Category: Αναλύσεις

Συνωμοσιολογία ή πραγματικότητα;

Συνωμοσιολογία ή πραγματικότητα;

Του Πέτρου Χασάπη

«Ο παλιός κόσμος πεθαίνει, ο καινούργιος παλεύει να γεννηθεί. Ζούμε στην εποχή των τεράτων» (Αντόνιο Γκράμσι). Η εποχή που ζούμε είναι ακριβώς η εποχή των «τεράτων». Και επειδή το καινούργιο δεν έχει ακόμα κατασταλάξει ώστε να αντλούνται κάποια λογικοφανή επιχειρήματα υπέρ του, είναι η εποχή των ταμπελών και των εξορκισμών. Είναι μια μεταβατική φάση στην ανθρώπινη ιστορία. Είναι η εποχή των συνωμοσιολογιών. Σε αυτό το κενό της πλανητικής ιστορίας, οι πάντες (διεθνείς οικονομικοί ολιγάρχες και εθνικοί ηγέτες) προσπαθούν με κάθε μέσο να επωφεληθούν και να ελέγξουν τις εξελίξεις, ώστε να δημιουργήσουν ένα νέο κόσμο που θα «κουμπώνει» πάνω στις δικές τους στοχεύσεις και φαντασιώσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η τουρκική ηγεσία (και όχι μόνο) η οποία σπεύδει να εξασφαλίσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μερίδιο στο νέο κόσμο.

Μετά τη διάψευση και την κατάρρευση του συστήματος του υπαρκτού σοσιαλισμού, θέριεψε το αντίπαλο καπιταλιστικό σύστημα. Το τελευταίο όμως, από εθνικός φιλελευθερισμός, βοηθούσης και της ανάπτυξης της τεχνολογίας, των επικοινωνιών και των συγκοινωνιών, ξέφυγε πλέον έξω από τα εθνικά σύνορα και έχει μετατραπεί σε έναν άκρατο πλανητικό νεοφιλελευθερισμό, βασισμένο πάνω σε ένα παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό δίχτυ, που μαζί με τις πολυεθνικές του εταιρίες, ανήκει σε μια μικρή κάστα παγκόσμιων οικονομικών ολιγαρχών. Υπενθυμίζουμε ότι το 1% κάποιων ανθρώπων κατέχει το 50% του παγκόσμιου πλούτου και ένα 10% κατέχει το 90% του παγκόσμιου πλούτου. Αυτά είναι στοιχεία ειδικών ιδρυμάτων που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Με λίγα λόγια δεν είναι φήμες ούτε συνωμοσιολογικά.

Η στόχευση αυτών των διεθνών οικονομικών ολιγαρχών είναι να υπάρχουν πλήρως ανοιχτά εθνικά σύνορα, προκειμένου να διαλυθούν οι οργανωμένες εθνικές κοινωνίες, μετατρεπόμενες σε έναν πολυπολιτισμικό ανομοιογενή πολτό, ώστε να εκμεταλλεύονται εύκολα τους ασύνδετους πλέον και απροστάτευτους ανθρώπους, για την αύξηση του πλούτου και της εξουσίας τους και αυτό είναι επίσης μια πραγματικότητα. Άλλωστε το «διαίρει και βασίλευε» είναι βασικός νόμος των εξουσιαστών. Γι’ αυτό και απλώνουν την προπαγάνδα των Ανοικτών Συνόρων. Δεν θέλουν εμπόδιο στη δράση τους τις εθνικές κυβερνήσεις και τις εθνικές νομοθεσίες. Θέλουν να διακινούν ελεύθερα και με ταχύτητα τα κεφάλαιά τους, να διακινούν ελεύθερα και ανεξέλεγκτα τα παραγόμενα από τις πολυεθνικές τους προϊόντα και φυσικά θέλουν να διακινούνται ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς οι οικονομικοί μετανάστες για φθηνά μεροκάματα. Μάλιστα, τους τελευταίους, προς το παρόν τους προωθούν λάθρα εντός των εθνικών κρατών (είτε εξωθώντας τους με την πρόκληση τοπικών πολέμων, είτε περιθάλπτοντάς τους προκλητικά σε σχέση με τις τοπικές κοινωνίες, για να αποτελέσουν κράχτη πρόκλησης μεγάλων μεταναστευτικών ροών) και στην ουσία τους εργαλειοποιούν ως «εκρηκτικό» υλικό για την ανατίναξη των εθνικών κρατών, όπως έκαναν (με άλλη φυσικά μέθοδο) οι πρώτοι μεγαλοαστοί όταν εργαλειοποίησαν τους τότε δουλοπάροικους για να «ανατινάξουν» τα διάφορα φέουδα και να στήσουν τη μεγάλη αγορά του νεότευκτου τότε εθνικού αστικού κράτους. Όλα αυτά μαζί σήμερα, αποτελούν αυτό που λέμε παγκοσμιοποίηση.

