυτά προβλήματα (αν και το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών έδειχνε κάπως να το ξεπερνά), του προκαλούν φθορά από τη δυσαρέσκεια της πατριωτικής λαϊκής πτέρυγας που τον ψήφισε.

Τα δύο πολιτικά προβλήματα που θα σκάσουν στη συνέχεια είναι, πρώτον το οικονομικό εξ αιτίας της κρίσης του κορωναϊού, μπροστά στο οποίο η κρίση των μνημονίων θα μοιάζει παιδικό πάρτι και δεύτερον η βέβαιη εμφάνιση των Τούρκων εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και η πρόκληση κάποιου θερμού επεισοδίου. Το τελευταίο θα είχε ήδη γίνει, αλλά η πανδημία του κορωνοϊού έχει σταματήσει προς το παρόν τα σχέδια του Ερντογάν. Με κανένα από αυτά τα δύο πολιτικά προβλήματα δεν θέλει να βρεθεί αντιμέτωπος ο κ. Μητσοτάκης, καθόσον τότε, η περαιτέρω παραμονή του στην εξουσία θα του προκαλεί ραγδαία πολιτική φθορά, τόσο του ίδιου όσο και της ΝΔ.

Από τα ανωτέρω, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα, ότι έχοντας κεφαλαιοποιήσει το θέμα της αρχικής καλής κυβερνητικής εικόνας, το θέμα του Έβρου και το θέμα της αντιμετώπισης του κορωνοϊού και έχοντας ήδη προεξοφλήσει την πολιτική φθορά του από τη στήριξη της Συμφωνίας των Πρεσπών και εν πολλοίς από το λαθρομεταναστευτικό, το καλύτερο timing για να κάνει εκλογές και να μηδενίσει το πολιτικό κοντέρ ξεκινώντας μια νέα τετραετία, είναι αμέσως μετά τη λήξη του συναγερμού για τον κορωνοϊό. Όσο παραμείνει από εκεί και μετά στην εξουσία, με τον οικονομικό Αρμαγεδώνα που θα ενσκήψει και την ταυτόχρονη τουρκική προκλητικότητα, θα φθείρεται με ρυθμούς απίστευτους.

Επειδή ο κ. Μητσοτάκης είναι νέος σε ηλικία, καταγόμενος από ισχυρό πολιτικό «τζάκι» και επειδή χτίζει με πολύ προσοχή το προφίλ του μετριοπαθούς προοδευτικού ηγέτη του Κέντρου, στοχεύοντας να παίξει κεντρικό πολιτικό ρόλο για πολλά χρόνια, εκτιμώ ότι θα επιλέξει να πάει σε εκλογές αμέσως μετά τη λήξη του συναγερμού για τον κορωνοϊό, λέγοντας ενδεχομένως και ακροθιγώς κάποιες αλήθειες για το τι μας περιμένει και δεν θα διακινδυνευσει να αυτοκτονήσει πολιτικά μένοντας στην εξουσία για 3 μόνο χρόνια που του απομένουν. Που λοιπόν εμπλέκεται ο ΣΥΡΙΖΑ και η συγκυβέρνηση σε όλο αυτό;

Όπως είπαμε, οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική και κανένα κόμμα δεν αναμένεται να εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, καθόσον θα πρέπει να λάβει το 50%+ των ψήφων του εκλογικού σώματος. Επομένως απομένουν δύο επιλογές. Η πρώτη είναι επαναληπτικές εκλογές με το επόμενο εκλογικό σύστημα που έχει ήδη ψηφισθεί (το οποίο σημειωτέον είναι πιο αδύναμο από το bonus των 50). Εδώ θεωρώ ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν θα ρισκάρει να εκνευρίσει το λαό και να πάει αμέσως σε επαναληπτικές εκλογές, εν μέσω οικονομικής καταιγίδας που έρχεται, μόνο και μόνο για να κερδίσει ένα χρόνο παραμονής στην εξουσία παραπάνω, σε σχέση με τα τρία που έχει ήδη στη διάθεσή του. Η δεύτερη είναι να ζητήσει από το δεύτερο κόμμα, από τον κ. Τσίπρα, να βάλει πλάτη για να αντιμετωπίσει η χώρα αφενός τον οικονομικό Αρμαγεδώνα που θα έρθει, αφετέρου την τουρκική προκλητικότητα.

