Category: Αρθρογραφία

Ο «προδευτικός» ατομοκεντρισμός το εργαλείο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης

Ο «προδευτικός» ατομοκεντρισμός το εργαλείο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης

Του Πέτρου Χασάπη

Η δήθεν «προοδευτική» ιδεολογία που χρησιμοποιεί η παγκοσμιοποίηση και τα όργανά της εντός των εθνικών κρατών, στην ουσία εισάγει βόμβα στα θεμέλια των ισχυρών συλλογικοτήτων εθνικών και κοινωνικών. Η ιδεολογία αυτή που εμφανίζεται με το προσωπείο του ψευδοανθρωπισμού, χαρακτηρίζεται ως «προοδευτικός» ατομοκεντρισμός.

Στην νέα «προοδευτική» – χαλαρή συλλογικότητα που θέλει να κατασκευάσει η ιδεολογία αυτή, τίποτα δεν πρέπει να είναι δεδομένο. Δεν θα υπάρχουν σταθερές αξίες ούτε συλλογικές στοχεύσεις. Τα πάντα θα ξεκινούν από τις επιθυμίες και τις επιλογές του ατόμου που βαφτίζονται «ατομικά δικαιώματα». Οι «δικαιωματιστές» φτιάχνουν νόμους όπου το άτομο θα έχει πλήρη ελευθερία να επιλέγει για τον εαυτό του, αυτό που μέχρι τώρα θεωρούταν εθνικά και κοινωνικά μη αποδεκτό ή και πρακτικά αφύσικο.

Οι «δικαιωματιστές» ισχυρίζονται ότι είναι ανθρωπιστές, αλλά φυσικά δεν είναι, δεν είναι ο ανθρωπισμός η ιδεολογία τους. Άλλο πράγμα είναι ο ανθρωπισμός. Στην πράξη, εισάγουν έναν άκρατο ατομοκεντρισμό, που διαμορφώνει έναν απόλυτο εγωκεντρισμό, ενάντια σε κάθε συλλογική δέσμευση και ηθικό κανόνα, επίτηδες για να διαλύσουν τις παραδοσιακές και ειδικά τις εθνικές συλλογικότητες. Στην ουσία αγνοούν τον άνθρωπο και χρησιμοποιούν το άτομο, αναδεικνύοντας την ενστικτώδη ατομική ηδονοθηρία του ατόμου, προκειμένου να προκαλέσουν «ατομική αντίδραση» εντός των κοινωνιών για τη διάλυσή τους εκ των έσω. Ο απώτερος στόχος τους είναι να οδηγηθούν τελικά τα άτομα απροστάτευτα κάτω από την εξουσία νέων ιδιωτικών οργανισμών με τους οικονομικούς ολιγάρχες στην κορυφή, οι οποίοι και θα διαθέτουν ακόμα και ιδιωτικούς μισθοφορικούς στρατούς. Είναι η υπέρτατη κατάσταση του νεοφιλελευθερισμού, σε αντίθεση με την υπέρτατη κατάσταση του κομμουνισμού, όπου παρατηρείται συντριβή του ατόμου και δημιουργία μιας υπέρτατης κρατικής οντότητας με μια συγκεκριμένη κομματική νομενκλατούρα στην εξουσία.

Παρατηρείστε ότι, ενώ οι «δικαιωματιστές» προσπαθούν να προστατέψουν την κάθε ατομική επιλογή και ατομική απόκλιση ως δικαίωμα και μάλιστα προστατευμένο με ισχυρές νομοθεσίες περί «προσωπικών δεδομένων» και με ισχυρές μη κρατικές δήθεν «Ανεξάρτητες» Αρχές και ΜΚΟ, την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζουν κανένα πολιτικό δικαίωμα στο άτομο. Πολιτικό δικαίωμα που θα του έδινε πραγματική εξουσία στα χέρια του για να συμμετέχει δημοκρατικά στο γίγνεσθαι της εθνικής συλλογικότητας στην οποία ανήκει και να καθορίζει το ίδιο το μέλλον του. Αν μη τι άλλο αυτό πρέπει να προβληματίσει για τους πραγματικούς στόχους των «δικαιωματιστών». Προφανώς η εκλογή απόμακρων πολιτικών αντιπροσώπων, η οποία ισχύει ακόμα σήμερα μέχρι να καταργηθεί κι αυτή, και στην οποία το άτομο οδηγείται στις κάλπες ετερροκατευθυνόμενο από την ισχυρή προπαγάνδα του συστήματος, δεν αποτελεί σοβαρό πολιτικό δικαίωμα.

