Category: Αναλύσεις

Οι τρεις εξουσίες αλλοιώνονται επικίνδυνα

Οι τρεις εξουσίες αλλοιώνονται επικίνδυνα

Του Χασάπη Πέτρου

Σιγά σιγά συνειδητοποιούμε όλο και πιο πολύ το σύγχρονο πολιτικό διακύβευμα, το οποίο διατρέχει ολόκληρο τον πλανήτη και αναστατώνει το εσωτερικό των εθνικών κρατών. Είναι η σύγκρουση της παγκοσμιοποίησης με τα εθνικά κράτη. Αυτή είναι η σύγχρονη ιδεολογική αλλά και πραγματική σύγκρουση στο νέο μεταβατικό στάδιο της ανθρωπότητας.

Έχει επιπλέον συνειδητοποιηθεί ότι το οικονομικό στοιχείο, έχει βγάλει «φτερά», έχει φύγει έξω από τα όρια των εθνικών κρατών και εθνικών δυνατοτήτων και έχει καταστεί πλανητικό. Έχει δημιουργήσει ένα διαπλεκόμενο χρηματοοικονομικό σύστημα που μαζί με τους διεθνείς οργανισμούς, που το ίδιο επέβαλε, επιτίθεται πλέον εναντίον του πλούτου των εθνών, επιδιώκοντας να διαλύσει τα εθνικά κράτη, μέσω της επιβολής της ανεξέλεγκτης διακίνησης κεφαλαίων, εμπορευμάτων και παράνομων μεταναστών. Από την άλλη τα εθνικά πολιτικά συστήματα είναι απελπιστικά περιορισμένα εντός των εθνικών ορίων, μη μπορώντας να επηρεάσουν το πλανητικό οικονομικό σύστημα.

Η επίθεση αυτή των ελίτ της παγκοσμιοποίησης, δυστυχώς βρίσκει φανατικούς γκλομπαλιστές εντός των εθνικών συνόρων (νεοφιλελεύθερους και νεοαριστερούς), οι οποίοι για διάφορους ιδιοτελείς σκοπούς, στην ουσία αγωνίζονται για τη διάλυση των ίδιων των εθνικών τους κρατών, υπέρ των συμφερόντων της διεθνούς οικονομικής ολιγαρχίας, πουλώντας αόριστο διεθνισμό, δήθεν οικονομική ανάπτυξη και δικαιωματισμό. Μιλούν ανοικτά για «Παγκόσμια Διακυβέρνηση» και πρόσφατα για τη «Μεγάλη Επανεκκίνηση» με πρόσχημα και ευκαιρία τον Covid -19.

Όλα αυτά, ήταν φυσικό επόμενο να επηρεάσουν και τους εξουσιαστικούς θεσμούς εντός των εθνικών κρατών. Παρατηρείται ήδη μια μετάθεση και αλλοίωση των τριών παραδοσιακών εξουσιών, η οποία ειδικά στην Ελλάδα έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις.

Η κυβέρνηση αναλαμβάνει όλο και πιο πολύ τη νομοθετική εξουσία, με μια καθυποταγμένη και ελεγχόμενη αντιπροσωπεία του λαού (Βουλή), η οποία έχει περιορισθεί σε απλό ρόλο «συμβολαιογράφου» των νομοσχεδίων της κυβέρνησης. Οι βουλευτές των κομμάτων εξουσίας, ούτε καν μελετούν τα νομοσχέδια που φθάνουν κατά εκατοντάδες από την κυβέρνηση, περιοριζόμενοι σε ένα απλό «ΝΑΙ» και σε μια ομιλία εντός του Κοινοβουλίου, μόνο για να τους γράψει η κάμερα και να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους.

Ταυτόχρονα, η εκτελεστική εξουσία, αντί να ασκείται από την κυβέρνηση, έχει μετατεθεί σε δήθεν «ανεξάρτητες» αρχές, αποτελούμενες από δοτά από την κυβέρνηση άτομα, που δεν έχουν καμία λαϊκή νομιμοποίηση, θεσμικά ανεύθυνα και παρόλα αυτά ασκούν πλήρως εκτελεστικό έργο, με έλεγχο, γνωμοδοτήσεις και επιβολή διοικητικών ποινών! Η Ελλάδα διαθέτει αυτή τη στιγμή (κρατηθείτε) 31 “ανεξάρτητες” αρχές που κοστίζουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ το χρόνο στον Έλληνα φορολογούμενο!!! Έτσι, με το τέχνασμα αυτό, η κυβέρνηση απεκδύεται κι αυτή των ευθυνών της, γιατί τάχα εκτελεί ό,τι προστάζουν οι ανεύθυνες «ανεξάρτητες» αρχές. Ένα τεράστιο θέατρο ανευθυνότητας.