Είμαστε λοιπόν, ολόκληρη η ανθρωπότητα, σε μια μεταβατική φάση, όπου αμφισβητείται και πολεμιέται το εθνικό κράτος στο δρόμο προς μια άκρατη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Επειδή όμως κανείς δεν μπορεί να περιγράψει πειστικά τη νέα κατάσταση, στην οποία θέλουν να μας πάνε, ώστε να μπορεί να πείσει για την ανάγκη να πάμε προς αυτή την κατεύθυνση, το νέο διεθνές νεοφιλελεύθερο σύστημα εκτοξεύει εύκολες και εύπεπτες, στιγματισμένες κατά το παρελθόν ταμπέλες, όπως «φασίστας», «εθνικιστής», «ακροδεξιός» κ.λ.π. εναντίον κάθε απλού ανθρώπου ή πολιτικού που θέλει να υπερασπιστεί την ύπαρξη του εθνικού κράτους ή εξορκίζει κάθε αναφορά στα πιο πάνω, ενός σκεπτόμενου ανθρώπου, με εξορκισμούς για «συνωμοσιολογία», «συνωμοσιολόγους» κ.λ.π., ώστε να τον καθιστά γραφικό και να τον ακυρώνει.

Ας δούμε όμως τι είναι και τι όχι συνωμοσιολογία.

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι τα κράτη πλέον δανείζονται από ιδιώτες τραπεζίτες και δεν εκδίδουν τα ίδια χρήμα;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι το χρήμα που δανείζουν οι ιδιώτες τραπεζίτες  στα κράτη (αλλά και στους ιδιώτες) δεν το έχουν στην πραγματικότητα στο ταμείο τους, αλλά αυτό το παράγουν λογιστικά τη στιγμή του δανεισμού; Δηλαδή τα δάνεια είναι η δημιουργός αιτία του χρήματος και στην ουσία, αυτή η έκδοση νέου χρήματος, είναι παροχή πίστης με την εγγύηση της τράπεζας.

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι όλες οι κεντρικές τράπεζες των κρατών δεν ανήκουν πλέον στα κράτη αλλά σε ιδιώτες;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι όλες πλέον οι τράπεζες συνδέονται σε ένα παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό δίκτυο και ότι όλα (περιουσίες και άνθρωποι) θυσιάζονται για να μην διαρραγεί αυτό το δίκτυο, κάτι που θα φέρει παγκόσμιο χάος; Δηλαδή όλη η ανθρωπότητα είναι αιχμάλωτη αυτού του δικτύου;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι αυτοί οι ιδιώτες τραπεζίτες είναι ταυτόχρονα δανειστές και μέτοχοι πολυεθνικών εταιριών που έχουν απλώσει τα πλοκάμια τους σε όλα τα κράτη του κόσμου;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι αυτή η διεθνής οικονομική ολιγαρχία είναι μέρος του πιο πάνω 1% που κατέχει το 50% του παγκόσμιου πλούτου;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι, η ανωτέρω δημιουργηθείσα χρηματοπιστωτική φούσκα, έχει καταστεί πολλαπλάσια του παγκόσμια παραγόμενου ΑΕΠ;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία  ότι όλη αυτή η παγκόσμια οικονομική ελίτ επιδιώκει ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, εμπορευμάτων και μεταναστών;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία  ότι σ’  αυτή την ελεύθερη διακίνηση (κεφαλαίων, εμπορευμάτων και μεταναστών) προβάλουν εμπόδια οι διάφοροι εθνικοί νόμοι, τα εθνικά σύνορα και οι εθνικές κοινωνίες;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία ότι η παγκόσμια οικονομική ελίτ θέλει να παρακάμψει αυτά τα εμπόδια με την προπαγάνδα των Ανοικτών Συνόρων;

