Category: Σχολιασμός Επικαιρότητας

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ποινικές ευθύνες

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ποινικές ευθύνες

Του Πέτρου Χασάπη

Στο νόμο 2289/1995, άρθρο 2 παρ. 1 εδ. γ΄, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 156 παρ.1 του Ν.4001/2011 αναφέρεται κατά λέξη ότι: «Ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ` ης κηρυχθεί) είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.».

Με βάση αυτόν το νόμο του ελληνικού κράτους και ελλείψει συμφωνίας με την Τουρκία κ.λ.π. το εξωτερικό όριο της ελληνικής υφαλοκρηπίδας είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.

Επομένως, επειδή τα εξωτερικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας είναι καθορισμένα με τον ανωτέρω νόμο και αυτά τα όρια τα έχει παραβιάσει το Oruc Reis (ποντίζοντας καλώδια και ερευνώντας με ηχοβολή την ελληνική υφαλοκρηπίδα) με τη συνοδεία τουρκικών πολεμικών, η μη παρεμπόδισή τους και εκδίωξή τους έξω από τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και κατ’ επέκταση της εθνικής επικράτειας, συνιστά παραβίαση του ελληνικού νόμου από την ίδια την κυβέρνηση και ενδεχομένως αναζητηθούν στο μέλλον ποινικές ευθύνες σε βάρος των τώρα αρμοδίων μελών της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Γιατί η ελληνική ολιγαρχία προδίδει συνεχώς τη χώρα;

Γιατί η ελληνική ολιγαρχία προδίδει συνεχώς τη χώρα;

Του Πέτρου Χασάπη

Η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν μπορεί να κατανοήσει γιατί λαμβάνονται κάποιες αποφάσεις από την πολιτικοοικονομική ελίτ της χώρας μας, κόντρα στην κοινή λογική και την Κοινή Γνώμη. Δεν μπορεί για παράδειγμα να κατανοήσει, γιατί τόσα χρόνια η Ελλάδα δεν κηρύσσει ΑΟΖ, γιατί υποχώρησε στο σκοπιανό χωρίς να κερδίσουμε κάτι, γιατί φέρεται έτοιμη για παραχωρήσεις προς την Τουρκία στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο, τι έχουμε να κερδίσουμε από αυτό; κ.λ.π.

Τα κράτη είναι ζωντανοί οργανισμοί και ανεξαρτήτως του μεγέθους τους, της εσωτερικής τους κατάστασης ή του πολιτεύματός τους, όλα έχουν πάντα ένα στόχο. Χωρίς ένα κυρίαρχο στόχο δεν υπάρχει κανένα κράτος, ούτε μπορεί να συντονιστεί και να προχωρήσει. Ο στόχος αυτός δεν είναι απαραίτητα ο ίδιος διαχρονικά, αλλάζει στο πέρασμα των χρόνων, όμως πάντα υπάρχει στόχος.

Αυτός ο στόχος λέγεται διαφορετικά και κυρίαρχη ιδεολογία και στην ουσία εμπνέει και απαιτεί τη συστράτευση όλων των εσωτερικών και εξωτερικών εθνικών δυνάμεων, για την ικανοποίηση αυτού του στόχου. Όλες και κυρίως οι μεγάλες πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνονται, αναγκαστικά ευθυγραμμίζονται με αυτόν τον κυρίαρχο στόχο.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ασύλληπτου, για το τότε νεότευκτο ελληνικό κράτος, στόχου, ήταν η «Μεγάλη Ιδέα», δηλαδή το να μεγαλώσει η Ελλάδα και να γίνει η χώρα των πέντε θαλασσών και των δύο Ηπείρων. Και ώ του θαύματος το κατάφερε ολοκληρώνοντας αυτόν τον στόχο με τη Συνθήκη των Σεβρών. Στόχος των Γερμανών ήταν και είναι η κυριαρχία τους κατ’ αρχήν στην Ευρώπη και όχι μόνο. Στόχος της σύγχρονης ισλαμικής Τουρκίας είναι η ανασύσταση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, στόχος των Αλβανών η Μεγάλη Αλβανία, στόχος ακόμα και των Σκοπιανών είναι η δημιουργία της Μακεδονίας του Αιγαίου κ.λ.π.

Σήμερα όμως, ποιος είναι ο στόχος της Ελλάδας; Όλοι αναρωτιούνται που πάμε; Όλοι λένε ότι θα πρέπει να αποκτήσουμε ένα όραμα (στόχο – κυρίαρχη ιδεολογία). Αν ρωτήσουμε ένα οποιονδήποτε Έλληνα, ποιος πιστεύει ότι είναι ο κυρίαρχος στόχος της Ελλάδας σήμερα, δεν θα ξέρει τι να απαντήσει. Μοιάζουμε με ακυβέρνητο καράβι που το δέρνουν τα κύματα μεσοπέλαγα, έτοιμο να βυθιστεί.