Η τρίτη εξουσία, η δικαστική, έχει μετατραπεί σε «θεραπαινίδα» της εκάστοτε κυβέρνησης και έχει περιορισθεί σε καθαρά ιδιωτικές διαφορές και σε διαφορές των πολιτών με τη διοίκηση. Δεν μπορεί να ελέγξει και να τιμωρήσει πολιτικά πρόσωπα και κυρίως των κομμάτων εξουσίας, ούτε μπορεί να ελέγξει τα μέλη των «ανεξάρτητων» αρχών, τα οποία έχουν κηρυχθεί, όπως είπαμε αυτόνομα και ανεύθυνα. Δεν μπορεί ούτε καν να ελέγξει τη συνταγματικότητα των νόμων, αφού δεν υπάρχει ανώτατο ανεξάρτητο Συνταγματικό Δικαστήριο. Η μόνη δηλαδή ανεξάρτητη αρχή που θα έπρεπε να υπάρχει.

Σε όλα αυτά θα πρέπει να προστεθεί και η ύπαρξη και η δράση των ανεξέλεγκτων ΜΚΟ, οι οποίες έχουν αναγορευθεί σε εκπροσώπους της κοινωνίας και της άποψης και της ηθικής των πολιτών. Ταυτόχρονα τα ΜΜΕ της οικονομικής ολιγαρχίας, έχουν αναλάβει να διαμορφώνουν την Κοινή Γνώμη, σύμφωνα με τα συμφέροντά τους και τα συμφέροντα της διεθνούς ολιγαρχίας και οι δημοσκοπικές εταιρίες να προπαγανδίζουν υπέρ των ίδιων συμφερόντων και να οδηγούν το λαό στις κάλπες με συμπλέγματα.

Όλο αυτό το πλέγμα της σύγχρονης εξέλιξης της λεγόμενης ακόμα «δημοκρατίας», δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική δημοκρατία, ούτε καν με τον κοινοβουλευτισμό. Είναι ένα πλέγμα νέου εξουσιαστικού μοντέλου, που στόχο έχει την απομάκρυνση της πολιτικής εξουσίας από το λαό, την ιδιώτευση της κοινωνίας και τον ευκολότερο έλεγχο των εθνικών πολιτικών συστημάτων από τις δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης και επομένως μέσω αυτών της εκμετάλλευσης των λαών.

Η πανδημία του κορωνοϊού (του οποίου την «προέλευση» ακόμα αναζητεί ο ΠΟΥ), ελευθέρωσε τα χέρια της διεθνούς οικονομικής ελίτ, η οποία μιλάει πλέον ανοικτά για τη «Μεγάλη Επανεκκίνηση», που θα καταστρέψει οριστικά τη μεσαία εθνική τάξη και θα οδηγήσει στη δημιουργία δύο τάξεων, αυτή της οικονομικής ελίτ και αυτή των χαμηλότερων στρωμάτων. Η εξέλιξη αυτή εξυπηρετεί τόσο τους νεοφιλελεύθερους, οι οποία μάχονται για την αναδιανομή του πλούτου υπέρ των οικονομικών ολιγαρχιών, όσο και τους νεοαριστερούς, οι οποίοι ονειρεύονται ένα παγκόσμιο εξαθλιωμένο προλεταριάτο, για να το εκμεταλλεύονται πολιτικά. Και οι δύο, από τη δική του σκοπιά ο καθένας, εξυπηρετούν τα σχέδια της «Μεγάλης Επανεκκίνησης».

Ήρθε λοιπόν η ώρα να αφυπνιστούμε και να πάρουμε όλοι θέση στην πιο πάνω σύγκρουση. Πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει, αν θέλουμε εμείς οι ίδιοι οι πολίτες να αποφασίζουμε για τις ζωές, μας, είναι να αλλάξουμε τα πολιτικά μας συστήματα, όσο ακόμα μπορούμε, ώστε η πλάτη του πολιτικού συστήματος να ακουμπά στο λαό και όχι να εξαρτάται και να ελέγχεται από τη διεθνή οικονομική ελίτ.