Είναι αλήθεια ή συνωμοσιολογία  ότι εκείνοι που αντιμάχονται αυτή τη νεοφιλελεύθερη προοπτική και που θέλουν να διατηρήσουν την αυτονομία των εθνικών κοινωνιών τους, την χιλιόχρονη ιστορία τους, τη θρησκεία τους και τον πολιτισμό τους, στιγματίζονται με ταμπέλες από τους παγκοσμιοποιητές και τους χρηματοδοτούμενους υποτακτικούς τους, ως αντιδραστικοί, ως συντηρητικοί και ακόμα χειρότερα ως φασίστες και ως εθνικιστές ή εξορκίζονται ως συνωμοσιολόγοι;

Ποια ακριβώς από τα ανωτέρω πραγματικά γεγονότα είναι συνωμοσιολογία; Βέβαια εμφανίζονται και πολλοί, ανόητοι οι οποίοι εκτοξεύουν κάθε είδους ηλιθιότητα περί δήθεν μυστικών δυνάμεων κ.λ.π., οι οποίοι, με τη βλακεία τους, δίνουν άλλοθι σε όλους αυτούς που προωθούν τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση για να στιγματίζουν τους υγιώς σκεπτόμενους ανθρώπους. Δυστυχώς οι βλάκες αποτελούν το άλλοθι των εξουσιαστών.

Η σημερινή «εποχή των τεράτων» λοιπόν, συσκοτίζει τα πράγματα και εξυπηρετεί τα σχέδια εκείνων που έχουν τη δύναμη να ελέγξουν τις εξελίξεις και όχι τους απλούς πολίτες, που λόγω θεσμών δεν μπορούν να ελέγξουν τίποτα. Δυστυχώς, όσοι βλέπουν πίσω από αυτή τη συσκότιση, που οδηγούνται τα πράγματα, κατηγορούνται ως συνωμοσιολόγοι, αλλά είναι οι μόνοι που ξέρουν τι γίνεται.

Έτσι θα λυθεί το πρόβλημα του λαθροεποικισμού της χώρας

Έτσι θα λυθεί το πρόβλημα του λαθροεποικισμού της χώρας

Του Πέτρου Χασάπη

Για να σταματήσει η λάθρα εισβολή στη χώρα μας, θα πρέπει η χώρα μας να πάψει να είναι ελκυστικός τόπος διαμονής για τους υποψήφιους εισβολείς, τους οποίους τώρα προσελκύει σαν «μαγνήτης». Πρέπει, αμέσως μόλις εισέρχονται στην ελληνική επικράτεια οι λαθροεισβολείς, να συγκεντρώνονται και να οδηγούνται σε κλειστές ερημικές δομές, σε ακατοίκητα νησιά ή σε ερημικές περιοχές, μέχρι την απέλασή τους.

Αυτό είναι ένα μέτρο που θα μεταφέρει ακαριαία το μήνυμα προς υποψήφιους λαθροεισβολείς, ότι η Ελλάδα δεν είναι καθόλου ελκυστική χώρα ακόμα και για διέλευση και ότι άδικα θα πληρώσουν και θα διακινδυνεύσουν για να έρθουν εδώ.

