Category: Αρθρογραφία

Οι Ευρωπαίοι προβλέπουν διάλυση της ΕΕ

Οι Ευρωπαίοι προβλέπουν διάλυση της ΕΕ

Δυσοίωνη εικόνα για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την στάση των πολιτών απέναντι σε αυτήν εμφανίζει νέα δημοσκόπηση που διενεργήθηκε σε 14 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ αυτών η Ελλάδα, η Γαλλία, η Ουγγαρία,  η Ολλανδία και η Αυστρία. 

Η πλειοψηφία των πολιτών σε αυτές τις χώρες πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα διαλυθεί στο προσεχές μέλλον.

Επίσης, σύμφωνα με την ίδια δημοσκόπηση, ένα μεγάλο ποσοστό Ευρωπαίων από τις προαναφερθείσες χώρες πιστεύουν ότι τα κράτη που συναποτελούν την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πιθανό να βρεθούν σε σύρραξη μεταξύ τους.

Πηγή: sofokleousin.gr

Η ελληνική ελίτ είναι το πραγματικό εμπόδιο της ανάπτυξης

Η ελληνική ελίτ είναι το πραγματικό εμπόδιο της ανάπτυξης

Του Χασάπη Πέτρου*

Η οικονομική κρίση της χώρας μας δεν οφείλεται στο χρέος ή μόνο στο χρέος. Για την ακρίβεια, το χρέος είναι το αποτέλεσμα. Κυρίως οφείλεται στην έλλειψη παραγωγής και συνακόλουθα στην έλλειψη ρευστότητας. Για να βγει η Ελλάδα από την οικονομική κρίση θα πρέπει να αρχίσει στη χώρα μεγάλη παραγωγική διαδικασία και μεγάλη αύξηση των εξαγωγών.

Όμως για να γίνει αυτό απαιτούνται κεφάλαια (επενδύσεις). Εργατικό δυναμικό υπάρχει. Οι επενδύσεις μπορούν να γίνουν στην Ελλάδα, με τους ακόλουθους τέσσερις τρόπους, ή συνδυασμού αυτών, όπου και στους τέσσερις εμπλέκεται η ελληνική οικονομική ελίτ. Η οποία ελίτ, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, διαπλέκεται με το πολιτικό σύστημα που κατά το Σύνταγμα είναι αρμόδιο να παίρνει τις σχετικές αποφάσεις και εκεί τα πράγματα σκοντάφτουν. Ειδικότερα:

1) Ο πρώτος τρόπος είναι να έρθουν, εδώ στη χώρα μας, ξένοι επενδυτές και να φέρουν κεφάλαια για παραγωγικές διαδικασίες, χωρίς ανάμιξη σε αυτές τις επενδύσεις της ελληνικής οικονομικής ολιγαρχίας.

2) Ο δεύτερος τρόπος είναι να επαναφέρουν στην Ελλάδα τα κεφάλαιά τους οι Έλληνες ολιγάρχες και να τα τοποθετήσουν σε παραγωγικές διαδικασίες.

3) Ο τρίτος τρόπος είναι να επιτραπεί να έρθουν οι ξένοι επενδυτές μόνο μέσω κάποιας μορφής «συνεργασίας – συναλλαγής» με παρασιτούντες Έλληνες ελιτιστές.

4) Ο τέταρτος τρόπος είναι να αποφασιστεί να ανοίξουν οι κάνουλες χρηματοδότησης της κοινωνικής βάσης με ταυτόχρονη κατάργηση των γραφειοκρατικών εμποδίων, ώστε να αναζωογονηθεί η ανάπτυξη από τα κάτω από τη βάση της κοινωνίας, χωρίς φυσικά να μπορεί να βάζει τα γνωστά γραφειοκρατικά εμπόδια η ελληνική ολιγαρχία σ’ αυτή τη διαδικασία.

Όπως παρατηρούμε, όλες οι περιπτώσεις εξαρτώνται από τη βούληση της ελληνικής οικονομικής ελίτ, η οποία είναι διαπλεκόμενη και ελέγχει το πολιτικό σύστημα, που είναι τυπικά αρμόδιο να παίρνει τις σχετικές αποφάσεις.