Η Τουρκία έχει θέσει τους στόχους της και έχει λάβει τις αποφάσεις της. Εμείς τι κάνουμε;

Η Τουρκία έχει θέσει τους στόχους της και έχει λάβει τις αποφάσεις της. Εμείς τι κάνουμε;

Του Χασάπη Πέτρου

Η ανθρωπότητα βρίσκεται αυτή την ιστορική περίοδο σε μεταβατική φάση διαγκωνισμών για την επόμενη μέρα. Στο ένα μέρος υπάρχει μια επιθετική παγκοσμιοποίηση που στοχεύει κατευθείαν εναντίον των εθνικών κρατών και των εθνικών κοινωνιών που αποτελούν αναγκαίο υλικό των εθνικών κρατών και στο άλλο, κάποια εθνικά κράτη προσπαθούν να αντισταθούν, να δημιουργήσουν μια αντίπαλη κατάσταση και να παίξουν ρόλο στο νέο status που θα δημιουργηθεί στον κόσμο.

Η επόμενη μέρα αυτής της αντιπαράθεσης, θα οδηγήσει, είτε με διεθνή σύγκρουση είτε χωρίς αυτή, μάλλον προς έναν πλανητικό συμβιβασμό μεταξύ της διεθνούς οικονομικής ελίτ (που ηγείται της παγκοσμιοποίησης) και των λίγων ισχυρών εθνικών κρατών – πόλων, που θα επικρατήσουν, με δορυφοριοποιημένες γύρω τους επαρχίες – πρώην ανεξάρτητα κράτη. ΗΠΑ, Γερμανία (μέσω της γερμανικής ΕΕ), Ρωσία και Κίνα είναι τα βασικά εκείνα εθνικά κράτη που σπεύδουν να λάβουν θέση ισχυρών πόλων στη νέα τάξη πραγμάτων. Εδώ θέλει προσοχή. Ακριβώς μια τέτοια θέση ισχυρού παγκόσμιου πόλου στην επόμενη μέρα, σπεύδει να καταλάβει και η Τουρκία, όσο και αν αυτό ηχεί περίεργο στα αυτιά μας.

Η Τουρκία λοιπόν στοχεύει στο να αποτελέσει έναν ισχυρό παγκόσμιο πόλο, δορυφοριοποιώντας γύρω της όλα τα ισλαμικά κράτη. Επειδή η τουρκική ελίτ βλέπει ότι μόνη της η Τουρκία δεν μπορεί να παίξει φυσικά κανένα σοβαρό ρόλο, προσπαθεί να αποτελέσει τον παγκόσμια εκφραστή όλου του Ισλάμ, καθόσον διαπίστωσε ότι το μόνο όπλο που διαθέτει για να αποτελέσει ισχυρό πόλο είναι ακριβώς αυτό.

Εμείς οι Έλληνες θα πρέπει να αντιληφθούμε έγκαιρα αυτά τα μακρόπνοα σχέδια της Τουρκίας. Στα σχέδια αυτά της Τουρκίας, δεν χωράει η Ελλάδα με τη σημερινή της μορφή. Θα πρέπει (κατά την Τουρκία και όχι μόνο) να συρρικνωθεί, να απωλέσει κάθε κυριαρχία στο Αιγαίο και στην Αν. Μεσόγειο και είτε να δορυφοριοποιηθεί στην Τουρκία, είτε να μετατραπεί σε ένα ακρωτηριασμένο γερμανικό προτεκτοράτο. Η οποιαδήποτε άρνηση της Ελλάδας να υποκύψει και να παραδοθεί θα οδηγήσει αναγκαστικά σε πόλεμο. Οι πιέσεις από Τουρκία και Γερμανία είναι πλέον πολύ ασφυκτικές.

Είμαστε λοιπόν έτοιμοι για τις εξελίξεις που έρχονται; Θα υποκύψουμε τελικά στους θρασύδειλους Τούρκους που προχωρούν πάντα μέχρι εκεί που δεν βρίσκουν σοβαρή αντίσταση ή θα αντισταθούμε;