Αυτό είναι ένα μέτρο, αλλά δεν πρέπει να είναι το μόνο. Τα μέτρα που κατά σειρά πρέπει να ληφθούν για να επιλυθεί οριστικά το λαθρομεταναστευτικό είναι τα εξής:

1) Αποτελεσματική φύλαξη κάθε εκατοστού των ελληνικών συνόρων (χερσαίων και θαλασσίων) από τον στρατό για αποτροπή εισόδου λάθρα εισερχομένων. Εάν δεν είναι αποστολή του στρατού η φύλαξη των συνόρων της χώρας, τότε ποια ακριβώς είναι η αποστολή του;

2) Όσοι εισέρχονται στην ελληνική επικράτεια, αλλά και όσοι είναι ήδη εδώ, πρέπει να συγκεντρώνονται και να οδηγούνται σε κλειστές ερημικές δομές, σε ακατοίκητα νησιά ή σε ερημικές περιοχές, μέχρι την απέλασή τους. Αν υπάρχει δικαιολογημένη περίπτωση ασύλου, θα χορηγείται άσυλο, διαφορετικά άμεση απέλαση.

3) Η βούληση σχεδόν όλων όσων εισέρχονται στη χώρα, είναι να μεταβούν βορειότερα στην Ευρώπη και όχι να παραμείνουν εδώ. Εμείς, ως ευαίσθητος λαός, πρέπει να σεβαστούμε τη βούληση αυτών των ανθρώπων και να τους επιτρέψουμε να εγκαταλείψουν τη χώρα προς τα Βόρεια. Αν δεν το κάνουμε αυτό, δεν υπάρχει περίπτωση η Ευρώπη να ενδιαφερθεί ποτέ για το τεράστιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε. Σώσαμε μια φορά την Ευρώπη, θυσιάζοντας τον ελληνικό λαό και υπέρ των ευρωπαϊκών τραπεζών, ας πάψουμε πια να θυσιάζουμε και πάλι ολόκληρο το έθνος (αυτή τη φορά), προκειμένου να μείνουν «φυλετικά καθαρά» τα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης. Είτε θα αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί το πρόβλημα, είτε θα το υποστούμε όλοι μαζί. Άλλη θυσία της Ελλάδας δεν είναι επιτρεπτή.

4) Εννοείται ότι θα πρέπει να κλείσουμε αμέσως όλες τις σχετικές ΜΚΟ που ασχολούνται με τους λαθρομετανάστες και το όλο θέμα να το αναλάβει το ελληνικό κράτος.

Αν ληφθούν όλα τα ανωτέρω μέτρα, το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης θα λυθεί άμεσα. Διαφορετικά ο λαθροεποικισμός της χώρας και η αλλοίωση των εθνικών μας χαρακτηριστικών, θα οδηγήσουν στην παρακμή και την εξαφάνιση του ελληνισμού.

Οι πομφόλυγες Μητσοτάκη

Οι πομφόλυγες Μητσοτάκη

Του Χασάπη Πέτρου*
Τον τελευταίο καιρό παρατηρώ έναν άλλο Μητσοτάκη, λίγο πιο ανήσυχο. Έχει εγκαταλείψει το παλιό στυλ του δήθεν συναινετικού πολιτικού αρχηγού, αλλά και το στυλ του σοβαρού πολιτικού που δεν υπόσχεται πράγματα τα οποία δεν μπορεί να κάνει. Τι εννοώ.

Πρώτον και πέραν των άλλων, έχει αρχίσει ο ίδιος, αλλά και όλο το σύστημα ΝΔ, μια προσωπική επίθεση εναντίον του κ. Βελόπουλου και της Ελληνικής Λύσης, προσπαθώντας αφενός να μας ταυτίσει με τους ναζιστές, αφετέρου να μας πετάξει εκτός Βουλής, για να διασώσει λέει το κύρος της δημοκρατίας. Προφανώς εννοεί της χρεοκοπημένης δημοκρατίας, στη χρεοκοπία της οποίας συνέβαλε και ο Μητσοτακισμός ως πτέρυγα της ΝΔ κατά τη μεταπολίτευση.