Ο κ. Τσίπρας αναγκαστικά θα συμφωνήσει. Αφενός, θα έχει ηττηθεί για τρίτη συνεχόμενη φορά, οπότε σε μια ακόμα ενδεχόμενη τέταρτη ήττα καίγεται πολιτικά και αποχωρεί όντας νεότατος και αφετέρου, ο ίδιος ψήφισε την απλή αναλογική που επιβάλει συνεργασίες και επομένως, αν αρνηθεί τη συγκυβέρνηση (με πρωθυπουργό τον κ. Μητσοτάκη εννοείται), μη υπάρχουσας άλλης εναλλακτικής λύσης που να τον απαλλάσσει, θα εκτεθεί και θα καταστραφούν και αυτός και το κόμμα του πολιτικά. Είναι λοιπόν αναγκασμένος να πέσει στην παγίδα που θα του έχει στήσει ο κ. Μητσοτάκης και να ενισχύσει την παραμονή του κ. Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία. Είτε συμμετέχοντας στην κυβέρνηση είτε απλά στηρίζοντας, αν και θεωρώ πιθανότερο τη συγκυβέρνηση και την απόλαυση των προνομίων της εξουσίας. Αν αρνηθεί, τότε ο κ. Μητοστάκης θα πάει εκ του ασφαλούς σε πολιτικό περίπατο στις επαναληπτικές εκλογές, το πολιτικό κόστος των οποίων θα φορτωθούν και ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, οδηγούμενοι σε πολιτική καθίζηση.

Σε ότι αφορά στο ΚΙΝΑΛ, αυτό θα συντριβεί ανάμεσα στις δύο πολιτικές μυλόπετρες και θα επανδρώσει με τα στελέχη του (ήδη το κάνει) τα δύο μεγάλα κόμματα.

Υπέρ των ανωτέρω συνηγορεί και το γεγονός ότι τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, μην κρυβόμαστε, είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, φτιαγμένο από τις μήτρες της παγκοσμιοποίησης. Δεν διαφέρουν σχεδόν σε τίποτα. Ούτε στο λαθρομεταναστευτικό, ούτε στη Συμφωνία των Πρεσπών, ούτε στη Γερμανική Ευρώπη, ούτε στα μνημόνια, ούτε επί της ουσίας στη συνεκμετάλλευση με την Τουρκία στο Αιγαίο, ούτε γενικά στον διεθνισμό, στις open society εθνικές κοινωνίες και στην παγκόσμια διακυβέρνηση. Η μόνη διαφορά τους είναι το ποιος θα είναι πρωθυπουργός και οι καρέκλες της εξουσίας. Επομένως μην ακούγεται απίστευτο, απεναντίας είναι το πιο ρεαλιστικό σενάριο. Άλλωστε το προ αμνημονεύτων ετών απίστευτο της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, μαζί και με ένα τμήμα του τοτε ΣΥΡΙΖΑ (ΔΗΜΑΡ) έγινε πράξη, με το αιτιολογικό «να μην πέσει η χώρα στα βράχια». Θα γίνει πολύ όμορφα και τώρα.

Εξάλλου τόσο ο κ. Μητσοτάκης, όσο και ο κ. Τσίπρας, λόγω του ότι οι εκλογές θα γίνουν με λίστα (εφόσον γίνουν νωρίς), θα διαθέτουν στην επερχόμενη συγκυβέρνηση τις κοινοβουλευτικές ομάδες που εκείνοι επιθυμούν, για να μην δημιουργηθούν εσωκομματικά προβλήματα και στους δύο.

Μένουν δύο ζητήματα να διευκρινιστούν. Το πότε θα γίνουν εκλογές και τι θα γίνει με την πατριωτική πτέρυγα της ΝΔ που θα δυσαρεστηθεί. Σε ότι αφορά στις εκλογές, σύμφωνα με τα ανωτέρω, δεν θα πρέπει να γίνουν πέρα από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο και τούτο γιατί δεν προλαβαίνει η κυβέρνηση νωρίτερα, χωρίς να αποκλείεται και νωρίτερα. Σε ότι αφορά την δυσαρεστημένη πατριωτική πτέρυγα της ΝΔ, ο κ. Μητσοτάκης θα επιχειρήσει να εγκλωβίσει τους ψηφοφόρους αυτής της πτέρυγας στο κομματικό του «μαντρί», κτυπώντας λυσσαλέα και με ότι μέσα διαθέτει το σύστημα, πολιτικά, ΜΜΕ, τρόλς του διαδικτύου, δημοσκόπους, «Ανεξάρτητες Αρχές» και Δικαιοσύνη το κόμμα της Ελληνικής Λύσης, ώστε να φράξει έτσι το δρόμο των απογοητευμένων ψηφοφόρων προς τα εκεί. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αναμένει και απ’ ότι γνωρίζω το αναμένει η Ελληνική Λύση. Ήδη τα κτυπήματα “κάτω από τη μέση” έχουν αρχίσει.

 

 

 

Εφαρμόζεται ένας ιδιότυπος στρατιωτικός νόμος;

Εφαρμόζεται ένας ιδιότυπος στρατιωτικός νόμος;

Του Πέτρου Χασάπη
Οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) με τις οποίες έχουν επιβληθεί τα δραστικά μέτρα περιορισμού των στοιχειωδών ελευθεριών των Ελλήνων, δίκην στρατιωτικού νόμου και οι οποίες έρχονται προς ψήφιση στη Βουλή την επόμενη εβδομάδα, επικαλούνται τα άρθρα 44 παρ. 1, 5 παρ. 5, 18 παρ. 3 και 21 παρ. 3 του Συντάγματος.