Θέλουμε να δούμε την Τουρκία έναν παγκόσμιο ισχυρό πόλο και μάλιστα σε βάρος μας; Περνάει άραγε από το μυαλό μας, ότι μπορεί να γίνουμε εμείς ένας παγκόσμιος ισχυρός πόλος αντί της Τουρκίας; Και το εξηγώ. Αν συνυπολογίσουμε στην έκταση της στεριάς μας (ενδοχώρας και νησιών) και την έκταση της ΑΟΖ που μας αναγνωρίζει το διεθνές δίκαιο και η οποία στα επόμενα χρόνια θα μετατραπεί με βεβαιότητα σε χωρικά ύδατα, ήδη πολλά κράτη κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση, τότε έχουμε ήδη μεγαλύτερη έκταση από την Τουρκία και μάλιστα μια έκταση που βρίθει από πλουτοπαραγωγικούς πόρους σε στεριά και θάλασσα. Επομένως, για ποιο λόγο να μην είμαστε εμείς οι βασικοί παίκτες στο αυριανό παγκόσμιο σκηνικό, αλλά να γίνουν οι Τούρκοι με τα δικά μας πλούτη; Ποιος πραγματικός πατριώτης Έλληνας το θέλει αυτό;

Δεν έχουμε φυσικά, όχι μόνο ισχυρή εθνική οικονομία αυτή τη στιγμή, αλλά ούτε καν εθνική οικονομία, αν και όπως είπαμε, είμαστε ένα πλούσιο σε πόρους κράτος. Όλα όμως αυτά μπορούν να αλλάξουν ταχύτατα υπέρ ημών, πιστεύοντας απλά στον εαυτό μας και κάνοντας μερικές εύστοχες και γρήγορες κινήσεις. Το θέμα είναι να πείσουμε διπλωματικά κάποιους ότι εμείς είμαστε πιο αξιόπιστοι και πιο ικανοί να παίξουμε το ρόλο που διεκδικεί η Τουρκία. Να κάνουμε τις κατάλληλες στρατηγικές συμμαχίες και να βγούμε στο πεδίο ισχυροί.

Συνωμοσιολογία ή πραγματικότητα;

Συνωμοσιολογία ή πραγματικότητα;

Του Πέτρου Χασάπη

«Ο παλιός κόσμος πεθαίνει, ο καινούργιος παλεύει να γεννηθεί. Ζούμε στην εποχή των τεράτων» (Αντόνιο Γκράμσι). Η εποχή που ζούμε είναι ακριβώς η εποχή των «τεράτων». Και επειδή το καινούργιο δεν έχει ακόμα κατασταλάξει ώστε να αντλούνται κάποια λογικοφανή επιχειρήματα υπέρ του, είναι η εποχή των ταμπελών και των εξορκισμών. Είναι μια μεταβατική φάση στην ανθρώπινη ιστορία. Είναι η εποχή των συνωμοσιολογιών. Σε αυτό το κενό της πλανητικής ιστορίας, οι πάντες (διεθνείς οικονομικοί ολιγάρχες και εθνικοί ηγέτες) προσπαθούν με κάθε μέσο να επωφεληθούν και να ελέγξουν τις εξελίξεις, ώστε να δημιουργήσουν ένα νέο κόσμο που θα «κουμπώνει» πάνω στις δικές τους στοχεύσεις και φαντασιώσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η τουρκική ηγεσία (και όχι μόνο) η οποία σπεύδει να εξασφαλίσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μερίδιο στο νέο κόσμο.

Μετά τη διάψευση και την κατάρρευση του συστήματος του υπαρκτού σοσιαλισμού, θέριεψε το αντίπαλο καπιταλιστικό σύστημα. Το τελευταίο όμως, από εθνικός φιλελευθερισμός, βοηθούσης και της ανάπτυξης της τεχνολογίας, των επικοινωνιών και των συγκοινωνιών, ξέφυγε πλέον έξω από τα εθνικά σύνορα και έχει μετατραπεί σε έναν άκρατο πλανητικό νεοφιλελευθερισμό, βασισμένο πάνω σε ένα παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό δίχτυ, που μαζί με τις πολυεθνικές του εταιρίες, ανήκει σε μια μικρή κάστα παγκόσμιων οικονομικών ολιγαρχών. Υπενθυμίζουμε ότι το 1% κάποιων ανθρώπων κατέχει το 50% του παγκόσμιου πλούτου και ένα 10% κατέχει το 90% του παγκόσμιου πλούτου. Αυτά είναι στοιχεία ειδικών ιδρυμάτων που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Με λίγα λόγια δεν είναι φήμες ούτε συνωμοσιολογικά.