Είναι πράγματι έτσι; Όχι δεν είναι έτσι. Στόχος υπάρχει και θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι τους στόχους τους βάζει η ελίτ μια χώρας. Η πολιτικοοικονομική ελίτ. Ποιος λοιπόν είναι ο κυρίαρχος στόχος της σημερινής Ελλάδας, με βάση τον οποίο πορευόμαστε ως κράτος;

Δυστυχώς, λυπάμαι γι’ αυτό που θα πω. Ο κυρίαρχος στόχος σήμερα που έχει θέσει η πολιτικοοικονομική ολιγαρχία της χώρας, είναι η πάση θυσία και με κάθε τίμημα επιβίωση της ίδιας και παραμονής της στην πολιτική και κοινωνική ηγεσία της χώρας.

Αυτή η σάπια, κρατικοδίαιτη και διεφθαρμένη ελίτ, που αποτελεί στην ουσία την “πέμπτη φάλαγγα” για τα συμφέροντα των τρίτων σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας και του ελληνικού λαού, έχει θέσει, ως μοναδικό κυρίαρχο στόχο την πάση θυσία και με κάθε τίμημα, παραμονή της στην πολιτική και οικονομική ηγεσία της χώρας.

Το ελληνικό κράτος λοιπόν, υπάρχει και ενεργεί μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθεί αυτός ο στόχος. Κάθε ενέργεια που θα έθετε σε κίνδυνο ανατροπής αυτού του παρακμιακού status quo, αποφεύγεται από την άρχουσα ελίτ και έτσι, αντί να υπάρχει σε διάφορες περιπτώσεις δυναμική αντίδραση, για να εξυπηρετηθούν συμφέροντα της χώρας, αντίθετα παρατηρείται μια ανεξήγητη υποχωρητικότητα σε βάρος εθνικών και λαϊκών συμφερόντων.

Πολλές ανεξήγητες αποφάσεις και δράσεις, εφόσον τοποθετηθούν πάνω στον ανωτέρω στόχο, εξηγούνται πλήρως. Η υπογραφή των μνημονίων και η εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας στην τρόϊκα, η ανατροπή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος, η εκχώρηση του πλούτου της χώρας για 100 χρόνια στους δανειστές, η επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών, που κανένας δεν κατάλαβε γιατί έγινε, η συμπεριφορά της ελληνικής ελίτ στο θέμα της λαθρομετανάστευσης και του βίαιου εποικισμού της χώρας μας, ο τρόπος διάλυσης των συλλαλητηρίων με την είσοδο παρακρατικών (ακούστηκε στη Βουλή), η υποχωρητικότητα στις διεκδικήσεις της Τουρκίας, η βουβαμάρα για την Αγιά Σοφιά, οι εθνομηδενιστικές φωνές κάποιων πολιτικών «λαγών» για να παραδώσουμε κυριαρχικά μας δικαιώματα και κομμάτια της εθνικής μας επικράτειας στην Τουρκία και πολλά άλλα.

Βάλτε λοιπόν όλες τις ανωτέρω αποφάσεις πάνω στον πιο πάνω στόχο και αμέσως θα καταλάβετε γιατί λαμβάνονται έτσι οι αποφάσεις, γιατί γίνονται όλα αυτά που γίνονται, όσο και αν διαμαρτυρόμαστε εμείς που μένουμε εμβρόντητοι με τις «περίεργες» και «παράλογες» αποφάσεις που λαμβάνονται. Σκεφτείτε μόνο, τι συνέπειες μπορεί να είχε για την ύπαρξη ή την ανατροπή της κατεστημένης σάπιας ελίτ, κάποια αντίθετη με τις ανωτέρω απόφαση

Δυστυχώς, όλα τα πιο πάνω, η πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν τα καταλαβαίνει. Αντίθετα όμως, τα γνωρίζουν πλήρως οι ξένες Πρεσβείες όλων των κρατών, γι΄ αυτό και δεν δίνουν καμία αξία ούτε σημασία στον ελληνικό λαό, ο οποίος έχει πεισθεί ότι ζει σε «πελάγη» δημοκρατίας, διεθνούς κύρους και διεθνούς αναγνώρισης. Έτσι η φοβισμένη καρεκλοκένταυρη ελληνική ελίτ είναι εύκολα εκβιάσιμη από κάθε διεθνή αλήτη.

Σε ότι αφορά τέλος τον Ερντογάν, αυτός δεν θέλει να ανατραπεί αυτή εδώ η ελίτ που είναι του χεριού του. Την εκβιάζει με casus belli και την αναγκάζει να σέρνεται μισολιπόθυμη από το φόβο ανατροπής της, παρακαλώντας στο παρασκήνιο για έλεος. Θα προχωράει έτσι συνεχώς βήμα βήμα, για να μην ξεσηκωθεί ο ελληνικός λαός, κατατρώγοντας ελληνική κυριαρχία, μέχρι να συναντήσει πραγματική λαϊκή αντίδραση. Τότε δεν θα την λυπηθεί, θα του είναι άχρηστη.