Ακούω λοιπόν κι εγώ από τα χείλη του κ. Μητσοτάκη, αλλά και από όλο το ελιτίστικο σύστημα ΝΔ, ότι είμαι ναζιστής, φασίστας κ.λ.π. και δεν πιστεύω στα αυτιά μου. Φέρνω προ οφθαλμών όλα τα στελέχη της Ελληνικής Λύσης και αναρωτιέμαι που βλέπει στα πρόσωπά μας ο κ. Μητσοτάκης ναζιστές ή φασίστες; Δηλαδή εμείς δεν έχουμε δικαίωμα να εκπροσωπήσουμε μια μερίδα λαού στη Βουλή; Και γιατί θέλει εμάς όλους να μην μας επιτρέψει να εισέλθουμε στη Βουλή; Είμαστε εμείς πρόβλημα για το κύρος της δημοκρατίας; Μήπως το πρόβλημα είναι ο νεποτισμός και η επιβληθείσα οικογενειοκρατία και κληρονομική διαδοχή στην ελληνική πολιτική σκηνή που χρεοκόπησαν τη χώρα; Έπειτα αναρωτιέμαι αν ο κ. Μητσοτάκης αντιλαμβάνεται την ελληνική Βουλή ωσάν κάποιο περιουσιακό του αντικείμενο, εντός του οποίου θα υπάρχουν μόνο όσους εγκρίνει ο ίδιος. Είναι άραγε δημοκρατική μια τέτοια αντίληψη;

Ταυτόχρονα δεν ακούω από τα χείλη του ούτε μια επικριτική λέξη για τον κ. Βαρουφάκη, τον οποίο στο παρελθόν κατηγορούσε ότι ζημίωσε τη χώρα κατά 100 δις € το πρώτο εξάμηνο του 2015 και ότι ήθελε να στηθεί και Ειδικό Δικαστήριο γι’ αυτό. Τώρα, λες και απευθύνεται σε λωτοφάγους, έχει κάνει γαργάρα το θέμα Βαρουφάκη. Γιατί άραγε; Για να κόψει ο τελευταίος ψήφους από τον ΣΥΡΙΖΑ και να απολαύσει ο ίδιος μια άνετη καρέκλα εξουσίας; Και η ζημιά στην πατρίδα των 100 δις € πάει περίπατο στο βωμό της πρωθυπουργικής καρέκλας;

Δεύτερον, παρατηρώ τελευταία τον κ. Μητσοτάκη, με τη δικαιολογία της δήθεν αποκάλυψης του προγράμματος της ΝΔ, να υπόσχεται πράγματα που δεν τολμά να υποσχεθεί ούτε ο κ. Τσίπρας. Καλύτερες 120 δόσεις, προσλήψεις, μείωση φορολογίας , μείωση της ανεργίας κ.λ.π., σχεδόν τα πάντα. Αν προσέξετε όμως τι λέει ακριβώς, θα διαπιστώσετε ότι βάζει δύο αστερίσκους στις υποσχέσεις του και καλό είναι να τους λάβετε σοβαρά υπόψη τους αστερίσκους αυτούς, πριν προσέλθετε στις κάλπες.

Λέει λοιπόν πως όλα αυτά που υπόσχεται, θα γίνουν βέβαια σε βάθος χρόνου και αφού όμως πρώτα υπάρξει ανάπτυξη και αφού φυσικά τα επιτρέψουν όλα αυτά οι επικυρίαρχοι δανειστές, δηλαδή η Γερμανία. Δεν λέει φυσικά τη φράση «τα επιτρέψουν», αλλά λέει διπλωματικά ότι θα μιλήσει και θα πείσει τους δανειστές.

Εδώ όμως ο κ. Μητσοτάκης αποκρύπτει δύο βασικά πράγματα από τον ελληνικό λαό. Πρώτον ανάπτυξη δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ, γιατί δεν την επιθυμεί η ελληνική παρασιτική ελίτ και δεύτερον, οι δανειστές δεν θέλουν να μας διευκολύνουν για να πάρουν τα χρήματά τους πίσω. Οι δανειστές θέλουν πλέον την ίδια την Ελλάδα μας.