Βλέπουμε λοιπόν, πως οι «δικαιωματιστές» της παγκοσμιοποίησης δεν σέβονται στην ουσία το άτομο. Αντίθετα το εκμεταλλεύονται και το χρησιμοποιούν ωμά για να διαλύσουν τις εθνικές κυρίως συλλογικότητες, που είναι το βασικό εμπόδιο της παγκοσμιοποίησης. Αυτό θα το παρατηρήσετε σε κάθε νομοσχέδιο που εισάγεται στην κάθε Βουλή. Αν σας ξενίζει και παραξενεύει το γεγονός ότι οι «δικαιωματιστές» μάχονται σήμερα ξεδιάντροπα στην Ελλάδα, εκτός των άλλων, για να προστατεύσουν ως ατομικό δικαίωμα την κάθε παρανομία των λάθρα εισβαλλόντων στη χώρα μας και ταυτόχρονα στρέφονται με βία εναντίον των Ελλήνων που ανησυχούν, χαρακτηρίζοντάς τους ως εθνικιστές, ρατσιστές και φασίστες, για να τους ακυρώσουν μέσω της ψυχολογικής τρομοκρατίας, ελπίζω τώρα να έχετε τις απαντήσεις σας.

Η ιδεολογία του «προοδευτικού» ατομοκεντρισμού είναι θελκτική μεν και παρασύρει εύκολα το άτομο, καθόσον διευκολύνει την αχαλίνωτη ικανοποίηση των ενστίκτων του και την κάθε είδους ηδονοθηρία και έτσι καλλιεργεί μια ψευδαίσθηση ελευθερίας σε ατομικό επίπεδο, συνδυαζόμενη με μια ψευδοευδαιμονία μέσω της κατανάλωσης, αλλά εδώ ακριβώς παραμονεύει ο κίνδυνος της έκθεσης του ατόμου στη δουλεία των σύγχρονων δουλεμπόρων, μετά τη διάλυση ή την ατόνηση της συλλογικότητας στην οποία ανήκει ο καθένας μας και στην οποία ολοκληρώνεται ως άτομο και ως άνθρωπος.

ΥΓ. Κάποιοι πατριώτες στη χώρα μας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και φωνάζουν «πρώτα η Ελλάδα πρώτα οι Έλληνες» έχοντας πλήρη επίγνωση του τι παίζεται. Αυτούς τους πατριώτες πρέπει να τους ακούσουμε πριν να είναι αργά. Η Λύση είναι μια ισχυρή εθνική κοινωνία, την οποία θα συγκροτούν και θα συγκαθορίζουν δημοκρατικά ελεύθεροι άνθρωποι.

 

 

Που οφείλεται η συνεχής άνοδος της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ;

Που οφείλεται η συνεχής άνοδος της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ;

Του Πέτρου Χασάπη
Μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, όλα τα κόμματα σημειώνουν πτώση, πλην ενός, αυτού της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ. Το κόμμα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ ανεβαίνει σταθερά και σύμφωνα με εσωτερική πληροφόρηση, στην πραγματικότητα (η οποία δεν εμφανίζεται στις συστημικές δημοσκοπήσεις, που πάντως δεν μπορούν να κρύψουν αυτή την άνοδο) έχει ήδη ξεπεράσει τη δύναμη του ΚΚΕ, συναγωνιζόμενο πλέον με το ΚΙΝΑΛ, το οποίο ενδεχομένως και να έχει ήδη υπερβεί.