Το άρθρο 44 παρ. 1 επιτρέπει την έκδοση ΠΝΠ σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης. Όλα καλά μέχρις εδώ. Δεν μπορεί να υπάρξει σοβαρός αντίλογος.

Η επικαλούμενη όμως παράγραφος 5 του άρθρου 5 λέει ότι: «Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας». Ερώτημα: Προστασία της υγείας του καθενός, σε βάρος των ατομικών ελευθεριών του κάθε άλλου; Στην ουσία, ολόκληρο το άρθρο 5 είναι ένας ύμνος προς τις ατομικές ελευθερίες. Ειδικά η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου αναφέρει ότι: «H προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη. Kανένας δεν καταδιώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο περιορίζεται, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος». Με τις ανωτέρω ΠΝΠ και φυσικά το νόμο που θα τις επικυρώσει την επόμενη εβδομάδα, στην πράξη έχουμε κατάλυση των ατομικών ελευθεριών των Ελλήνων από την κυβέρνηση, χωρίς οι ίδιοι να ευθύνονται για κάτι. Άραγε το Σύνταγμα εδώ ήθελε να επιβάλλεται με έναν απλό νόμο η καθολική αναστολή των ατομικών ελευθεριών των Ελλήνων;

Η παράγραφος 3 του άρθρου 18 ορίζει ότι: «Eιδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με τις επιτάξεις για τις ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων σε περίπτωση πολέμου ή επιστράτευσης, ή για τη θεραπεία άμεσης κοινωνικής ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή υγεία». Εδώ μιλάμε για κατάλυση του ατομικού δικαιώματος της ιδιοκτησίας, παντός είδους, όπως γίνεται αντιληπτό.

Τέλος, η παράγραφος 3 του άρθρου 21 ορίζει ότι: «Tο Kράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων». Προφανώς εδώ ο συνταγματικός νομοθέτης δεν είχε υπόψη του μια πανδημία σαν την παρούσα, αλλά τα συνήθη συμβαίνοντα σχετικά με την υγεία των πολιτών. Επομένως και τη διάταξη αυτή δεν μπορεί να την επικαλεστεί η κυβέρνηση για να επιβάλει την καθολική αναστολή των ατομικών ελευθεριών των Ελλήνων.

Από την άλλη, η παράγραφος 1 του άρθρου 48 ορίζει ότι: «Σε περίπτωση πολέμου, επιστράτευσης εξαιτίας εξωτερικών κινδύνων ή άμεσης απειλής της εθνικής ασφάλειας, καθώς και αν εκδηλωθεί ένοπλο κίνημα για την ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος, η Bουλή, με απόφασή της, που λαμβάνεται ύστερα από πρόταση της Kυβέρνησης, θέτει σε εφαρμογή, σε ολόκληρη την Eπικράτεια ή σε τμήμα της, το νόμο για την κατάσταση πολιορκίας, συνιστά εξαιρετικά δικαστήρια και αναστέλλει την ισχύ του συνόλου ή μέρους των διατάξεων των άρθρων 5 παράγραφος 4, 6, 8, 9, 11, 12 παράγραφοι 1 έως και 4, 14, 19, 22 παράγραφος 3, 23, 96 παράγραφος 4 και 97. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας δημοσιεύει την απόφαση της Bουλής».

Όμως η παράγραφος 4 του άρθρου 5, την αναστολή της οποίας επιβάλει το άρθρο 48 παρ. 1 μας λέει ότι: «Απαγορεύονται ατομικά διοικητικά μέτρα που περιορίζουν σε οποιονδήποτε Έλληνα την ελεύθερη κίνηση ή εγκατάσταση στη Χώρα, καθώς και την ελεύθερη έξοδο και είσοδο σ’ αυτήν. Τέτοιου περιεχομένου περιοριστικά μέτρα είναι δυνατόν να επιβληθούν μόνο ως παρεπόμενη ποινή με απόφαση ποινικού δικαστηρίου, σε εξαιρετικές περιπτώσεις ανάγκης και μόνο για την πρόληψη αξιόποινων πράξεων, όπως νόμος ορίζει». Αυτή ακριβώς, αλλά και τις υπόλοιπες διατάξεις του άρθρου 5 για τις ατομικές ελευθερίες αναστέλει τώρα η κυβέρνηση με τις ΠΝΠ και τα διοικητικά μέτρα που περιορίζουν την ελεύθερη κίνηση των πολιτών, τα πρόστιμα που επιβάλλει κ.λ.π.