Η στόχευση αυτών των διεθνών οικονομικών ολιγαρχών είναι να υπάρχουν πλήρως ανοιχτά εθνικά σύνορα, προκειμένου να διαλυθούν οι οργανωμένες εθνικές κοινωνίες, μετατρεπόμενες σε έναν πολυπολιτισμικό ανομοιογενή πολτό, ώστε να εκμεταλλεύονται εύκολα τους ασύνδετους πλέον και απροστάτευτους ανθρώπους, για την αύξηση του πλούτου και της εξουσίας τους και αυτό είναι επίσης μια πραγματικότητα. Άλλωστε το «διαίρει και βασίλευε» είναι βασικός νόμος των εξουσιαστών. Γι’ αυτό και απλώνουν την προπαγάνδα των Ανοικτών Συνόρων. Δεν θέλουν εμπόδιο στη δράση τους τις εθνικές κυβερνήσεις και τις εθνικές νομοθεσίες. Θέλουν να διακινούν ελεύθερα και με ταχύτητα τα κεφάλαιά τους, να διακινούν ελεύθερα και ανεξέλεγκτα τα παραγόμενα από τις πολυεθνικές τους προϊόντα και φυσικά θέλουν να διακινούνται ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς οι οικονομικοί μετανάστες για φθηνά μεροκάματα. Μάλιστα, τους τελευταίους, προς το παρόν τους προωθούν λάθρα εντός των εθνικών κρατών (είτε εξωθώντας τους με την πρόκληση τοπικών πολέμων, είτε περιθάλπτοντάς τους προκλητικά σε σχέση με τις τοπικές κοινωνίες, για να αποτελέσουν κράχτη πρόκλησης μεγάλων μεταναστευτικών ροών) και στην ουσία τους εργαλειοποιούν ως «εκρηκτικό» υλικό για την ανατίναξη των εθνικών κρατών, όπως έκαναν (με άλλη φυσικά μέθοδο) οι πρώτοι μεγαλοαστοί όταν εργαλειοποίησαν τους τότε δουλοπάροικους για να «ανατινάξουν» τα διάφορα φέουδα και να στήσουν τη μεγάλη αγορά του νεότευκτου τότε εθνικού αστικού κράτους. Όλα αυτά μαζί σήμερα, αποτελούν αυτό που λέμε παγκοσμιοποίηση.

Είμαστε λοιπόν, ολόκληρη η ανθρωπότητα, σε μια μεταβατική φάση, όπου αμφισβητείται και πολεμιέται το εθνικό κράτος στο δρόμο προς μια άκρατη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Επειδή όμως κανείς δεν μπορεί να περιγράψει πειστικά τη νέα κατάσταση, στην οποία θέλουν να μας πάνε, ώστε να μπορεί να πείσει για την ανάγκη να πάμε προς αυτή την κατεύθυνση, το νέο διεθνές νεοφιλελεύθερο σύστημα εκτοξεύει εύκολες και εύπεπτες, στιγματισμένες κατά το παρελθόν ταμπέλες, όπως «φασίστας», «εθνικιστής», «ακροδεξιός» κ.λ.π. εναντίον κάθε απλού ανθρώπου ή πολιτικού που θέλει να υπερασπιστεί την ύπαρξη του εθνικού κράτους ή εξορκίζει κάθε αναφορά στα πιο πάνω, ενός σκεπτόμενου ανθρώπου, με εξορκισμούς για «συνωμοσιολογία», «συνωμοσιολόγους» κ.λ.π., ώστε να τον καθιστά γραφικό και να τον ακυρώνει.

Ας δούμε όμως τι είναι και τι όχι συνωμοσιολογία.

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι τα κράτη πλέον δανείζονται από ιδιώτες τραπεζίτες και δεν εκδίδουν τα ίδια χρήμα;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι το χρήμα που δανείζουν οι ιδιώτες τραπεζίτες  στα κράτη (αλλά και στους ιδιώτες) δεν το έχουν στην πραγματικότητα στο ταμείο τους, αλλά αυτό το παράγουν λογιστικά τη στιγμή του δανεισμού; Δηλαδή τα δάνεια είναι η δημιουργός αιτία του χρήματος και στην ουσία, αυτή η έκδοση νέου χρήματος, είναι παροχή πίστης με την εγγύηση της τράπεζας.