Αυτά ακριβώς, όπως και το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών, δεν θέλει να ακούει μέσα στη Βουλή ο κ. Μητσοτάκης από την πλευρά της Ελληνικής Λύσης. Με αυτή τη λογική, ναι αποτελούμε πρόβλημα για το κύρος της «δημοκρατίας» του.

*Δικηγόρος και Οικονομολόγος

Υποψ. Βουλευτής στην Β΄ Αθηνών – Δυτικός Τομέας, με την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ

 

 

 

Τα δύο σύγχρονα ιδεολογικά ρεύματα

Τα δύο σύγχρονα ιδεολογικά ρεύματα

Του Χασάπη Πέτρου*
Στη σύγχρονη εποχή της καλπάζουσας νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, οι χρηματαγορές (και γενικά το χρηματοπιστωτικό σύστημα), έχουν φύγει έξω από τα όρια του εθνικού κράτους, μη υποκείμενες πλέον στις εθνικές νομοθεσίες, ούτε στον έλεγχο των εθνικών κυβερνήσεων.

Έχουν δημιουργήσει ένα διεθνές ισχυρό δίχτυ και έχουν καταφέρει να επιβάλουν στα κράτη ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες και να τα αναγκάσουν να δανείζονται από ιδιώτες παραγωγούς του χρήματος, που το δημιουργούν από αέρα κοπανιστό.

Έτσι έχουν καταφέρει να ελέγχουν απόλυτα τα εθνικά πολιτικά συστήματα, είτε μέσω της δανειακής εξάρτησης, είτε μέσω εκβιασμών και απειλών ακόμα και πολέμων, είτε μέσω εξαγορών κεντρικών πολιτικών προσώπων.

Μέσα σ’ αυτή τη διεθνή οικονομικο-πολιτική πραγματικότητα, διαμορφώνονται εντός των εθνικών κρατών δύο νέες ιδεολογικές τάσεις, οι οποίες καταργούν εντελώς την μέχρι τώρα ισχύουσα εθνική μονοδιάστατη ευθεία «Αριστερά – Δεξιά».

Από την μία είναι οι δυνάμεις που για τους δικούς τους λόγους (που δεν μπορούν να αναλυθούν εδώ) συντάσσονται με τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και αυτές είναι παλιοί δεξιοί και νυν νεοφιλελεύθεροι διεθνιστές, καθώς και οι νεοαριστεροί εθνομηδενιστές. Από την άλλη είναι οι δυνάμεις που θέλουν την αυτονομία της πατρίδας τους, που πιστεύουν στη λαϊκή κυριαρχία, που θέλουν την εθνική κυριαρχία και τη δυνατότητα αυτοδιάθεσης των λαών.

Οι πρώτοι, με τη βοήθεια της διεθνούς προπαγάνδας, κατηγορούν τους δεύτερους ως ακροδεξιούς, φασίστες, εθνικιστές, ξενοφοβικούς κ.λ.π. εκμεταλλευόμενοι και κάποιες γραφικές περιπτώσεις νοσταλγών άλλων ανεπίστρεπτων πλέον εποχών.

Πίσω όμως από αυτόν τον θόρυβο και το ακατάσχετο υβρεολόγιο συγκαλύπτεται μια μεγάλη αλήθεια. Ότι δηλαδή το απόλυτα υπεύθυνο για όλη αυτή την κατάσταση κοινοβουλευτικό σύστημα, το οποίο αρχικά σχεδιάστηκε ως ένα εθνικό πολιτικό σύστημα, έχει καταστεί πλέον αναχρονιστικό και αναποτελεσματικό, αφού έχει μετατραπεί σε όργανο ελέγχου των λαών από τις νεοφιλελεύθερες χρηματαγορές.

Εδώ ακριβώς πρέπει να επικεντρωθούν οι πατριωτικές δυνάμεις, ώστε να δημιουργήσουμε ένα σύγχρονο δημοκρατικό πολιτικό σύστημα που θα ακουμπά την πλάτη του στο λαό και όχι στις χρηματαγορές. Που θα προστατεύει τους λαούς από την επίθεση της διεθνούς του χρήματος.