Δηλαδή, εδώ έχουμε την εφαρμογή ενός ιδιότυπου «στρατιωτικού νόμου», χωρίς την επίκληση του άρθρου 48 παρ. 1 και χωρίς να συντρέχουν φυσικά οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 48 παρ. 1, εκτός και αν ο κορωνοϊός μπορεί να θεωρηθεί άμεση απειλή της εθνικής ασφάλειας της χώρας. Εάν κάτι τέτοιο πιστεύει η κυβέρνηση ότι ισχύει, τότε θα πρέπει να επικαλεστεί την εφαρμογή του άρθρου 48 του Συντάγματος και όχι να το εφαρμόζει de facto χωρίς να το λέει. Έχει κι αυτό την πολιτική του σηματοδοσία, καθόσον, ενώ η κυβέρνηση περιορίζει την ελεύθερη κίνηση των πολιτών και επιβάλει πρόστιμα, ταυτόχρονα προσπαθεί να τα φορτώσει όλα στην ατομική ευθύνη του καθενός μας, που είναι τρομοκρατημένος από τον κορωνοϊό, ως ο εγκλεισμός μας και ο αυτοπεριορισμός μας να ήταν κάτι φυσιολογικό και αναμενόμενο και όχι επιβαλλόμενο από την κυβέρνηση.

Θα μου πείτε βέβαια και τι να κάνουμε τώρα; Να κολλήσουμε αυστηρά πάνω στο γράμμα του Συντάγματος και να πεθάνουμε κυκλοφορώντας ελεύθεροι; Εξάλλου το Σύνταγμα αυτό έχει καταντήσει «φυσαρμόνικα» στα χέρια της εκάστοτε κυβέρνησης, τώρα θα κολλήσουμε;

Σωστά, αλλά με ανησυχεί η επόμενη μέρα. Η επόμενη μέρα θα μας βρει χρεοκοπημένους για μια ακόμα φορά και τα μέτρα που θα ληφθούν σε βάρος του λαού, με πρόσχημα την προηγούμενη (τωρινή) εφαρμογή του Συντάγματος, θα είναι πολύ σκληρά, υπέρ της εγχώριας και διεθνούς οικονομικής ολιγαρχίας. Στην ουσία σήμερα, με το φόβο του κορωνοϊού, εμείς οι ίδιοι συναινούμε και διολισθαίνουμε προς την αυτοκατάργηση των ατομικών μας δικαιωμάτων και ελευθεριών και μπορεί αυτό σήμερα να το κάνουμε υπέρ της υγείας ημών και της εθνικής μας κοινωνίας και σωστά το κάνουμε, αύριο όμως θα μας επιβάλλουν να το κάνουμε υπέρ των οικονομικών ολιγαρχών. Δεν μας προστάτευσε το υπάρχον Σύνταγμα όταν το 2015 ανατράπηκε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, δεν πρόκειται να μας προστατεύσει ούτε μετά.

Ας τα έχουμε όλα αυτά υπόψη μας και τουλάχιστον ας απαιτήσουμε στη συνέχεια ένα Νέο Σύνταγμα από το λαό για το λαό.

 

 

 

Η αυτοπαγίδευση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Η αυτοπαγίδευση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Του Πέτρου Χασάπη
Όπως είναι γνωστό, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, η Τουρκία παραβιάζει συνεχώς τον ελληνικό εναέριο χώρο στο Αιγαίο. Αντίθετα η Ελλάδα (δηλαδή το ελληνικό πολιτικό σύστημα) δεν αντέδρασε, δεν κατέρριψε ποτέ τουρκικό πολεμικό αεροσκάφος και είτε από φόβο είτε από δειλία του πολιτικού συστήματος, είτε από αντικειμενική πολεμική αδυναμία (?), είχε ως δόγμα εξωτερικής πολιτικής προς την Τουρκία, την πολιτική του κατευνασμού και όχι της αντιμετώπισης.

Βλέποντας οι Τούρκοι ότι οι Έλληνες δεν αντιδρούν, άρχισαν εδώ και κάποια χρόνια υπερπτήσεις ακόμα πλέον και πάνω από τα ελληνικά νησιά, διεκδικώντας παράλληλα τόσο θαλάσσιο χώρο, όσο και νησιά. Και πάλι οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν κατέρριψαν κανένα πολεμικό αεροσκάφος, εμπεδώνοντας έτσι στη διεθνή Κοινή Γνώμη την ψευδή αντίληψη για την αλήθεια των τουρκικών ισχυρισμών. Κάτι ανάλογο δηλαδή με τους ισχυρισμούς επί χρόνια των Σκοπιανών περί «Μακεδονίας» στη διεθνή Κοινή Γνώμη, χωρίς ελληνική αντίδραση, μέχρι που στο τέλος το κατάφεραν με τη δική μας άνευ όρων παράδοση. Και για να επανέλθουμε στα ελληνοτουρκικά, όχι μόνο δεν κατέρριψαν οι ελληνικές κυβερνήσεις ποτέ κανένα τουρκικό αεροπλάνο, αλλά παράλληλα «κιότεψαν» στο casus belli των Τούρκων και ούτε την αιγιαλίτιδα ζώνη επέκτειναν στα 12 ν.μ. όπως προβλέπει το διεθνές δίκαιο, ούτε κήρυξαν ποτέ ΑΟΖ, επιτρέποντας στην Τουρκία να έχει το πάνω χέρι παντού.