«Τι θέλετε να κάνουμε, πόλεμο;»

«Τι θέλετε να κάνουμε, πόλεμο;»

Του Πέτρου Χασάπη
Το υπερήφανο ελληνικό έθνος, που με τη λεβεντιά και το αίμα των Ελλήνων, ξεκίνησε το 1821 την απελευθέρωσή του και φτάνοντας αργότερα μερικά χιλιόμετρα έξω από την Άγκυρα το 1922, άγγιξε το θαύμα της διόρθωσης των πεπραγμένων του 1453, τελικά κατέληξε σήμερα στο να «φινλανδοποιηθεί» το νεωτερικό κράτος που δημιούργησε και να μετατραπεί το τελευταίο σε ένα φοβισμένο «γιουσουφάκι» των Τούρκων, χαϊδεύοντας συνεχώς το «θηρίο» μην τυχόν και το θυμώσει.

Τι έχει συμβεί; Τι μεσολάβησε από τότε; Γιατί εμείς οι απόγονοι εκείνων των γενναίων Ελλήνων καταντήσαμε η ντροπή τους; Είμαστε τελικά δειλοί εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες; Έχουμε υποστεί μετάλλαξη και από τι; Δεν μεσολάβησε κάτι που να μεταλλάξει το γονιδίωμα εκείνων των τιτάνων ψυχής των οποίων είμαστε απόγονοι. Μόλις τώρα μας εποικίζει η ελίτ με λαθρομετανάστες, όμως τόσα χρόνια δεν είχαμε κανένα «μπόλιασμα» που να μας κάνει τόσο φοβισμένα «ανθρωπάκια».

Έχουμε μήπως πρόβλημα με το μέγεθος του κράτους; Πέρα από το γεγονός ότι αν συνυπολογίσουμε στεριά και θάλασσα μαζί το κράτος μας είναι τεράστιο σε έκταση, στην πράξη δεν υπάρχουν σήμερα μικρά κράτη, αλλά μικροί άνθρωποι.

Τελικά, μελετώντας την ιστορία μας σε βάθος, τόσο στις πολιτικές όσο και στις κοινωνικοοικονομικές της πτυχές, βγαίνει το συμπέρασμα ότι δεν είναι δειλοί οι σημερινοί Έλληνες, ούτε έχουμε δειλό και ανίκανο στρατό. Έχουμε όμως κάτι πολύ χειρότερο. Έχουμε μεγάλο πρόβλημα κοινωνικοπολιτικής ελίτ. Έχουμε μια παρασιτική και διεφθαρμένη οικονομική ολιγαρχία (μαζί με τα διάφορα πολιτικά παρασιτικά τζάκια), η οποία εκμεταλλεύεται τον ελληνικό λαό για να κερδίζει από το αίμα του, ενώ ταυτόχρονα είναι αντεθνική και ξιπασμένη, νιώθοντας περισσότερο παγκοσμιοποιημένη διεθνής ελίτ, παρά εθνική παραγωγική ελίτ.

Αυτή λοιπόν η παρασιτική κρατικοδίαιτη ελίτ, γνωρίζει ότι όσο μπορεί να εξαπατά τους Έλληνες, έχοντάς τους καθηλωμένους στον καναπέ του κοινωνικού αυτοματισμού, μέσω της κολοσσιαίας προπαγάνδας της από τα ΜΜΕ που διαθέτει, τις “στημένες” δημοσκοπήσεις και τα κόμματα που ελέγχει, τόσο θα μπορεί να παραμένει σταθερή στη θέση της και να εκμεταλλεύεται το λαό δημιουργώντας ταμπέλες για να τον ακυρώνει και καλλιεργώντας το σύνδρομο της «κατσίκας του γείτονα» να τον διασπά.

Αυτή η αντεθνική ολιγαρχία, που δεν δίνει ούτε ένα ευρώ για να βοηθήσει τον εξοπλισμό της χώρας, γνωρίζει πως αν γίνει ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία που μπορεί να πάρει διαστάσεις και να υπάρξουν ήττα, θάνατοι και συρρίκνωση της χώρας, δεν θα μπορέσει να αντιμετωπίσει με τα προπαγανδιστικά τεχνάσματά της το λαό και θα ανατραπεί. Όπως αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης, αυτό (δηλαδή την ανατροπή της), δεν το θέλει να συμβεί με τίποτα. Έτσι, όλη αυτή η παρασιτική πολιτικοοικονομική ολιγαρχία, τρέμει απέναντι στην Τουρκία και αυτό τον τρόμο της τον μεταδίδει σε ολόκληρο το λαό, καλύπτοντάς τον με το ευφυολόγημα της δήθεν συνετούς πολιτικής και της προσήλωσης στο διεθνές δίκαιο, θέματα τα οποία η Τουρκία ουδόλως φυσικά λαμβάνει υπόψη.

Όλοι οι Έλληνες «βράζουμε» από αγανάκτηση βλέποντας την Τουρκία κάθε μέρα να κερδίζει και από κάτι σε βάρος μας, ενώ εμείς να συνεχίζουμε να τη «χαϊδεύουμε» για να μην τη θυμώσουμε. Το τι κάνει καθημερινά σε βάρος μας είναι γνωστό και δεν χρειάζεται να τα επαναλαμβάνουμε. Αντίθετα βλέπουμε τη δική μας ελίτ, αντί να μας ανεβάζει το ηθικό, να μας ακυρώνει συνεχώς, μέσα από τα ΜΜΕ της και τα μίσθαρνα «παπαγαλάκια» με το προπαγανδιστικό ερώτημα: «Και τι θέλετε δηλαδή να κάνουμε, πόλεμο;». Έτσι όμως μας τρομοκρατεί περισσότερο και μας ακυρώνει εντελώς. Και αυτό ακριβώς θέλει.

