Category: Απόψεις

Τι σημαίνει “Πρώτα η Ελλάδα, Πρώτα οι Έλληνες”;

Τι σημαίνει “Πρώτα η Ελλάδα, Πρώτα οι Έλληνες”;

Του Πέτρου Χασάπη
Ο διεθνιστικός κομμουνισμός συνέτριψε το άτομο υπέρ της ομάδας. Η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση αντίθετα σήμερα, συντρίβει κάθε έννοια εθνικής ομάδας υπέρ του ατόμου. Οι αμειβόμενοι «δικαιωματιστές», οι διάφορες χρηματοδοτούμενες ΜΚΟ, οι διάφορες δήθεν Ανεξάρτητες Αρχές με παχυλούς μισθούς, οι πληρωμένοι ή αφελείς εθνομηδενιστές, οι διάφορες ύποπτες διεθνείς συνθήκες, όπως πρόσφατα η συνθήκη του Μαρακές, αυτό ακριβώς κάνουν. Συντρίβουν κάθε εθνική κοινωνική ομάδα υπέρ του κάθε ατόμου, αδιάφορα από εθνικότητα κ.λ.π.

Στην περίπτωση του κομμουνισμού, επιδιώχθηκε η δημιουργία ενός πανίσχυρου κρατικού μηχανισμού καταστολής κάθε ατομικού διαφορισμού και τελικά όλο αυτό κατέληξε, ώστε την εξουσία να ασκεί δικτατορικά μια ομάδα, η οποία έλεγχε τον πανίσχυρο αυτό κρατικό μηχανισμό. Στη δεύτερη περίπτωση γίνεται σήμερα προσπάθεια, από την ισχυρή ομάδα των διεθνών οικονομικών ολιγαρχών του πλανήτη, για τη διάλυση κάθε ισχυρής εθνικής ομάδας και φυσικά κάθε εθνικού κράτους, με πρόταγμα και «Δούρειο Ίππο», τον απόλυτο ατομικισμό.

Αυτό φυσικά γίνεται για να εξυπηρετηθούν εύκολα τα σχέδια της διεθνούς ολιγαρχίας, δηλαδή για την κατάργηση των εθνικών συνόρων και την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, εμπορευμάτων και μεταναστών, με στόχο τη δημιουργία μιας ασύνδετης παγκόσμιας καταναλωτικής μάζας, κατώτερου πνευματικού επιπέδου (μάλλον με κυρίαρχη θρησκεία το Ισλάμ) όπου οι ίδιοι οι ολιγάρχες θα ικανοποιούν το ακόρεστο ατομικό ορμέμφυτο για εξουσίαση και εκμετάλλευση του ανθρώπινου είδους, όπως τελικά κατέληξαν οι δικτάτορες του κομμουνισμού. Μια μάζα ασύνδετων και απροστάτευτων ατόμων, όπου θα επικρατούν και θα εξουσιάζουν οι ισχυροί του χρήματος και οι άρχοντες του εγκλήματος. Αυτό είναι το μέλλον της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Είναι η Νέα Τάξη πραγμάτων.

Το πρώτο μοντέλο, αυτό του κομμουνισμού, κατέρρευσε, παρά τη βία που άσκησε και τους θανάτους που επισώρευσε, γιατί δεν έλαβε υπόψη του το βασικό ορμέμφυτο – ένστικτο του ατόμου για αναγνώριση, διάκριση και εξουσία. Το δεύτερο, αυτό της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, το βλέπουμε να αποτυγχάνει μέρα με τη μέρα και θα αποτύχει τελικά, παρότι επισωρεύει και θα επισωρεύσει εκατομμύρια θανάτους, γιατί δεν λαμβάνει υπόψη του ένα άλλο βασικό ορμέμφυτο – ένστικτο του ατόμου, την ορμή προς κοινωνία. Το γεγονός δηλαδή ότι το άτομο ενστικτωδώς θέλει να είναι μέλος μιας κοινωνικής ομάδας, καθόσον δεν μπορεί να ζήσει έξω από μια οργανωμένη κοινωνία με κοινά χαρακτηριστικά, ούτε έχει κάποιο σκοπό εκτός αυτής. Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του αγελαίο όν, ο δε Αριστοτέλης έλεγε ότι έξω από την κοινωνία ζουν μόνο τα θηρία και οι Θεοί.

Η εξίσωση είναι απλή και νομοτελειακά αναπόφευκτη. Λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη και τον βασικό αρχαιοελληνικό κανόνα του «μέτρον άριστον» η Λύση είναι κάπου στη μέση. Διαφορετικά δεν μπορεί να υπάρξει ανθρώπινο βιώσιμο μοντέλο.

Η Ελληνική Λύση λοιπόν λέει πως, χρειαζόμαστε την ισχυρή οργανωμένη κοινωνία με συνεκτικό ιστό και συγκολλητική ουσία την εθνική συνείδηση και επομένως ένα ισχυρό εθνικό κράτος, αλλά ταυτόχρονα χρειαζόμαστε το ελεύθερο άτομο το οποίο θα συγκροτεί αυτή την κοινωνία και θα ολοκληρώνεται μέσα σ΄ αυτήν με την ελεύθερη δημοκρατική συμμετοχή του για τον συγκαθορισμό της τύχης της. Δεν πρέπει τα άτομα να αφεθούν μόνα τους στην εκμετάλλευση του κάθε ολιγάρχη, αλλά να έχουν τη δική τους οντότητα και ανεξάρτητη προσωπικότητα. Ο πραγματικός ανθρωπισμός, πρέπει να λαμβάνει υπόψη του και αυτό το ζήτημα.