Τις τελευταίες ημέρες παρατηρούμε εμβρόντητοι την Τουρκία να προχωρά ένα βήμα ακόμα πιο πέρα και να παραβιάζει πλέον με τα πολεμικά της αεροσκάφη τον χερσαίο ελληνικό εναέριο χώρο πάνω από τον Έβρο και είμαι απόλυτα βέβαιος πως θα προχωρήσει κι άλλο πιο πέρα.

Παραδόξως (?) και πάλι η ελληνική κυβέρνηση Μητσοτάκη (αυτή τη φορά) δεν διατάσσει την κατάρριψη του τουρκικών πολεμικών. Όμως, αυτή τη φορά, τα πράγματα είναι διαφορετικά και γίνονται πολύ σοβαρά για τον εξής λόγο.

Βλέποντας ο Ερντογάν ότι οι Έλληνες δεν αντιδρούμε στις παραβιάσεις στο Αιγαίο, σκέφτηκε προφανώς κάτι πάρα πολύ απλό. Ότι ακόμα και χερσαίο εναέριο χώρο να παραβιάσει, τώρα πλέον οι Έλληνες θα έχουμε αυτοπαγιδευθεί και δεν θα αντιδράσουμε, καθόσον αν αντιδράσουμε τώρα καταρρίπτοντας ένα αεροπλάνο, αυτό θα σημαίνει αυτόματα ότι στο Αιγαίο δεν αντιδρούμε, επειδή οι Τούρκοι εκεί έχουν δήθεν δίκαιο και εμείς το αποδεχόμαστε. Για τον ίδιο λόγο εξάλλου δεν επεκτείνουμε στο Ιόνιο την αιγιαλίτιδα ζώνη στα 12 ν.μ. για να μην δώσουμε λέει επιχειρήματα στους Τούρκους να υποστηρίξουν ότι στο Αιγαίο δεν επεκτείνουμε, γιατί έχουν δίκιο οι Τούρκοι.

Έτσι λοιπόν, η ελληνική εξωτερική πολιτική, μη αντιδρώντας τόσα χρόνια στο Αιγαίο, έδωσε πλέον το δικαίωμα στους Τούρκους να παραβιάζουν τώρα και τον χερσαίο εναέριο χώρο μας. Κι αυτό δεν το κάνουν, όπως προφανώς φαντάζεστε, τυχαία στη Θράκη. Το εντάσσουν στο σχέδιο αυτονόμησης της Θράκης και θα συνεχίσουν να το κάνουν όλο και πιο πολύ πυκνότερα με απώτερο στόχο τη Θράκη, το μισό Αιγαίο και κάτω στη Μεσόγειο μέχρι τη Λιβυκή και Αιγυπτιακή ΑΟΖ. Θέλουν και στεριά και θάλασσα και νησιά.

Έτσι, όπως αυτοπαγιδεύθηκε τώρα η ελληνική εξωτερική πολιτική, δεν έχει πλέον καμία άλλη οδό διαφυγής, από το να κοιτάξει το «θηρίο» κατάματα. Να ορίσει επιτέλους τα θαλάσσια σύνορα που μας επιτρέπει το διεθνές δίκαιο, να κηρύξει την δικαιούμενη ΑΟΖ και να διακηρύξει πως κάθε υπέρπτηση σε οποιονδήποτε ελληνικό εναέριο χώρο (θαλάσσιο ή χερσαίο) και κάθε ενέργεια επί της ελληνικής ΑΟΖ, θα σημάνει αυτόματα κατάρριψη των τουρκικών αεροπλάνων και απώθηση ή βύθιση του σχετικού πλοίου. Και αυτό φυσικά να το εννοούμε απόλυτα. Θα το κάνει αυτό η κυβέρνηση Μητσοτάκη; Δεν το πιστεύω.

Αν δεν το κάνουμε όμως αυτό, σύντομα ο λαός της Θράκης θα βλέπει σχεδόν καθημερινά τουρκικά μαχητικά να διασχίζουν τον ελληνικό ουρανό και τους εκεί μουσουλμάνους να ξεσηκώνονται, σε μια συνεχιζόμενη αναπόδραστη πορεία παρακμής του ελληνισμού μέχρι τη διάλυσή μας.

Τώρα είναι η ύστατη ώρα για αποφάσεις.