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι όλες οι κεντρικές τράπεζες των κρατών δεν ανήκουν πλέον στα κράτη αλλά σε ιδιώτες;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι όλες πλέον οι τράπεζες συνδέονται σε ένα παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό δίκτυο και ότι όλα (περιουσίες και άνθρωποι) θυσιάζονται για να μην διαρραγεί αυτό το δίκτυο, κάτι που θα φέρει παγκόσμιο χάος; Δηλαδή όλη η ανθρωπότητα είναι αιχμάλωτη αυτού του δικτύου;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι αυτοί οι ιδιώτες τραπεζίτες είναι ταυτόχρονα δανειστές και μέτοχοι πολυεθνικών εταιριών που έχουν απλώσει τα πλοκάμια τους σε όλα τα κράτη του κόσμου;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι αυτή η διεθνής οικονομική ολιγαρχία είναι μέρος του πιο πάνω 1% που κατέχει το 50% του παγκόσμιου πλούτου;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι, η ανωτέρω δημιουργηθείσα χρηματοπιστωτική φούσκα, έχει καταστεί πολλαπλάσια του παγκόσμια παραγόμενου ΑΕΠ;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία  ότι όλη αυτή η παγκόσμια οικονομική ελίτ επιδιώκει ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, εμπορευμάτων και μεταναστών;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία  ότι σ’  αυτή την ελεύθερη διακίνηση (κεφαλαίων, εμπορευμάτων και μεταναστών) προβάλουν εμπόδια οι διάφοροι εθνικοί νόμοι, τα εθνικά σύνορα και οι εθνικές κοινωνίες;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι η παγκόσμια οικονομική ελίτ θέλει να παρακάμψει αυτά τα εμπόδια με την προπαγάνδα των Ανοικτών Συνόρων;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία  ότι εκείνοι που αντιμάχονται αυτή τη νεοφιλελεύθερη προοπτική και που θέλουν να διατηρήσουν την αυτονομία των εθνικών κοινωνιών τους, την χιλιόχρονη ιστορία τους, τη θρησκεία τους και τον πολιτισμό τους, στιγματίζονται με ταμπέλες από τους παγκοσμιοποιητές και τους χρηματοδοτούμενους υποτακτικούς τους, ως αντιδραστικοί, ως συντηρητικοί και ακόμα χειρότερα ως φασίστες και ως εθνικιστές ή εξορκίζονται ως συνωμοσιολόγοι;

Ποια ακριβώς από τα ανωτέρω πραγματικά γεγονότα είναι συνωμοσιολογία; Βέβαια εμφανίζονται και πολλοί, ανόητοι οι οποίοι εκτοξεύουν κάθε είδους ηλιθιότητα περί δήθεν μυστικών δυνάμεων κ.λ.π., οι οποίοι, με τη βλακεία τους, δίνουν άλλοθι σε όλους αυτούς που προωθούν τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση για να στιγματίζουν τους υγιώς σκεπτόμενους ανθρώπους. Δυστυχώς οι βλάκες αποτελούν το άλλοθι των εξουσιαστών.

Η σημερινή «εποχή των τεράτων» λοιπόν, συσκοτίζει τα πράγματα και εξυπηρετεί τα σχέδια εκείνων που έχουν τη δύναμη να ελέγξουν τις εξελίξεις και όχι τους απλούς πολίτες, που λόγω θεσμών δεν μπορούν να ελέγξουν τίποτα. Δυστυχώς, όσοι βλέπουν πίσω από αυτή τη συσκότιση, που οδηγούνται τα πράγματα, κατηγορούνται ως συνωμοσιολόγοι, αλλά είναι οι μόνοι που ξέρουν τι γίνεται.

Έτσι θα λυθεί το πρόβλημα του λαθροεποικισμού της χώρας

Έτσι θα λυθεί το πρόβλημα του λαθροεποικισμού της χώρας

Του Πέτρου Χασάπη

Για να σταματήσει η λάθρα εισβολή στη χώρα μας, θα πρέπει η χώρα μας να πάψει να είναι ελκυστικός τόπος διαμονής για τους υποψήφιους εισβολείς, τους οποίους τώρα προσελκύει σαν «μαγνήτης». Πρέπει, αμέσως μόλις εισέρχονται στην ελληνική επικράτεια οι λαθροεισβολείς, να συγκεντρώνονται και να οδηγούνται σε κλειστές ερημικές δομές, σε ακατοίκητα νησιά ή σε ερημικές περιοχές, μέχρι την απέλασή τους.

Αυτό είναι ένα μέτρο που θα μεταφέρει ακαριαία το μήνυμα προς υποψήφιους λαθροεισβολείς, ότι η Ελλάδα δεν είναι καθόλου ελκυστική χώρα ακόμα και για διέλευση και ότι άδικα θα πληρώσουν και θα διακινδυνεύσουν για να έρθουν εδώ.