Δυστυχώς όμως, η εγχώρια κρατικοδίαιτη παρασιτική ολιγαρχία δεν θέλει με τίποτα τον τέταρτο τρόπο ανάπτυξης, γιατί απλά δεν θέλει να ξεπεταχτούν από τα κάτω νέες κοινωνικοοικονομικές δυνάμεις που με μαθηματική ακρίβεια θα αμφισβητήσουν τη σαθρή οικονομικά ηγεμονία της, τα προνόμιά της και τον απόλυτο έλεγχο της κοινωνίας. Δεν θέλει φυσικά ούτε τον δεύτερο τρόπο, δηλαδή να φέρει η ίδια τα κεφάλαιά της που έχει βγάλει στο εξωτερικό και να τα ρισκάρει. Εδώ δεν αναλάμβανε ποτέ επιχειρηματικό ρίσκο τις καλές εποχές και προφανώς δεν είναι κάποιος αφελής να περιμένει να αναλάβει το πολλαπλάσιο ρίσκο σήμερα. Δεν θέλει ακόμα ούτε τον πρώτο τρόπο, καθόσον χωρίς τον δικό της απόλυτο έλεγχο πάνω στις ξένες επενδύσεις, είναι φυσικό ότι θα παραγκωνιστεί από τους ξένους και θα παρακμάσει.

Όπως γίνεται αντιληπτό, η ελληνική οικονομική ελίτ προφανώς θέλει τον τρίτο τρόπο. Δηλαδή να έρθουν οι ξένοι επενδυτές να φέρουν τα κεφάλαιά τους και η εδώ παρασιτική μεταπρατική ολιγαρχία να πουλάει «νταβατζιλίκι» και να παίρνει τα ποσοστά της χωρίς να συμμετέχει η ίδια σε κάποιο επιχειρηματικό ρίσκο. Όμως οι ξένοι κεφαλαιοκράτες δεν είναι ηλίθιοι και προφανώς δεν το θέλουν αυτό. Επειδή από την άλλη, η εγχώρια ελίτ επηρεάζει ή και ελέγχει απόλυτα τις αποφάσεις του πολιτικού συστήματος, δημιουργείται έτσι μια συνεχής πολιτική αστάθεια με ταυτόχρονη έλλειψη παραγωγικών επενδύσεων και ξεζούμισμα της μεσαίας τάξης για να εξευρεθούν τα χρήματα. Όσο λοιπόν δεν γίνεται κάτι ή μάλλον όσο η ελληνική ολιγαρχία δεν αποφασίζει να αφήσει το πολιτικό σύστημα «ελεύθερο» να λειτουργήσει δημοκρατικά, έξοδος από την κρίση δεν πρόκειται να υπάρξει.

Μόνο ανόητοι φυσικά θα ανέμεναν από την ελληνική παρασιτική και κρατικοδίαιτη ελίτ να επιτρέψει στο πολιτικό σύστημα να λειτουργήσει ελεύθερα, δηλαδή στην ουσία να τεθεί αυτό υπό την άμεση καθοδήγηση και τον δημοκρατικό έλεγχο του λαού. Για το λόγο αυτό και προκειμένου να μπορέσουμε να πάμε στον τέταρτο ανωτέρω τρόπο ανάπτυξης που είναι ο πιο σωστός, θα πρέπει όλοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας στις επερχόμενες εκλογές και να δώσουμε στήριξη σε κόμματα που έχουν το σθένος να τα βάλουν με την ελληνική παρασιτική ελίτ.

Βλέπουμε τελικά, ότι το πρόβλημα δεν είναι ούτε οικονομικό, ούτε καν πολιτικό. Είναι θέμα λειτουργίας του πολιτεύματος. Πρέπει δηλαδή το πολιτικό σύστημα να απεξαρτηθεί από τον έλεγχο της οικονομικής ολιγαρχίας και να περάσει στον κοινωνικό έλεγχο μέσω του εκδημοκρατισμού του.

——————————————————————————————————-
*Δικηγόρος και Οικονομολόγος, Μελετητής του Συνταγματικού Δικαίου.
Υποψήφιος βουλευτής Β΄ Αθηνών – Β1 Βόρειος Τομέας, με την Ελληνική Λύση 

Η πολιτική έχει υποκύψει στη δύναμη των χρηματαγορών. Ποια είναι η λύση;

Η πολιτική έχει υποκύψει στη δύναμη των χρηματαγορών. Ποια είναι η λύση;

Του Χασάπη Πέτρου*
Αυτό που ζούμε σήμερα, δηλαδή η σύγχρονη πραγματικότητα, δεν έχει γίνει αρκούντως αντιληπτή από τους απλούς ανθρώπους. Βέβαια η ευθύνη δεν βαρύνει τόσο τους απλούς ανθρώπους, όσο τους πολιτικούς και τα ΜΜΕ, που προσπαθούν να αποκρύψουν όσο
μπορούν την αλήθεια, παίζοντας ακόμα προσωπικά πολιτικά παιχνίδια πάνω σε ξεπερασμένους θεσμούς.