Που οφείλεται όμως αυτή η συνεχής άνοδος, παρά τον πόλεμο που δέχεται από το σύστημα και όλα τα συστημικά ΜΜΕ, τα οποία προσπαθούν να το εξαφανίσουν;

Η απάντηση πρέπει να αναζητηθεί στις πολιτικές ατζέντες που ακολουθούν τα ελληνικά κόμματα. Ειδικότερα, υπάρχουν τριών ειδών πολιτικές ατζέντες που ακολουθούνται στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή:

Η πρώτη είναι η ατζέντα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, την οποία ακολουθούν ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ και ΜΕΡΑ25. Η ατζέντα αυτή υλοποιεί τα κελεύσματα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, για κατάργηση των εθνικών συνόρων και ελεύθερη διακίνηση Κεφαλαίων, εμπορευμάτων και μεταναστών χωρίς έλεγχο.

Η δεύτερη είναι η προπολεμική σταλινική ατζέντα που ακολουθεί το ΚΚΕ, το οποίο ίσως και να είναι το μοναδικό αυτή τη στιγμή κόμμα στον πλανήτη, που ακολουθεί αυτή την ατζέντα. Όμως και το ΚΚΕ, συμφωνεί τουλάχιστον με το σκέλος της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, που έχει να κάνει με την ανεξέλεγκτη διακίνηση μεταναστών και έτσι στην ουσία έχει καταστεί το «αγαπημένο παιδί» του συστήματος και έχει τεθεί στο απυρόβλητο.

Η τρίτη είναι η πατριωτική ατζέντα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ. Είναι ένα απλό και εύληπτο μήνυμα που λέει “πρώτα η Ελλάδα, πρώτα οι Έλληνες”. Είναι η ατζέντα της προστασίας των εθνικών συνόρων, της αυτονομίας και αυθυπαρξίας του εθνικού κράτους, της προστασίας και της ασφάλειας του ελληνικού λαού, της εσωτερικής οικονομικής ανάπτυξης, της διατήρησης της ελληνικής ιστορίας, του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής παράδοσης. Είναι λοιπόν επόμενο να βάλλεται από τα υπόλοιπα συστημικά κόμματα, καθώς και από τους πάτρωνές τους στα ΜΜΕ και στην οικονομική ολιγαρχία του τόπου.

Όπως όμως παρατηρούμε, τόσο στην υπόλοιπη Ευρώπη, όσο και στις ΗΠΑ, αλλά και παντού στον κόσμο, κάτι που φάνηκε με τον πλέον έντονο τρόπο με το Brexit, οι δυνάμεις της προστασίας των εθνικών κρατών και των εθνικών κοινωνιών ανέρχονται συνεχώς, ενώ χάνουν έδαφος οι δυνάμεις της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (οι λαοί παύουν να πέφτουν στην παγίδα της), παρά τα άπειρα μέσα που διαθέτει για τη στήριξή της η παγκόσμια οικονομική ολιγαρχία.

 

Εξωτερική πολιτική ή πολιτική ανοησία;

Εξωτερική πολιτική ή πολιτική ανοησία;

Του Πέτρου Χασάπη
Ερώτημα 1ο: Το διεθνές, αλλά και το ελληνικό δίκαιο, μας επιτρέπουν, ναι η όχι, να επεκτείνουμε τα χωρικά ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια; Η απάντηση είναι ναι. Γιατί λοιπόν δεν το κάνουμε; Γιατί η Τουρκία λέει, θα θεωρήσει αυτή την επέκταση casus belli (αιτία πολέμου), τη στιγμή μάλιστα που η ίδια έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 νμ τόσο στον Εύξεινο Πόντο όσο και νότια στη Μεσόγειο, κι εμείς λέει φοβόμαστε ή τέλος πάντων δεν θέλουμε αυτόν τον πόλεμο. Άρα έχουμε παραδοθεί πριν καν δοθεί κάποια μάχη.