Αυτό είναι ένα μέτρο, αλλά δεν πρέπει να είναι το μόνο. Τα μέτρα που κατά σειρά πρέπει να ληφθούν για να επιλυθεί οριστικά το λαθρομεταναστευτικό είναι τα εξής:

1) Αποτελεσματική φύλαξη κάθε εκατοστού των ελληνικών συνόρων (χερσαίων και θαλασσίων) από τον στρατό για αποτροπή εισόδου λάθρα εισερχομένων. Εάν δεν είναι αποστολή του στρατού η φύλαξη των συνόρων της χώρας, τότε ποια ακριβώς είναι η αποστολή του;

2) Όσοι εισέρχονται στην ελληνική επικράτεια, αλλά και όσοι είναι ήδη εδώ, πρέπει να συγκεντρώνονται και να οδηγούνται σε κλειστές ερημικές δομές, σε ακατοίκητα νησιά ή σε ερημικές περιοχές, μέχρι την απέλασή τους. Αν υπάρχει δικαιολογημένη περίπτωση ασύλου, θα χορηγείται άσυλο, διαφορετικά άμεση απέλαση.

3) Η βούληση σχεδόν όλων όσων εισέρχονται στη χώρα, είναι να μεταβούν βορειότερα στην Ευρώπη και όχι να παραμείνουν εδώ. Εμείς, ως ευαίσθητος λαός, πρέπει να σεβαστούμε τη βούληση αυτών των ανθρώπων και να τους επιτρέψουμε να εγκαταλείψουν τη χώρα προς τα Βόρεια. Αν δεν το κάνουμε αυτό, δεν υπάρχει περίπτωση η Ευρώπη να ενδιαφερθεί ποτέ για το τεράστιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε. Σώσαμε μια φορά την Ευρώπη, θυσιάζοντας τον ελληνικό λαό και υπέρ των ευρωπαϊκών τραπεζών, ας πάψουμε πια να θυσιάζουμε και πάλι ολόκληρο το έθνος (αυτή τη φορά), προκειμένου να μείνουν «φυλετικά καθαρά» τα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης. Είτε θα αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί το πρόβλημα, είτε θα το υποστούμε όλοι μαζί. Άλλη θυσία της Ελλάδας δεν είναι επιτρεπτή.

4) Εννοείται ότι θα πρέπει να κλείσουμε αμέσως όλες τις σχετικές ΜΚΟ που ασχολούνται με τους λαθρομετανάστες και το όλο θέμα να το αναλάβει το ελληνικό κράτος.

Αν ληφθούν όλα τα ανωτέρω μέτρα, το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης θα λυθεί άμεσα. Διαφορετικά ο λαθροεποικισμός της χώρας και η αλλοίωση των εθνικών μας χαρακτηριστικών, θα οδηγήσουν στην παρακμή και την εξαφάνιση του ελληνισμού.

Οι πομφόλυγες Μητσοτάκη

Οι πομφόλυγες Μητσοτάκη

Του Χασάπη Πέτρου*
Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ έναν άλλο Μητσοτάκη, λίγο πιο ανήσυχο. Έχει εγκαταλείψει το παλιό στυλ του δήθεν συναινετικού πολιτικού αρχηγού, αλλά και το στυλ του σοβαρού πολιτικού που δεν υπόσχεται πράγματα τα οποία δεν μπορεί να κάνει. Τι εννοώ.

Πρώτον και πέραν των άλλων, έχει αρχίσει ο ίδιος, αλλά και όλο το σύστημα ΝΔ, μια προσωπική επίθεση εναντίον του κ. Βελόπουλου και της Ελληνικής Λύσης, προσπαθώντας αφενός να μας ταυτίσει με τους ναζιστές, αφετέρου να μας πετάξει εκτός Βουλής, για να διασώσει λέει το κύρος της δημοκρατίας. Προφανώς εννοεί της χρεοκοπημένης δημοκρατίας, στη χρεοκοπία της οποίας συνέβαλε και ο Μητσοτακισμός ως πτέρυγα της ΝΔ κατά τη μεταπολίτευση.