Τι ισχύει; 

Αυτό που ισχύει πλέον σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο είναι το εξής σχήμα. Από το ένα μέρος είναι το συγκροτημένο πανίσχυρο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα των χρηματαγορών, από το άλλο είναι οι μεμονωμένοι λαοί και στη μέση η Πολιτική, δηλαδή τα επιμέρους πολιτικά συστήματα της ξεπερασμένης πια αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Ποιος κερδίζει; 

Η παλιά γνώριμη ταξική αντιπαράθεση εντός των εθνικών συνόρων, έχει αλλάξει πλήρως. Έχει φύγει έξω από τα εθνικά όρια και έχει μετατραπεί σε μια αντιπαράθεση μεταξύ των οργανωμένων παγκόσμιων χρηματαγορών και των μεμονωμένων λαών, που προσπαθούν να διασωθούν με το μόνο όπλο που διαθέτουν, δηλαδή το παλιό και πλέον αναποτελεσματικό πολιτικό σύστημα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Το οποίο πολιτικό σύστημα, για να θυμηθούμε, είναι εκείνο που δημιούργησε αυτό το παγκόσμιο οικονομικό τέρας και τώρα έχει δυστυχώς μετατραπεί σε υποχείριό του.

Ποια είναι η λύση;

Η λύση είναι μία και είναι μονόδρομος. Είναι η μετατόπιση του κέντρου βάρους της λήψης των πολιτικών αποφάσεων προς το μέρος των λαών. Διαφορετικά οδεύουμε σε μια νέο-δουλεία χρεών όλων των κρατών και όλων των ανθρώπων.


——————————————————————————————————-
*Δικηγόρος και Οικονομολόγος, Μελετητής του Συνταγματικού Δικαίου.
Υποψήφιος βουλευτής Β΄ Αθηνών – Β1 Βόρειος Τομέας, με την Ελληνική Λύση 
Η πολιτική χρεοκοπία της Ελλάδας

Η πολιτική χρεοκοπία της Ελλάδας

Τα κόμματα έχουν υποβαθμίσει σε τέτοιο βαθμό τη Βουλή και τον πολιτικό λόγο που νομίζει πλέον κανείς ότι, παρακολουθεί συζητήσεις σε μία τριτοκοσμική χώρα – σε ένα απολίτιστο κράτος που κυβερνάται από άτομα του υποκόσμου που δεν σέβονται κανέναν και τίποτα. Εάν συνεχιστεί η παρωδία, η Ελλάδα θα καταστραφεί εντελώς – όχι επειδή δεν έχει τις δυνατότητες να ξεφύγει από την κρίση και να ανακτήσει την ευημερία της, αλλά εξαιτίας της αθλιότητας αυτών που έχουμε ψηφίσει εμείς οι Έλληνες.