Γνωρίζει πολύ καλά η προπαγάνδα του συστήματος, πως κανείς δεν πρόκειται να μιλήσει για πόλεμο από τη στιγμή που δεν υπάρχει εμφανής στρατιωτική επιθετική ενέργεια από την πλευρά της Τουρκίας, παρά τις παραβιάσεις και τις παραβάσεις που κάνει και την προπαγάνδα που διαρρέει. Με τον τρόπο αυτό όμως, η Τουρκία κερδίζει αναίμακτα και ανέξοδα καθημερινές διπλωματικές μάχες (με την υποφώσκουσα απειλή χρήσης των όπλων), που εμείς δεν τις βλέπουμε, γιατί έχουμε μάθει μόνο να βλέπουμε πραγματικές μάχες, δημιουργώντας έτσι καθημερινά τετελεσμένα σε βάρος της χώρας μας.

Η πολιτική και πολεμική νοοτροπία και πρακτική των Τούρκων είναι απλή. Προχωρούν σιγά σιγά, σαν τερμίτες, με επιμονή και υπομονή, μέχρι εκεί που είναι σίγουροι ότι θα κερδίζουν χωρίς μεγάλες απώλειες. Επειδή έχουν αντιληφθεί το φόβο της ελληνικής ελίτ, προχωρούν ένα βήμα κάθε φορά, έχοντας πάντα πάνω στο τραπέζι την απειλή του casus belli, που έχει κατατρομοκρατήσει την ελληνική ελίτ και με αυτό το τέχνασμα κερδίζουν εκ του ασφαλούς. Η Ελλάδα έχει πλέον μετατραπεί σε υποτελές φοβισμένο «γιουσουφάκι» της Τουρκίας κατρακυλώντας καθημερινά στα σκαλοπάτια της διεθνούς ανυποληψίας και διεθνούς εγκατάλειψης.

Τη μια και μοναδική φορά που οι Τούρκοι βιάστηκαν, ήταν στα τελευταία γεγονότα στον Έβρο. Ενώ μέχρι τότε περνούσαν σχεδόν καθημερινά περί τους 1000 λαθροεισβολείς από τον Έβρο, η πλεονεξία του Ερντογάν για να εκβιάσει και να πάρει κονδύλια από την ΕΕ, τον έσπρωξε στο «λάθος» να θελήσει να σπάσει τα σύνορα της Ελλάδας με τη μία. Δεν ακολούθησε στο σημείο αυτό την τούρκικη τακτική του «σαλαμιού», αλλά θέλησε να αποσταθεροποιήσει με τη μία τη χώρα μας. Πολλοί σήμερα ζητωκραυγάζουν τον κ. Μητσοτάκη, γιατί αντιστάθηκε στον Έβρο. Μα είναι απλό. Αν δεν αντιστεκόταν, σήμερα ο κ. Μητσοτάκης θα ήταν τουλάχιστον στο σπίτι του και ίσως να είχε πρόβλημα και η ελίτ της χώρας. Η αντίσταση λοιπόν ήταν μονόδρομος.

Τα τελευταία αυτά γεγονότα αποδεικνύουν πως οι Τούρκοι προχωρούν μέχρι εκεί που τους παίρνει και βάζουν την ουρά στα σκέλια όταν δεν τους παίρνει. Δυστυχώς όμως η δική μας ελίτ είναι ακόμα χειρότερη, στα όρια του εθνομηδενισμού και της υποταγής, κυριαρχούμενη από το φόβο της απώλειας των προνομίων της εξουσίας και της εκμετάλλευσης του λαού.

Τελειώνοντας και για να μην θεωρηθεί ότι κι εγώ υπεκφεύγω και δεν απαντώ στο ερώτημα περί πολέμου ή δεν έχω πρόταση, λέω τα εξής: Άμεσα πρέπει να εγκαταλείψουμε την εξωτερική πολιτική του κατευνασμού και να περάσουμε στην πολιτική που εφαρμόζουν όλα τα κράτη του κόσμου, αυτή της αντιμετώπισης. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάμε να κάνουμε πόλεμο, για τον οποίο όμως θα πρέπει να είμαστε πλήρως έτοιμοι, αλλά να εφαρμόσουμε αυτά τα οποία επιτάσσει το διεθνές δίκαιο, σε ότι αφορά χωρικά ύδατα, ΑΟΖ, γεωτρήσεις κ.λ.π. στέλνοντας το μήνυμα στην Τουρκία και διεθνώς ότι η πολιτική μας θα είναι στο εξής αυτή. Αυτά κατ’ αρχήν, γιατί αργότερα θα περάσουμε και στην πλήρη προστασία του εναέριου χώρου. Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να κάνει τίποτα παρά μόνο διεθνή θόρυβο. Πρέπει όμως να περιμένουμε και ένα θερμό επεισόδιο μικρής όμως έντασης, καθόσον δύσκολα θα αποδεχτεί η Τουρκία να ανακοπεί ξαφνικά η φόρα της. Γι’ αυτό θα πρέπει να είμαστε απόλυτα έτοιμοι και αποφασισμένοι και όλα θα πάνε καλά.