Ερώτημα 2ο: Το διεθνές αλλά και το ελληνικό δίκαιο μας δίνουν, ναι ή όχι, συγκεκριμένη υφαλοκρηπίδα και συγκεκριμένη ΑΟΖ; Ναι μας τα δίνουν. Τότε, γιατί εμείς αφήσαμε την Τουρκία να κάνει συμφωνία με τη Λιβύη και δεν είχαμε κηρύξει νωρίτερα ΑΟΖ; Γιατί αν το είχαμε κάνει, μας λένε, και μετά παραβίαζε την ΑΟΖ μας η Τουρκία, θα έπρεπε να την κτυπήσουμε. Άρα στην ουσία έχουμε παραιτηθεί εκ των προτέρων και από αυτά τα δικαιώματά μας.

Ερώτημα 3ο: Και τώρα που φτάσαμε; Η Τουρκία να κάνει ό,τι θέλει πάνω στα δικά μας κυριαρχικά δικαιώματα, να υπογράφει με όποιον γουστάρει συμφωνίες για ΑΟΖ και να μας λέει κατάμουτρα: «μην μας ενοχλείτε σε ό,τι κάνουμε, διαφορετικά casus belli». Κι εμείς την ουρά στα σκέλια; Και το πιο εξοργιστικό είναι πως αν πάμε να εμποδίσουμε την Τουρκία να κάνει έρευνες σε μια θάλασσα, στην οποία εμείς δεν έχουμε δηλώσει επίσημα δικαιώματα ΑΟΖ, θα φανεί ότι εμείς επιτιθέμεθα στην Τουρκία και όχι ότι αμυνόμαστε. Τι επιτύχαμε λοιπόν τόσα χρόνια με την πολιτική του κατευνασμού; Απλά φτάσαμε εκεί από όπου είχαμε ξεκινήσει, δηλαδή στο casus belli.

Τώρα, αντί έστω την ύστατη στιγμή να ορθώσουμε ανάστημα ως έθνος, ως λαός και ως σοβαρό κράτος, εμείς παρακαλάμε για Χάγη, πιστεύοντας ότι θα πάει στη Χάγη η Τουρκία μόνο για την υφαλοκρηπίδα. «Κούνια που μας κούναγε». Ακόμα και τώρα δεν λένε τα συστημικά κόμματα, τα οποία είναι απόλυτα υπεύθυνα για την καλλιέργεια της ηττοπάθειας, τα οποία εγκατέλειψαν την αναλογία 7:10, τα οποία εγκατέλειψαν το «Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα» με την Κύπρο, να οργανώσουν μια σταθερή ενιαία και αποτρεπτική εξωτερική πολιτική απέναντι στην Τουρκία.

Η Τουρκία, αφήνει να εννοηθεί ότι λέει «ναι στη Χάγη» αλλά βάζει πάνω στο τραπέζι όλα τα ψευτοζητήματα που κατά καιρούς έχει παρουσιάσει και ακόμα τόσα. Τα δικά μας συστημικά κόμματα, εγκλωβισμένα σε φοβικά σύνδρομα και σε υπολογισμούς πολιτικού κόστους, δεν διεκδικούν τίποτα από την Τουρκία και δεν βάζουν πάνω στο τραπέζι τα δικά μας ζητήματα.