Επικαιρότητα

Με όσο πιο απλά λόγια γίνεται, η εξουσία της ΕΕ και του πλανήτη έχει αναληφθεί από τις χρηματαγορές (ανάλυση) – οι οποίες έχουν υπερχρεώσει χώρες και Πολίτες, επέβαλλαν την παγκοσμιοποίηση, θέλουν να καταργήσουν τα εθνικά κράτη και να ανοίξουν εντελώς τα σύνορα της Δύσης, μεταξύ άλλων μέσω της συμφωνίας του Μαρόκου, για να μετατρέψουν τους εργαζομένους σε φθηνούς σκλάβους χρέους στην υπηρεσία τους.
Ποια είναι η λύση του προβλήματος για την πλειοψηφία των ανθρώπων; Η διάχυση της πολιτικής εξουσίας προς τα κάτω, για να πάψει να τις υπηρετεί – η άμεση δημοκρατία δηλαδή, έτσι ώστε να μην εκβιάζονται και να μην διαφθείρονται οι πολιτικοί, αφού οι Πολίτες πλέον θα αποφασίζουν για τους νόμους που τους αφορούν, ελέγχοντας αυστηρά τα κόμματα που καλούνται να τους εφαρμόσουν.
Περαιτέρω, οι φετινές εκλογές για την Ευρωβουλή είναι εξαιρετικά κρίσιμες – εν πρώτοις επειδή στην Ευρώπη (ΕΕ και η Ευρωζώνη) κυριαρχεί πλέον η Γερμανία, επιδιώκοντας να υφαρπάξει τις δύο θέσεις-κλειδιά που δεν ελέγχει ακόμη: την προεδρία της Κομισιόν μέσω του ακραία συντηρητικού κ. Weber (CSU) που δυστυχώς στηρίζει η αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας μας, καθώς επίσης της ΕΚΤ μέσω του επικεφαλής της δικής της κεντρικής τράπεζας.
Κατά δεύτερο λόγο εξαιτίας του ότι, η πολιτική της ηγεσία υπηρετεί πιστά τη βιομηχανική ελίτ της χώρας και τις χρηματαγορές – αρνούμενη στην ουσία τα αρχικά σχέδια ολοκλήρωσης της ΕΕ, με τη σύγκλιση των επί μέρους οικονομιών της, καθώς επίσης την τραπεζική, δημοσιονομική και πολιτική ένωση της, την έκδοση ευρωομολόγων, τον εκδημοκρατισμό της κοκ.
Ως εκ τούτου, έχει σχηματιστεί ένα μέτωπο εναντίον της Γερμανίας, από χώρες όπως η Ιταλία, η Πολωνία ή η Ουγγαρία – ενώ θα ενισχυθεί από τη Μ. Βρετανία που θα συμμετέχει στις Ευρωεκλογές αφού αναβλήθηκε το BREXIT. Παράλληλα φαίνεται πως ο στόχος του προέδρου Trump είναι η διάλυση της Ευρωζώνης και της ΕΕ, έχοντας συνειδητοποιήσει τα σχέδια της Γερμανίας, όσον αφορά τη δημιουργία του 4ου Ράιχ – όπου στη συνέχεια θα συμμαχούσε με τη Ρωσία ή την Κίνα, ανακτώντας τη χαμένη εθνική της ανεξαρτησία με την εκδίωξη των Η.Π.Α. από την Ευρώπη.
Δυστυχώς όμως, τα περισσότερα ελληνικά κόμματα ασχολούνται μόνο με τις ανόητες συγκρούσεις μεταξύ τους, αδιαφορώντας στην ουσία για τα ευρωπαϊκά τεκταινόμενα – παρά το ότι γνωρίζουν πως οι σημαντικότερες αποφάσεις (80%) λαμβάνονται στην Ευρώπη, καθώς επίσης μη συνειδητοποιώντας την κρισιμότητα της εποχής και των Ευρωεκλογών.
Ακόμη χειρότερα, έχουν υποβαθμίσει σε τέτοιο βαθμό τη Βουλή και τον πολιτικό λόγο που νομίζει πλέον κανείς ότι παρακολουθεί συζητήσεις σε μία τριτοκοσμική χώρα – σε ένα απολίτιστο κράτος που κυβερνάται από άτομα του υποκόσμου, τα οποία δεν σέβονται κανέναν και τίποτα. Εάν συνεχιστεί η παρωδία, η Ελλάδα θα καταστραφεί εντελώς – όχι επειδή δεν έχει τις δυνατότητες να ξεφύγει από την κρίση και να ανακτήσει την ευημερία της, αλλά εξαιτίας της αθλιότητας των κομμάτων που έχουμε ψηφίσει εμείς οι Έλληνες.
Φυσικά θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς πως όλοι κάνουν λάθη, έχοντας ίσως δίκιο αφού επιλέχθηκαν διαδοχικά στο παρελθόν διαφορετικές πολιτικές παρατάξεις – το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και τέλος ο ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ. Κάτι τέτοιο όμως μπορεί να ισχύει για το παρελθόν, αλλά ασφαλώς όχι για το μέλλον – γεγονός που σημαίνει ότι, εάν επιλέξουν αυτή τη φορά τα θύματα τους τεκμηριωμένα θύτες τους, δεν θα είναι καθόλου άδικο να κατηγορηθούν ως συλλογικά ανόητοι, εάν όχι δειλοί ή προδότες της πατρίδας τους και των παιδιών τους, καθώς επίσης ως άξιοι της επόμενης τραγωδίας που θα βιώσουν. Με απλά λόγια, στις επόμενες εκλογές δεν θα υπάρχει καμία δικαιολογία για αυτούς που θα ψηφίσουν – ενώ εάν επαληθευτούν οι δημοσκοπήσεις, θα είναι άξιοι της μοίρας τους.
Πηγή:  analyst.gr