ΥΓ. Δυστυχώς όμως, την ανωτέρω πρότασή μου δεν μπορώ να την εφαρμόσω εγώ, ούτε το κόμμα στο οποίο ανήκω, δηλαδή η Ελληνική Λύση (λόγω του ότι δεν είναι στην εξουσία). Θα πρέπει να την εφαρμόσει η άρχουσα ελίτ που ελέγχει αυτή τη στιγμή την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, οπότε μπαίνουμε και πάλι στο φαύλο κύκλο του συστήματος.

 

 

 

Ποιοι δεν θέλουν να μάθουμε εάν η Συμφωνία των Πρεσπών είναι άκυρη;

Ποιοι δεν θέλουν να μάθουμε εάν η Συμφωνία των Πρεσπών είναι άκυρη;

Του Πέτρου Χασάπη
Ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων είναι υποχρεωμένος να φέρει προς συζήτηση στην Ολομέλεια των σώματος, την Πρόταση για Σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, που κατέθεσε το κόμμα της Ελληνικής Λύσης για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Στο τέλος του άρθρου παρατίθεται το link της ιστοσελίδας της Βουλής όπου είναι αναρτημένη η συγκεκριμένη πρόταση. Λίγα ΜΜΕ έκαναν εμφανώς λόγο για την κατάθεση της πρότασης αυτής, ενώ τα υπόλοιπα σιώπησαν.

Συγκεκριμένα, στις 24-4-2020 το κόμμα της Ελληνικής Λύσης κατέθεσε στη Βουλή την από 23-4-2020 Πρόταση Σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής για την διερεύνηση των λόγων, των συνθηκών και των διαδικασιών κάτω από τις οποίες υπογράφηκε και στη συνέχεια κυρώθηκε η Συμφωνία των Πρεσπών. Η πρόταση αυτή κατατέθηκε σύμφωνα με τις αλλαγές που έγιναν τόσο στο Σύνταγμα, κατά την τελευταία αναθεώρηση, όσο και με τις τελευταίες αλλαγές στον Κανονισμό της Βουλής (άρθρο 68 παρ. 2 του Συντάγματος και τα άρθρα 144 επ. του Κανονισμού της Βουλής).

Μετά την ανακοίνωση στην Ολομέλεια της Βουλής από τον προεδρεύοντα κ. Μπούρα, της κατάθεσης της ανωτέρω πρότασης και ενώ υπήρξε αμηχανία σε όλες τις πτέρυγες της Βουλής χωρίς καμία αντίδραση, μπήκε μπροστά και πήρε το λόγο ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Λιβανός, ο οποίος αφού δήλωσε (προφανώς κατ’ εντολή του κ. Μητσοτάκη) ότι η ΝΔ δεν αποδέχεται την πρόταση αυτή, δηλαδή να ερευνηθεί σε βάθος η υπόθεση, καλύπτοντας έτσι πλήρως τον ΣΥΡΙΖΑ για τις Πρέσπες, στο τέλος χαρακτήρισε την επερχόμενη συζήτηση «κουτσομπολιά». Είναι όμως «κουτσομπολιά» η συζήτηση του θέματος αυτού έτσι όπως εισάγεται η πρόταση; Καθόλου βέβαια και γι’ αυτό έσπευσε η ΝΔ να κάψει την πρόταση πριν αυτή λάβει έκταση στα ΜΜΕ και αρχίσει να συζητιέται μέσα στο λαό.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω άρθρα, αυτή η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής (εάν αποφασισθεί από την Ολομέλεια να συσταθεί), θα έχει όλες τις εξουσίες της Ανακριτικής Αρχής και τις εξουσίες του Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών. Επομένως η επιτροπή αυτή δεν δεσμεύεται από τίποτα και μπορεί να εξετάσει τα πάντα (ανθρώπους και έγγραφα). Να ζητήσει για παράδειγμα να κατατεθούν στην επιτροπή όλα τα μυστικά έγγραφα, αντέγγραφα και επιστολές που έχουν ανταλλαγεί μεταξύ όλων των πλευρών, για να διαπιστωθεί τι ακριβώς συζητιόταν πίσω από τις κλειστές πόρτες. Να κατατεθεί η επιστολή παραίτησης του κ. Κοτζιά. Να κληθούν να καταθέσουν ως μάρτυρες, άπαντες όσοι ενεπλάκησαν. Δηλαδή, ο κ. Καμμένος, ο κ. Κοτζιάς, ο κ. Τσίπρας, ξένοι παράγοντες κ.λ.π. Να ερευνηθεί αν έγιναν εξαγορές συνειδήσεων αντιπροσώπων του κράτους είτε με χρήματα, είτε με πολιτικά αξιώματα, εδώ και στα Σκόπια. Να ερευνηθεί αν υπήρξε εξαπάτηση και από ποια πλευρά. Επίσης να ερευνηθεί εάν υπήρξε εκβιασμός του κράτους με δυσμενείς κυρώσεις ή επιπτώσεις εάν η τότε κυβέρνηση δεν ενέδιδε στην επαίσχυντη συμφωνία κ.λ.π. Τελικός στόχος της επιτροπής είναι να εξακριβωθεί εάν έγιναν και ποια ακριβώς εγκλήματα στην πορεία προς την υπογραφή και στη συνέχεια την κύρωση της επαίσχυντης αυτής συμφωνίας που αφαίρεσε κυριαρχικά δικαιώματα από τη χώρα μας και τα έδωσε σε γειτονικό κράτος, αλλά και ταπείνωσε τον ελληνικό λαό, του οποίου δεν έγινε σεβαστή η βούλησή του, κατά παραβίαση της συνταγματικής αρχής της λαϊκής κυριαρχίας.