Ακούω λοιπόν κι εγώ από τα χείλη του κ. Μητσοτάκη, αλλά και από όλο το ελιτίστικο σύστημα ΝΔ, ότι είμαι ναζιστής, φασίστας κ.λ.π. και δεν πιστεύω στα αυτιά μου. Φέρνω προ οφθαλμών όλα τα στελέχη της Ελληνικής Λύσης και αναρωτιέμαι που βλέπει στα πρόσωπά μας ο κ. Μητσοτάκης ναζιστές ή φασίστες; Δηλαδή εμείς δεν έχουμε δικαίωμα να εκπροσωπήσουμε μια μερίδα λαού στη Βουλή; Και γιατί θέλει εμάς όλους να μην μας επιτρέψει να εισέλθουμε στη Βουλή; Είμαστε εμείς πρόβλημα για το κύρος της δημοκρατίας; Μήπως το πρόβλημα είναι ο νεποτισμός και η επιβληθείσα οικογενειοκρατία και κληρονομική διαδοχή στην ελληνική πολιτική σκηνή που χρεοκόπησαν τη χώρα; Έπειτα αναρωτιέμαι αν ο κ. Μητσοτάκης αντιλαμβάνεται την ελληνική Βουλή ωσάν κάποιο περιουσιακό του αντικείμενο, εντός του οποίου θα υπάρχουν μόνο όσους εγκρίνει ο ίδιος. Είναι άραγε δημοκρατική μια τέτοια αντίληψη;

Ταυτόχρονα δεν ακούω από τα χείλη του ούτε μια επικριτική λέξη για τον κ. Βαρουφάκη, τον οποίο στο παρελθόν κατηγορούσε ότι ζημίωσε τη χώρα κατά 100 δις € το πρώτο εξάμηνο του 2015 και ότι ήθελε να στηθεί και Ειδικό Δικαστήριο γι’ αυτό. Τώρα, λες και απευθύνεται σε λωτοφάγους, έχει κάνει γαργάρα το θέμα Βαρουφάκη. Γιατί άραγε; Για να κόψει ο τελευταίος ψήφους από τον ΣΥΡΙΖΑ και να απολαύσει ο ίδιος μια άνετη καρέκλα εξουσίας; Και η ζημιά στην πατρίδα των 100 δις € πάει περίπατο στο βωμό της πρωθυπουργικής καρέκλας;

Δεύτερον, παρατηρώ τελευταία τον κ. Μητσοτάκη, με τη δικαιολογία της δήθεν αποκάλυψης του προγράμματος της ΝΔ, να υπόσχεται πράγματα που δεν τολμά να υποσχεθεί ούτε ο κ. Τσίπρας. Καλύτερες 120 δόσεις, προσλήψεις, μείωση φορολογίας , μείωση της ανεργίας κ.λ.π., σχεδόν τα πάντα. Αν προσέξετε όμως τι λέει ακριβώς, θα διαπιστώσετε ότι βάζει δύο αστερίσκους στις υποσχέσεις του και καλό είναι να τους λάβετε σοβαρά υπόψη τους αστερίσκους αυτούς, πριν προσέλθετε στις κάλπες.

Λέει λοιπόν πως όλα αυτά που υπόσχεται, θα γίνουν βέβαια σε βάθος χρόνου και αφού όμως πρώτα υπάρξει ανάπτυξη και αφού φυσικά τα επιτρέψουν όλα αυτά οι επικυρίαρχοι δανειστές, δηλαδή η Γερμανία. Δεν λέει φυσικά τη φράση «τα επιτρέψουν», αλλά λέει διπλωματικά ότι θα μιλήσει και θα πείσει τους δανειστές.

Εδώ όμως ο κ. Μητσοτάκης αποκρύπτει δύο βασικά πράγματα από τον ελληνικό λαό. Πρώτον ανάπτυξη δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ, γιατί δεν την επιθυμεί η ελληνική παρασιτική ελίτ και δεύτερον, οι δανειστές δεν θέλουν να μας διευκολύνουν για να πάρουν τα χρήματά τους πίσω. Οι δανειστές θέλουν πλέον την ίδια την Ελλάδα μας.

Αυτά ακριβώς, όπως και το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών, δεν θέλει να ακούει μέσα στη Βουλή ο κ. Μητσοτάκης από την πλευρά της Ελληνικής Λύσης. Με αυτή τη λογική, ναι αποτελούμε πρόβλημα για το κύρος της «δημοκρατίας» του.

*Δικηγόρος και Οικονομολόγος

Υποψ. Βουλευτής στην Β΄ Αθηνών – Δυτικός Τομέας, με την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