 

 

Το αύριο δεν θα είναι πλέον αυτό που σχεδιαζόταν να είναι

Το αύριο δεν θα είναι πλέον αυτό που σχεδιαζόταν να είναι

Του Πέτρου Χασάπη
Ο κορωνοϊός ήδη αποκαλείται από πολλούς ως η ασθένεια της παγκοσμιοποίησης και δεν έχουν άδικο. Τώρα έχουμε τον κορωνοϊό, ενδεχομένως όμως στο μέλλον να εμφανιστούν ακόμα πιο ισχυρές πανδημίες, με ακόμα πιο ταχύτατη εξάπλωση και με χειρότερα έως φρικτά αποτελέσματα. Επομένως, εκτός από το να διασωθούμε από τον ιό αυτό τώρα, θα πρέπει ταυτόχρονα να αλλάξουμε και πορεία ως ανθρωπότητα, γιατί κάτι κάνουμε λάθος. Ήδη άρχισαν να ξεθαρρεύουν κάποια «καθαρά» μυαλά που στηλιτεύουν την καρδιά του προβλήματος.

Από τη στιγμή που η «αγελαία» ανθρώπινη φύση, αναγκαστικά εντάσσει το άτομο σε μια οργανωμένη συλλογικότητα, το πρόβλημα που έχουμε να λύσουμε είναι ο τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας αυτής της συλλογικότητας. Ο κορωνοϊός (αλλά και πάμπολλα άλλα παραδείγματα, όχι μόνο υγείας), απέδειξε ότι οι κοινωνίες μας ήταν ανέτοιμες να τον αντιμετωπίσουν άμεσα και αποτελεσματικά. Κάτι λοιπόν κάνουμε λάθος.

Μέχρι και το 1991, ο μισός σχεδόν πληθυσμός του πλανήτη πίστευε ακόμα, ότι το άτομο και τα δικαιώματά του πρέπει να υποχωρούν μπροστά σε έναν παντοδύναμο κεντρικό (κρατικό) μηχανισμό που μεριμνά για τα πάντα. Αυτό το μοντέλο οργάνωσης μιας μεγάλης κεντρικά κατευθυνόμενης συλλογικότητας κατέρρευσε γιατί απλά αυτοδιαψεύθηκε, αφού υποτίμησε τα ένστικτα του ατόμου.

Η κατάρρευση αυτού του τρόπου οργάνωσης και λειτουργίας των κοινωνιών, απελευθέρωσε και γιγάντωσε την αντίληψη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Οι πολυεθνικές εταιρίες και οι πίσω από αυτές διεθνείς οικονομικοί ολιγάρχες, ασφυκτιούν μέσα σε ένα παγκόσμιο πλέγμα διαφόρων εθνικών κρατών, με διαφορετικούς πολιτισμούς, θρησκείες, πολιτικά συστήματα και κυρίως αυστηρές νομοθεσίες σε ότι αφορά τα εθνικά σύνορα, που βάζουν εμπόδια στους στόχους της διεθνούς ολιγαρχίας για ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, εμπορευμάτων και μεταναστών.

Και όπως κάποτε οι μεγαλοαστοί της βιομηχανικής επανάστασης, διέλυσαν τα μικρά κρατίδια για να φτιάξουν μεγαλύτερες ενιαίες αγορές, έτσι και σήμερα οι διεθνείς οικονομικοί ολιγάρχες, επιδιώκουν να διαλύσουν τα εθνικά κράτη (που δημιουργήθηκαν κατά τη βιομηχανική επανάσταση) για να φτιάξουν μια ενιαία παγκόσμια αγορά (παγκοσμιοποίηση), όπου οι ίδιοι θα είναι τα παγκόσμια αφεντικά. Στο κάτω μέρος αυτού του μοντέλου (δύο επιπέδων), θα υπάρχουν τα απομονωμένα άτομα και διάφορες μειονότητες και στην κορυφή η απόμακρη και πανίσχυρη παγκόσμια οικονομική ελίτ και οι πανίσχυρες, ελεγχόμενες από την ελίτ υπερεθνικές δομές. Σ’ αυτό το μοντέλο δεν θα υπάρχει καμία εθνική κρατική εξουσία και κανένας αυτόνομος κρατικός έλεγχος, παρά μονάχα οι παντοδύναμοι κανόνες της αγοράς, που θα ρυθμίζουν τα πάντα, κοινό παγκόσμιο νόμισμα και οι διεθνείς θεσπισμένοι κανόνες, όπως αυτοί του ΠΟΕ, της συνθήκης του Μαρακές κ.λ.π.