———————————————————————
*Δικηγόρος και Οικονομολόγος

 

 

Η προστασία των λαών απέναντι στην παγκοσμιοποίηση

Η προστασία των λαών απέναντι στην παγκοσμιοποίηση

Του Χασάπη Πέτρου*
Οι ηγέτες της ονομαζόμενης παγκοσμιοποίησης, δηλαδή οι διεθνείς οικονομικοί ολιγάρχες στοχεύουν να κυριαρχήσουν σε ολόκληρο τον πλανήτη. Στην ουσία θέλουν να μετατρέψουν ολόκληρο τον πλανήτη σε μια πελώρια ανοικτή αγορά, όπου θα κάνουν ελεύθερα οικονομικά παιχνίδια, εξουσιάζοντας οτιδήποτε αναπνέει και κινείται.

Βασικό εμπόδιο στα σχέδιά τους αυτά, είναι τα εθνικά κράτη (και κυρίως τα ιστορικά εθνικά κράτη, όπως η Ελλάδα), όπου οι εθνικοί λαοί έχουν καθορισμένα ελεγχόμενα από τους ίδιους σύνορα, εντός των οποίων αυτοδιαχειρίζονται τις υποθέσεις τους, μέσω των πολιτικών προσώπων, τα οποία οι ίδιοι εκλέγουν.

Για να διασπάσουν και να διαλύσουν στην ουσία αυτά τα εθνικά κράτη, οι παγκοσμιοποιητές ολιγάρχες χρησιμοποιούν δύο βασικές τεχνικές. Πρώτον, τεχνικές ελέγχου των αντιπροσωπευτικών κυβερνήσεων, μέσω χρηματισμού ή απειλών οικονομικών κρίσεων και δεύτερον, εσωτερική διάβρωση, κυρίως με την ανάδειξη μειοψηφιών (μάλλον χρηματοδοτούμενων) σε αποφασιστικούς παράγοντες της πολιτικής, υποβαθμίζοντας εντελώς τη δύναμη των πλειοψηφιών.

Πέρα των πρόθυμων πολιτικών του συντηρητικού οικονομίστικου φιλελεύθερου και νυν νεοφιλελεύθερου χώρου, εξαγορασμένων ή μη, οι παγκοσμιοποιητές βρήκαν αναπάντεχη στήριξη και στον αριστερό διεθνιστικό χώρο, όπου η έννοια του έθνους προκαλεί αναφυλαξία και ταυτόχρονα η εκλογική τους βάση είναι διάφορες μειοψηφίες. Με λίγη λοιπόν χρηματοδότηση και πολύ προβολή και προπαγάνδα, ο σύγχρονος αριστερός χώρος έχει μετατραπεί, ηθελημένα ή άθελα, σε εθνικά διαβρωτική ορντινάντσα των παγκοσμιοποιητών.

Επομένως, οι αντίστοιχες τεχνικές, για να αποκρουστεί αυτή η παγκοσμιοποίηση είναι δύο: Πρώτον, η προστασία με κάθε τρόπο και κάθε μέσον της πατρίδας, της ιστορίας και των εθνικών συμφερόντων και δεύτερον, η θεσμική ανάδειξη της λαϊκής πλειοψηφίας σε βασικό αποφασιστικό πολιτικό παράγοντα.

Με λίγα λόγια απαιτούνται εθνική οικονομική ανάπτυξη, εθνική και εσωτερική ασφάλεια και φυσικά και πάνω απ’ όλα, πραγματικός εκδημοκρατισμός του πολιτικού συστήματος, ώστε να ακουμπά η πλάτη του πολιτικού συστήματος στον αντίστοιχο λαό και όχι να είναι εύκολο υποχείριο των παγκοσμιοποιητών.

—————————————————————————–
*Δικηγόρος και Οικονομολόγος
Υποψήφιος Βουλευτής με την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ
Β΄ Αθηνών – Β1 Βόρειος Τομέας