Θα αναρωτηθεί προφανώς ο αναγνώστης. Εντάξει μπορεί να έγιναν εγκλήματα, όμως έχει άραγε νόημα τώρα να αποδειχθούν αυτά; Φυσικά και έχει απόλυτο νόημα, καθόσον αν έχουν διαπραχθεί συγκεκριμένα αδικήματα, τόσο για την υπογραφή της συμφωνίας των Πρεσπών, όσο και για την κύρωσή της στη συνέχεια από την Ελληνική Βουλή (αλλά και αντίστοιχα από την πλευρά των Σκοπιανών), η συμφωνία των Πρεσπών είναι αυτομάτως ΑΚΥΡΗ και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Σύμφωνα με την από 23 Μαΐου 1969 Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών (η οποία κυρώθηκε από εμάς με το ΝΔ 402/1974), εάν αποδειχθεί ότι συντρέχει έστω και ένας από τους πολλούς προβλεπόμενους εκεί λόγους (άρθρα 46 έως 53), η Συμφωνία των Πρεσπών είναι άκυρη. Τέτοιοι λόγοι (μεταξύ των άλλων) είναι: Α) Εξαπάτηση, Β) Δωροδοκία αντιπροσώπων του Κράτους, Γ) Απειλή άσκησης βίας κατά του Κράτους κ.λ.π. Επομένως, η κατατεθείσα πρόταση είναι πολύ σοβαρή και πρέπει να ενδιαφέρει όλους τους Έλληνες.

Όπως ανέφερα και πιο πάνω, στο τέλος του άρθρου παραθέτω το link από την ιστοσελίδα της Βουλής, όπου μπορείτε να διαβάσετε όλη την πρόταση και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Καλούνται όλοι οι Έλληνες και κυρίως οι Παμμακεδονικές Οργανώσεις εδώ και στο εξωτερικό να τη διαβάσουν και να την στηρίξουν με όποιον πρόσφορο τρόπο νομίζουν. Καλούνται να προσκομίσουν όποιο υλικό έχουν στη διάθεσή τους για να κατατεθεί αυτό στη Βουλή κατά την ημέρα της συζήτησης.

Όπως λέει ο ποιητής, «ήρθε η ώρα να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση», φτάνει να μην συνεχίζουμε να κοιμόμαστε.

Πρόταση Σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής για τη Συμφωνία των Πρεσπών

 

 

 

Γιατί ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ θα κάνουν συγκυβέρνηση μετά τις επόμενες εκλογές.

Γιατί ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ θα κάνουν συγκυβέρνηση μετά τις επόμενες εκλογές.

Του Πέτρου Χασάπη

Οι επόμενες εκλογές ως γνωστόν θα γίνουν με απλή αναλογική, οπότε κανένα κόμμα δεν πρόκειται να έχει αυτοδυναμία ό,τι και να γίνει. Ταυτόχρονα ο κ. Μητσοτάκης έχει δηλώσει επίσημα ότι θα πάει σε διπλές εκλογές, όποτε αυτές γίνουν, προκειμένου να κάψει την απλή αναλογική. Θα γίνουν όμως έτσι τα πράγματα; Για να δούμε.

Ο κ. Μητσοτάκης έχει μέχρι στιγμής τρία πολιτικά οφέλη και ταυτόχρονα τέσσερα πολιτικά προβλήματα, δύο από τα οποία είναι ήδη γνωστά και δύο που θα σκάσουν στη συνέχεια και το ξέρει.

Τα πολιτικά του οφέλη είναι πρώτον η εικόνα μιας άλλης ελπιδοφόρας πολιτικής που επικοινωνιακά κατάφερε να περάσει, άσχετα με τον νεοφιλελεύθερο πυρήνα της που θα εμφανιζόταν στη συνέχεια, δεύτερον το θέμα με τον Έβρο, όπου κέρδισε πολιτικούς πόντους, διαφορετικά θα ήταν ήδη στο σπίτι του και τρίτον (όσο και αν αυτό ηχεί περίεργα) η πανδημία του κορωναϊού, ο χειρισμός της οποίας μέχρι στιγμής, επικοινωνιακά τουλάχιστον του βγαίνει πολιτικά.