Όπως «προφητικά» έχει τονίσει ο Μπίλ Γκέϊτς (ένας από τους ηγήτορες και σχεδιαστές της παγκοσμιοποίησης), αυτό το μελλοντικό μοντέλο δεν θα κινδυνεύει πλέον από έναν πυρηνικό πόλεμο, αλλά θα κινδυνεύει από έναν ιό. Και ξέρει πολύ καλά τι λέει, καθόσον αντιλαμβάνεται ότι χωρίς οργανωμένες κοινωνίες που μπορούν να έχουν ισχυρή εξουσία και να λειτουργούν αποτελεσματικά για να προστατεύσουν τα μέλη τους, ένας μόνο ιός θα είναι αρκετός για να επιφέρει την καταστροφή. Φανταστείτε αυτή τη στιγμή να ήμασταν χωρίς έστω αυτά τα υποτυπώδη εθνικά κράτη που υπάρχουν. Ποιος θα μας προστάτευε;

Αν φτάσουμε λοιπόν κάποια στιγμή σε μια τέτοια Οργουελική κατάσταση, τότε δεν θα υπάρχουν οργανωμένες κοινωνίες να προσπαθήσουν να διασώσουν τα άτομα, αλλά τα άτομα θα πεθαίνουν αβοήθητα και στους δρόμους θα κυκλοφορούν ιδιωτικοί στρατοί, οι οποίοι θα έχουν εντολή από την ελίτ να πυροβολούν όποιον δεν υπακούει να μείνει έγκλειστος για να πεθάνει μόνος του (σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας), καθόσον οι κανόνες της αγοράς δεν θα μπορούν να τον διασώσουν. Δεν έχουμε φτάσει ακόμα σ’ αυτό το σημείο, αλλά κάνουμε τα πάντα για να φτάσουμε, υιοθετώντας άκριτα τα προτάγματα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που προωθούν οι «δικαιωματιστές».

Πιο πάνω είδαμε ότι βασικός στόχος της παγκοσμιοποίησης είναι η διάλυση των εθνικών κρατών και η δημιουργία μιας ενιαίας παγκόσμιας αγοράς, με κοινούς κανόνες, κοινό νόμισμα κ.λ.π., όπου υπέρτατος νόμος θα είναι η ελεύθερη λειτουργία της αγοράς. Για να επιτευχθεί όμως αυτό, θα πρέπει πρώτα να καταργηθούν τα εθνικά σύνορα, δηλαδή να εξαφανιστούν τα εθνικά κράτη ως αυθύπαρκτες οντότητες. Αλλά για να διαλυθούν τα εθνικά κράτη, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να διαλυθούν οι εθνικές κοινωνίες. Και για να επιτευχθεί το τελευταίο χρησιμοποιείται ως εκρηκτικός μηχανισμός το άτομο, προκειμένου να δημιουργηθεί «ατομική έκρηξη» που θα ανατινάξει την εθνική κοινωνία.

Ολόκληρη λοιπόν η προπαγάνδα του πανίσχυρου οικονομικά και μιντιακά διεθνούς συστήματος, διαμορφώνει στον εγκέφαλό μας, μια κοινωνική μηχανική, έναν κοινωνικό αυτοματισμό δημιουργίας του πανίσχυρου «δικαιωματικού» ατόμου, τα ατομικά δικαιώματα του οποίου είναι πάνω από κοινωνία, έθνος, κράτος, θρησκεία κ.λ.π. Δηλαδή ατομικά δικαιώματα χωρίς όρια, χωρίς κοινωνικό έλεγχο και κοινωνικούς περιορισμούς. Αν αυτό ακριβώς που προσπαθούν να εμφυτεύσουν στον εγκέφαλό μας, δεν γίνει κατανοητό, δεν μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε.

Οι επ’ αμοιβή «δικαιωματιστές», στους οποίους στρατεύθηκαν και οι «πολιτικά άνεργοι» πρώην αριστεροί και νυν αριστεριστές, φυσικά οι νεοφιλελεύθεροι οι οποίοι δηλώνουν πολυπολιτισμικοί και αντινατιβιστές και πολλοί άλλοι, εισήλθαν μαζικά σε ΜΚΟ, σε δήθεν Ανεξάρτητες Αρχές, σε υπερεθνικές δομές, σε συστημικά ΜΜΕ, στο διαδίκτυο κ.λ.π. και με το αζημίωτο πάντα, διαμορφώνουν, όπως ειπώθηκε πιο πάνω, στον εγκέφαλό μας μια νέα αυτοματοποιημένη κοινωνική μηχανική. Μια μηχανική που τοποθετεί το άτομο πάνω από τον ενοχλητικό έλεγχο της κοινωνίας και μαζί με την χρησιμοποίηση διαφόρων κοινωνικών μειονοτήτων, οι οποίες χρηματοδοτούνται και ενθαρρύνονται από το σύστημα, προσπαθεί να ανατινάξει τις εθνικές κοινωνίες εκ των έσω, με τελικό στόχο την διάλυση των «ενοχλητικών» εθνικών κρατών.