Πριν πάμε σε όποια Χάγη, θα πρέπει να μπουν στο τραπέζι όλα τα θέματα: 1) Κήρυξη προηγουμένως ΑΟΖ από ελληνικής πλευράς με βάση τη μέση απόσταση ηπειρωτικής και νησιωτικής χώρας, 2) επέκταση προηγουμένως των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. η οποία θα μετατρέψει ολόκληρο το Αιγαίο σε κλειστή ελληνική θάλασσα, 3) αυτοδιοίκητο Ίμβρου και Τενέδου, 4) απομάκρυνση του τουρκικού Προξενείου από τη Θράκη και αναγνώριση ύπαρξης μόνο μουσουλμανικής μειονότητας, 4) ζητήματα περιουσιών των εκδιωχθέντων Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη, στη Σμύρνη και σε άλλες τουρκικές πόλεις, 5) ζητήματα αποζημιώσεων των σφαγιασθέντων και εκδιωχθέντων Ελλήνων του Πόντου, 6) αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από το βόρειο τμήμα της Κύπρου, 7) επαναφορά του ναού της Αγίας Σοφίας σε χριστιανική εκκλησία, η οποία και θα είναι η επίσημη Εκκλησία του Πατριαρχείου της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Δεν είναι δυνατόν να ζητά ο Ερντογάν να γίνει τζαμί κάτω από την Ακρόπολη κι εμείς να αδιαφορούμε για το ναό της Αγίας Σοφίας, 8) επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης και πολλά άλλα θέματα.

Αν λοιπόν δεχτεί ο κ. Ερντογάν να μπουν στο συνυποσχετικό όλα τα ανωτέρω και πολλά ακόμα θέματα, τότε να πάμε στη Χάγη.

Όμως για να τα αξιώσεις όλα τα ανωτέρω, πρέπει να έχεις και το σθένος να τα στηρίξεις και να τα υποστηρίξεις ακόμα και δια των όπλων αν χρειαστεί. Αυτό ακριβώς μας λείπει.

Ελπίζω μόνο, πως όταν πέσει η πρώτη τουφεκιά από την πλευρά μας, αυτή να μην είναι «τζούφια», μόνο για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά να έχουμε την αποφασιστικότητα να πάμε τα πράγματα μέχρι τέλους και να είμαστε απόλυτα προετοιμασμένοι γι’ αυτό. Όταν το όπλο βγει από τη θήκη θα πρέπει και να χρησιμοποιηθεί πραγματικά, διαφορετικά η εθνική διάλυση θα είναι νομοτελειακή.

Και να μην φοβόμαστε. Όταν αρχίσει το «πανηγύρι» με τους Τούρκους, τότε αυτόματα κάθε φόβος θα εξαφανιστεί και θα έρθουν στην επιφάνεια ο θυμός και η αποφασιστικότητα της νίκης.

 

Η πρόταση της «Ελληνικής Λύσης» για κήρυξη ΑΟΖ είναι έτοιμη προς ψήφιση. Η ευθύνη πλέον στην κυβέρνηση.

Η πρόταση της «Ελληνικής Λύσης» για κήρυξη ΑΟΖ είναι έτοιμη προς ψήφιση. Η ευθύνη πλέον στην κυβέρνηση.

Του Πέτρου Χασάπη

Οι γνωρίζοντες πολύ καλά τα γεωστρατηγικά θέματα και τα θέματα εξωτερικής πολιτικής (καθηγητές, πολιτικοί, στρατιωτικοί κ.λ.π.) καταγγέλλουν το ελληνικό πολιτικό σύστημα για το γεγονός  ότι έχει καθυστερήσει δραματικά να κηρύξει ΑΟΖ σε όλη την ελληνική επικράτεια, δίνοντας την ευκαιρία στην Τουρκία να πάρει τις πρωτοβουλίες των κινήσεων και να μας αναγκάσει τώρα να τρέχουμε πίσω της.

Η δυστοκία κήρυξης ΑΟΖ οφειλόταν σε δύο παράγοντες. Στον φόβο του πολιτικού συστήματος για τις αντιδράσεις της Τουρκίας και στην απροθυμία των γειτονικών κρατών για συμφωνία με τη χώρα μας καθορισμού ΑΟΖ. Σε κάθε περίπτωση όμως, η κύρια αιτία ήμασταν εμείς οι ίδιοι και συγκεκριμένα το ελληνικό πολιτικό σύστημα, που δεν επεδίωξε σθεναρά επίτευξη συμφωνιών με άλλα γειτονικά κράτη, λόγω του τουρκικού φόβου.