Τα δύο γνωστά πολιτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, είναι αυτό του εμπαιγμού του λαού με τη Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία αντιθέτως τώρα τιμά και στηρίζει και το λαθρομεταναστευτικό, όπου εκτελεί κατά γράμμα τις εντολές της παγκοσμιοποίησης και του open society, για άνοιγμα των συνόρων, εποικισμό της χώρας και πρόκληση εθνικής αλλοίωσης. Θα σκεφτείτε ίσως πως το τελευταίο δεν ταιριάζει με την συμπεριφορά του στον Έβρο. Όμως σκεφτείτε το εξής. Όσο καιρό εισέρχονταν από τον Έβρο εκατοντάδες λαθροεισβολείς κάθε εικοσιτετράωρο (όπως και από το Αιγαίο), ο κ. Μητσοτάκης δεν αντιδρούσε. Η μαζική όμως εισβολή που επεχείρησε ο Ερντογάν, δεν του άφησε κανένα περιθώριο αν δεν ήθελε, όπως είπα πιο πάνω, να είναι ήδη στο σπίτι του. Και τα δύο αυτά προβλήματα (αν και το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών έδειχνε κάπως να το ξεπερνά), του προκαλούν φθορά από τη δυσαρέσκεια της πατριωτικής λαϊκής πτέρυγας που τον ψήφισε.

Τα δύο πολιτικά προβλήματα που θα σκάσουν στη συνέχεια είναι, πρώτον το οικονομικό εξ αιτίας της κρίσης του κορωναϊού, μπροστά στο οποίο η κρίση των μνημονίων θα μοιάζει παιδικό πάρτι και δεύτερον η βέβαιη εμφάνιση των Τούρκων εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και η πρόκληση κάποιου θερμού επεισοδίου. Το τελευταίο θα είχε ήδη γίνει, αλλά η πανδημία του κορωνοϊού έχει σταματήσει προς το παρόν τα σχέδια του Ερντογάν. Με κανένα από αυτά τα δύο πολιτικά προβλήματα δεν θέλει να βρεθεί αντιμέτωπος ο κ. Μητσοτάκης, καθόσον τότε, η περαιτέρω παραμονή του στην εξουσία θα του προκαλεί ραγδαία πολιτική φθορά, τόσο του ίδιου όσο και της ΝΔ.

Από τα ανωτέρω, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα, ότι έχοντας κεφαλαιοποιήσει το θέμα της αρχικής καλής κυβερνητικής εικόνας, το θέμα του Έβρου και το θέμα της αντιμετώπισης του κορωνοϊού και έχοντας ήδη προεξοφλήσει την πολιτική φθορά του από τη στήριξη της Συμφωνίας των Πρεσπών και εν πολλοίς από το λαθρομεταναστευτικό, το καλύτερο timing για να κάνει εκλογές και να μηδενίσει το πολιτικό κοντέρ ξεκινώντας μια νέα τετραετία, είναι αμέσως μετά τη λήξη του συναγερμού για τον κορωνοϊό. Όσο παραμείνει από εκεί και μετά στην εξουσία, με τον οικονομικό Αρμαγεδώνα που θα ενσκήψει και την ταυτόχρονη τουρκική προκλητικότητα, θα φθείρεται με ρυθμούς απίστευτους.

Επειδή ο κ. Μητσοτάκης είναι νέος σε ηλικία, καταγόμενος από ισχυρό πολιτικό «τζάκι» και επειδή χτίζει με πολύ προσοχή το προφίλ του μετριοπαθούς προοδευτικού ηγέτη του Κέντρου, στοχεύοντας να παίξει κεντρικό πολιτικό ρόλο για πολλά χρόνια, εκτιμώ ότι θα επιλέξει να πάει σε εκλογές αμέσως μετά τη λήξη του συναγερμού για τον κορωνοϊό, λέγοντας ενδεχομένως και ακροθιγώς κάποιες αλήθειες για το τι μας περιμένει και δεν θα διακινδυνευσει να αυτοκτονήσει πολιτικά μένοντας στην εξουσία για 3 μόνο χρόνια που του απομένουν. Που λοιπόν εμπλέκεται ο ΣΥΡΙΖΑ και η συγκυβέρνηση σε όλο αυτό;

Όπως είπαμε, οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική και κανένα κόμμα δεν αναμένεται να εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, καθόσον θα πρέπει να λάβει το 50%+ των ψήφων του εκλογικού σώματος. Επομένως απομένουν δύο επιλογές. Η πρώτη είναι επαναληπτικές εκλογές με το επόμενο εκλογικό σύστημα που έχει ήδη ψηφισθεί (το οποίο σημειωτέον είναι πιο αδύναμο από το bonus των 50). Εδώ θεωρώ ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν θα ρισκάρει να εκνευρίσει το λαό και να πάει αμέσως σε επαναληπτικές εκλογές, εν μέσω οικονομικής καταιγίδας που έρχεται, μόνο και μόνο για να κερδίσει ένα χρόνο παραμονής στην εξουσία παραπάνω, σε σχέση με τα τρία που έχει ήδη στη διάθεσή του. Η δεύτερη είναι να ζητήσει από το δεύτερο κόμμα, από τον κ. Τσίπρα, να βάλει πλάτη για να αντιμετωπίσει η χώρα αφενός τον οικονομικό Αρμαγεδώνα που θα έρθει, αφετέρου την τουρκική προκλητικότητα.