Έτσι λοιπόν, οι «δικαιωματιστές» διδάσκουν ότι δημοκρατία δεν είναι η αρχή της πλειοψηφίας, αλλά τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Ότι είναι φασίστας αυτός που θέλει την επιβολή της αρχής της κοινωνικής πλειοψηφίας, η οποία θέτει όρια στα δικαιώματα του ατόμου και αντίθετα δημοκράτης εκείνος που θέτει πάνω από το κοινωνικό σύνολο τα παντός είδους φυσικά ή κατασκευασμένα ατομικά δικαιώματα. Έτσι φτάσαμε στο σημείο να θεωρείται κάτι φυσιολογικό και δημοκρατικό στην αντιπροσωπευτική μας «δημοκρατία» να μην κυβερνά η πλειοψηφία αλλά οι διάφορες ελεγχόμενες από την οικονομική ελίτ κομματικές μειοψηφίες.

Και κάπως έτσι μας βρήκε ο κορωνοϊός. Οι δυτικές κοινωνίες, επηρεασμένες από την ανωτέρω κοινωνική μηχανική, στο δρόμο προς την παγκοσμιοποίηση, δίστασαν και ακόμα διστάζουν να πάρουν άμεσα δραστικά μέτρα για να αποτρέψουν την εξάπλωση αυτού του ιού. Τα εθνικά σύνορα παρέμειναν για πολύ χρόνο ανοικτά, διευκολύνοντας τον ιό να εισέλθει εντός των εθνικών κοινωνιών και να αρχίσει να «σπείρει» θανάτους. Τα κρατικά εθνικά συστήματα υγείας, αποδιοργανωμένα, παραδομένα στον ιδιωτικό τομέα και στη λογική της αγοράς, δεν ήταν έτοιμα να αντιμετωπίσουν μαζικά την πανδημία.

Και εκεί που το άτομο χρησιμοποιούταν από τη διεθνή ελίτ για να ανατινάξει την εθνική κοινωνία και να καταργήσει τα εθνικά σύνορα, ξαφνικά το ίδιο αυτό άτομο έμεινε απροστάτευτο να πεθαίνει κυριολεκτικά στους δρόμους. Η ζωή του κρέμεται κυριολεκτικά από την απόφαση των γιατρών για το εάν θα ζήσει ή θα προτιμήσουν να ζήσει κάποιο άλλο άτομο και αυτό να μείνει να πεθάνει αβοήθητο. Οι επ΄ αμοιβή «δικαιωματιστές» – εθνομηδενιστές, εξαφανίσθηκαν προς το παρόν και δεν νοιάζονται πλέον ούτε διαμαρτύρονται για το βασικότερο δικαίωμα του ατόμου, αυτό της ζωής. Έχουν εξαφανισθεί στα «λαγούμια» τους και περιμένουν να περάσει το κακό, για να βγουν πάλι στην επιφάνεια και να συνεχίσουν το εθνικά διαβρωτικό τους έργο υπέρ της διεθνούς ελίτ.

Αν κρίνω όμως, από διάφορες φωνές που ακούγονται τελευταία, αν και δειλά και φοβισμένα ακόμα, το αύριο δεν θα είναι ποτέ το ίδιο και κυρίως δεν θα είναι αυτό που σχεδιάσθηκε μέχρι τώρα.

Η Λύση είναι μια οργανωμένη ισχυρή εθνική κοινωνία που θα την αποτελούν ελεύθερα άτομα, τα οποία όμως θα λειτουργούν με πραγματικά δημοκρατικούς πλειοψηφικούς κανόνες, θα «ζυμώνονται» και θα ολοκληρώνονται ως προσωπικότητες μέσα σ’ αυτή την κοινωνία. Σε κάθε περίπτωση, όπως έλεγε ο Αϊνστάϊν, ούτε η κοινωνία μπορεί να λειτουργήσει χωρίς ελευθερόφρονες προσωπικότητες, ούτε ο εγκέφαλος του ατόμου, μπορεί να λειτουργήσει χωρίς το θρεπτικό λίπασμα της κοινωνίας. Πρέπει να πάμε σε οργανωμένες εθνικές κοινωνίες, οι οποίες θα βρίσκονται σε παγκόσμια συνεργασία για την προστασία της ζωής και των δικαιωμάτων των ατόμων και όχι για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των διεθνών ολιγαρχών.

Εάν αυτό δεν γίνει, τότε αναγκαστικά θα πάμε σε πολυδιάσπαση, προς δημοκρατικά πάντα οργανωμένες τοπικές κοινότητες, όπως προβλέπει ο Άλβιν Τόφλερ. Πάντως, μετά τον κορωναϊό, το αύριο που ξημερώνει, σε καμία περίπτωση δεν θα είναι το ίδιο με το σήμερα, ούτε με αυτό που σχεδιαζόταν να είναι.