Τώρα, όμως, μετά την εκδήλωση στην πράξη των διεκδικητικών προθέσεων της Τουρκίας, κάθε καθυστέρηση για κήρυξη ΑΟΖ είναι πλέον εγκληματική. Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει πλέον συμβιβαστεί με την ιδέα ότι θα συρθεί στη Χάγη, με ένα συνυποσχετικό που ήδη το γράφουν Τούρκοι, Γερμανοί και Αμερικανοί. Θα συρθεί χωρίς καν να έχει κηρύξει ΑΟΖ, χωρίς να έχει καν αντίθετα αιτήματα. Αυτό είναι πέρα από κάθε φαντασία και, αν μη τι άλλο, δείχνει μια πολιτικά φοβική κυβέρνηση η οποία κυριολεκτικά τα έχει χάσει.

Το κόμμα της «Ελληνικής Λύσης», του οποίου ο Πρόεδρός του κ. Κυριάκος Βελόπουλος, από χρόνια φωνάζει για μονομερή κήρυξη ΑΟΖ, κατέθεσε στις 15-1-2020 πρόταση νόμου για μονομερή κήρυξη ΑΟΖ ελλείψει συμφωνίας με γειτονικά κράτη. Η πρόταση αυτή η οποία στηρίζεται στον νόμο 2289/1995 άρθρο 2 παρ. 1 εδ. γ΄, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 156 παρ. 1 του νόμου 4001/2011, ορίζει ότι «ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης ΑΟΖ με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, κηρύσσεται ρητά ΑΟΖ σε ολόκληρη την επικράτεια, της οποίας το εξωτερικό όριο είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης» Ταυτόχρονα «εξουσιοδοτείται και εντέλλεται ο Υπουργός των Εξωτερικών να καταθέσει άμεσα στον ΓΓ του ΟΗΕ, ρηματική διακοίνωση κήρυξης ΑΟΖ και αντίγραφο χάρτη μεγάλης κλίμακας, στον οποίο θα απεικονίζονται οι γεωγραφικές συντεταγμένες των εξωτερικών ορίων της κηρυχθείσας ΑΟΖ, σύμφωνα με τα ανωτέρω».

Η πρόταση αυτή που υπογράφεται από το σύνολο της ΚΟ της «Ελληνικής Λύσης», κατατέθηκε στη Βουλή στις 15-1-2020, αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα της Βουλής και ταυτόχρονα διαβιβάσθηκε αρμοδίως στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, προκειμένου να γίνει εκτίμηση του κόστους επιβάρυνσης του κρατικού προϋπολογισμού, εξ αιτίας του νόμου αυτού. Το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, με την με αρ. πρωτ. 4937/24-1-2020 εισήγησή του, γνωμάτευσε ότι η ψήφιση του νόμου αυτού δεν θα επιφέρει επιβάρυνση στον κρατικό προϋπολογισμό, ούτε κείται εκτός των ορίων που έχουν τεθεί από το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Μετά και την τελευταία αυτή εξέλιξη, η ανωτέρω πρόταση νόμου για μονομερή κήρυξη ΑΟΖ είναι πλέον στα χέρια της κυβέρνησης έτοιμη προς ψήφιση στη Βουλή. Εναπόκειται στην κυβέρνηση να εισάγει την πρόταση στη Βουλή προς ψήφιση και φυσικά να την ψηφίσει. Σε διαφορετική περίπτωση, η ευθύνη για τις περαιτέρω εξελίξεις σε βάρος των εθνικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, θα βαρύνει αποκλειστικά την κυβέρνηση της «Νέας Δημοκρατίας».