Ο κ. Τσίπρας αναγκαστικά θα συμφωνήσει. Αφενός, θα έχει ηττηθεί για τρίτη συνεχόμενη φορά, οπότε σε μια ακόμα ενδεχόμενη τέταρτη ήττα καίγεται πολιτικά και αποχωρεί όντας νεότατος και αφετέρου, ο ίδιος ψήφισε την απλή αναλογική που επιβάλει συνεργασίες και επομένως, αν αρνηθεί τη συγκυβέρνηση (με πρωθυπουργό τον κ. Μητσοτάκη εννοείται), μη υπάρχουσας άλλης εναλλακτικής λύσης που να τον απαλλάσσει, θα εκτεθεί και θα καταστραφούν και αυτός και το κόμμα του πολιτικά. Είναι λοιπόν αναγκασμένος να πέσει στην παγίδα που θα του έχει στήσει ο κ. Μητσοτάκης και να ενισχύσει την παραμονή του κ. Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία. Είτε συμμετέχοντας στην κυβέρνηση είτε απλά στηρίζοντας, αν και θεωρώ πιθανότερο τη συγκυβέρνηση και την απόλαυση των προνομίων της εξουσίας. Αν αρνηθεί, τότε ο κ. Μητοστάκης θα πάει εκ του ασφαλούς σε πολιτικό περίπατο στις επαναληπτικές εκλογές, το πολιτικό κόστος των οποίων θα φορτωθούν και ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, οδηγούμενοι σε πολιτική καθίζηση.

Σε ότι αφορά στο ΚΙΝΑΛ, αυτό θα συντριβεί ανάμεσα στις δύο πολιτικές μυλόπετρες και θα επανδρώσει με τα στελέχη του (ήδη το κάνει) τα δύο μεγάλα κόμματα.

Υπέρ των ανωτέρω συνηγορεί και το γεγονός ότι τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, μην κρυβόμαστε, είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, φτιαγμένο από τις μήτρες της παγκοσμιοποίησης. Δεν διαφέρουν σχεδόν σε τίποτα. Ούτε στο λαθρομεταναστευτικό, ούτε στη Συμφωνία των Πρεσπών, ούτε στη Γερμανική Ευρώπη, ούτε στα μνημόνια, ούτε επί της ουσίας στη συνεκμετάλλευση με την Τουρκία στο Αιγαίο, ούτε γενικά στον διεθνισμό, στις open society εθνικές κοινωνίες και στην παγκόσμια διακυβέρνηση. Η μόνη διαφορά τους είναι το ποιος θα είναι πρωθυπουργός και οι καρέκλες της εξουσίας. Επομένως μην ακούγεται απίστευτο, απεναντίας είναι το πιο ρεαλιστικό σενάριο. Άλλωστε το προ αμνημονεύτων ετών απίστευτο της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, μαζί και με ένα τμήμα του τοτε ΣΥΡΙΖΑ (ΔΗΜΑΡ) έγινε πράξη, με το αιτιολογικό «να μην πέσει η χώρα στα βράχια». Θα γίνει πολύ όμορφα και τώρα.

Εξάλλου τόσο ο κ. Μητσοτάκης, όσο και ο κ. Τσίπρας, λόγω του ότι οι εκλογές θα γίνουν με λίστα (εφόσον γίνουν νωρίς), θα διαθέτουν στην επερχόμενη συγκυβέρνηση τις κοινοβουλευτικές ομάδες που εκείνοι επιθυμούν, για να μην δημιουργηθούν εσωκομματικά προβλήματα και στους δύο.

Μένουν δύο ζητήματα να διευκρινιστούν. Το πότε θα γίνουν εκλογές και τι θα γίνει με την πατριωτική πτέρυγα της ΝΔ που θα δυσαρεστηθεί. Σε ότι αφορά στις εκλογές, σύμφωνα με τα ανωτέρω, δεν θα πρέπει να γίνουν πέρα από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο και τούτο γιατί δεν προλαβαίνει η κυβέρνηση νωρίτερα, χωρίς να αποκλείεται και νωρίτερα. Σε ότι αφορά την δυσαρεστημένη πατριωτική πτέρυγα της ΝΔ, ο κ. Μητσοτάκης θα επιχειρήσει να εγκλωβίσει τους ψηφοφόρους αυτής της πτέρυγας στο κομματικό του «μαντρί», κτυπώντας λυσσαλέα και με ότι μέσα διαθέτει το σύστημα, πολιτικά, ΜΜΕ, τρόλς του διαδικτύου, δημοσκόπους, «Ανεξάρτητες Αρχές» και Δικαιοσύνη το κόμμα της Ελληνικής Λύσης, ώστε να φράξει έτσι το δρόμο των απογοητευμένων ψηφοφόρων προς τα εκεί. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αναμένει και απ’ ότι γνωρίζω το αναμένει η Ελληνική Λύση. Ήδη τα κτυπήματα “κάτω από τη μέση” έχουν αρχίσει.