 

Έτσι θα λυθεί το πρόβλημα του λαθροεποικισμού της χώρας

Έτσι θα λυθεί το πρόβλημα του λαθροεποικισμού της χώρας

Του Πέτρου Χασάπη

Για να σταματήσει η λάθρα εισβολή στη χώρα μας, θα πρέπει η χώρα μας να πάψει να είναι ελκυστικός τόπος διαμονής για τους υποψήφιους εισβολείς, τους οποίους τώρα προσελκύει σαν «μαγνήτης». Πρέπει, αμέσως μόλις εισέρχονται στην ελληνική επικράτεια οι λαθροεισβολείς, να συγκεντρώνονται και να οδηγούνται σε κλειστές ερημικές δομές, σε ακατοίκητα νησιά ή σε ερημικές περιοχές, μέχρι την απέλασή τους.

Αυτό είναι ένα μέτρο που θα μεταφέρει ακαριαία το μήνυμα προς υποψήφιους λαθροεισβολείς, ότι η Ελλάδα δεν είναι καθόλου ελκυστική χώρα ακόμα και για διέλευση και ότι άδικα θα πληρώσουν και θα διακινδυνεύσουν για να έρθουν εδώ.

Αυτό είναι ένα μέτρο, αλλά δεν πρέπει να είναι το μόνο. Τα μέτρα που κατά σειρά πρέπει να ληφθούν για να επιλυθεί οριστικά το λαθρομεταναστευτικό είναι τα εξής:

1) Αποτελεσματική φύλαξη κάθε εκατοστού των ελληνικών συνόρων (χερσαίων και θαλασσίων) από τον στρατό για αποτροπή εισόδου λάθρα εισερχομένων. Εάν δεν είναι αποστολή του στρατού η φύλαξη των συνόρων της χώρας, τότε ποια ακριβώς είναι η αποστολή του;

2) Όσοι εισέρχονται στην ελληνική επικράτεια, αλλά και όσοι είναι ήδη εδώ, πρέπει να συγκεντρώνονται και να οδηγούνται σε κλειστές ερημικές δομές, σε ακατοίκητα νησιά ή σε ερημικές περιοχές, μέχρι την απέλασή τους. Αν υπάρχει δικαιολογημένη περίπτωση ασύλου, θα χορηγείται άσυλο, διαφορετικά άμεση απέλαση.

3) Η βούληση σχεδόν όλων όσων εισέρχονται στη χώρα, είναι να μεταβούν βορειότερα στην Ευρώπη και όχι να παραμείνουν εδώ. Εμείς, ως ευαίσθητος λαός, πρέπει να σεβαστούμε τη βούληση αυτών των ανθρώπων και να τους επιτρέψουμε να εγκαταλείψουν τη χώρα προς τα Βόρεια. Αν δεν το κάνουμε αυτό, δεν υπάρχει περίπτωση η Ευρώπη να ενδιαφερθεί ποτέ για το τεράστιο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε. Σώσαμε μια φορά την Ευρώπη, θυσιάζοντας τον ελληνικό λαό και υπέρ των ευρωπαϊκών τραπεζών, ας πάψουμε πια να θυσιάζουμε και πάλι ολόκληρο το έθνος (αυτή τη φορά), προκειμένου να μείνουν «φυλετικά καθαρά» τα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης. Είτε θα αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί το πρόβλημα, είτε θα το υποστούμε όλοι μαζί. Άλλη θυσία της Ελλάδας δεν είναι επιτρεπτή.

4) Εννοείται ότι θα πρέπει να κλείσουμε αμέσως όλες τις σχετικές ΜΚΟ που ασχολούνται με τους λαθρομετανάστες και το όλο θέμα να το αναλάβει το ελληνικό κράτος.

Αν ληφθούν όλα τα ανωτέρω μέτρα, το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης θα λυθεί άμεσα. Διαφορετικά ο λαθροεποικισμός της χώρας και η αλλοίωση των εθνικών μας χαρακτηριστικών, θα οδηγήσουν στην παρακμή και την εξαφάνιση του ελληνισμού.