Αυτή τη στιγμή λοιπόν γίνεται μια μάχη στη χώρα μας και η μάχη αυτή αποτυπώνεται τόσο στην εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, όσο και στο λαθρομεταναστευτικό ζήτημα. Από τη μία η νεοφιλελεύθερη φιλογερμανική ΝΔ με αρχηγό της τον αντινατιβιστή, πολυπολιτισμικό και γερμανόφιλο κ. Μητσοτάκη, εκποιεί κάθε δημόσια περιουσία προς ιδιώτες και ξένα κράτη και παρέχει στέγη στους λαθρομετανάστες, διαλύοντας το εθνικό κράτος και από την άλλη βλέπουμε την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, τον ΣΥΡΙΖΑ και γενικότερα τα ιδεολογικά ορφανά της πάλαι ποτέ αριστεράς, να μάχονται υπέρ της διάλυσης κάθε έννοιας εθνικού κράτους και της ανάδειξης ενός άκρατου ατομικισμού χωρίς εθνικότητα, πατρίδα, θρησκεία κ.λ.π. έρμαιου στα χέρια της διεθνούς οικονομικής ολιγαρχίας.

Όταν λοιπόν η Ελληνική Λύση λέει «Πρώτα η Ελλάδα, Πρώτα οι Έλληνες», αφενός προτάσσει τη δημιουργία ενός ισχυρού εθνικού κράτους με οικονομική ευμάρεια και ισχυρή εθνική άμυνα, για τυχόν παρανοϊκούς ξένους ηγέτες, όπως π.χ. ο Ερντογάν, αφετέρου τη συγκρότηση αυτού του κράτους και τον δημοκρατικό συγκαθορισμό της πορείας του, από ελεύθερους, ασφαλείς και με ανεξάρτητη προσωπικότητα Έλληνες πολίτες. Δεν υποτιμά φυσικά τους άλλους λαούς ούτε τα άλλα έθνη. Απλά οραματίζεται μια παγκόσμια κοινότητα ειρήνης μεταξύ ελεύθερων εθνικών κρατών, όπου τον πρώτο λόγο θα τον έχουν όμως οι ίδιοι οι πολίτες και όχι οι διεθνείς ολιγάρχες, τα συμφέροντα των οποίων προκαλούν τους πολέμους. Το μέλλον θα δείξει ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο.

 

Η κρέμα του Βελόπουλου για τον Κορωναϊό

Η κρέμα του Βελόπουλου για τον Κορωναϊό

Του Πέτρου Χασάπη
Μετά την τελευταία δημοσκόπηση του ΣΚΑΙ, η οποία με αναγωγή δίνει στην Ελληνική Λύση πάνω από 7%, το σύστημα έδωσε αμέσως εντολή στα μίσθαρνα δημοσιογραφικά του πιόνια να κτυπήσουν την Ελληνική Λύση.

Και επειδή φυσικά δεν μπορούν, ούτε κατά διάνοια να ακουμπήσουν την ιδεολογία και τις προτάσεις του κόμματος, τις οποίες αντιγράφει ασθμαίνοντας ο κ. Μητσοτάκης γιατί έτσι τον βολεύει ψηφοθηρικά τώρα (χωρίς φυσικά να τις πιστεύει), άρχισαν πάλι να κτυπούν το επάγγελμα του Προέδρου του κόμματος κ. Βελόπουλου. Αφορμή γι’ αυτό, έδωσε μια αντισηπτική αρωματική κρέμα που πουλάει ο τελευταίος και διαφημίζει μέσα από τις εκπομπές του, η οποία φυσικά βοηθά στην απολύμανση των χεριών και του προσώπου από τα διάφορα βακτήρια και ιούς, πολύ πριν εμφανισθεί ο κορωναϊός και φυσικά τώρα και από τον κορωναϊό. Εξάλλου οι επίσημες οδηγίες από το κράτος είναι να χρησιμοποιούμε όλοι συνεχώς διάφορα αντισηπτικά, χωρίς να καθορίζουν φυσικά συγκεκριμένη μάρκα. Εν προκειμένω, το “Βυζαντινόν” είναι ένα αντισηπτικό προϊόν που αποτελείται από ένα συνδυασμό ισχυρών συστατικών και βοτάνων.

Παρότι φυσικά ο ίδιος πάντα λέει ότι τα προϊόντα που πουλάει είναι συμπληρώματα και δεν είναι φάρμακα και παρότι το τόνισε στις εκπομπές του ότι η συγκεκριμένη κρέμα είναι κατασκευασμένη από βότανα (δεν είναι με χημικές επεξεργασίες) και ότι δεν χρησιμεύει για ίαση από τον κορωναϊό αλλά μόνο ως αντισηπτικό για τα χέρια, δηλαδή για προστασία, τα εντεταλμένα δημοσιογραφικά μίσθαρνα των νταβατζήδων του συστήματος έπιασαν αμέσως δουλειά εναντίον του κόμματος της Ελληνικής Λύσης, διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα, και προπαγανδίζοντας ότι τάχα ο Βελόπουλος πουλάει φάρμακο για τον Κορωναϊό.

Θα πρέπει όμως όλοι μας, εμείς οι πολίτες, να απαιτούμε ο σωστός πολιτικός να έχει επάγγελμα και να μην είναι ανεπάγγελτος. Οι ανεπάγγελτοι πολιτικοί έφτασαν τη χώρα μας στο σημερινό χάλι. Να μην είναι ανεπάγγελτος πολιτικός γόνος ή ανεπάγγελτο παιδί του κομματικού σωλήνα που μας εξουσιάζουν μόνιμα. Επάγγελμα λοιπόν είναι και αυτό του παραγωγού – εμπόρου, ο οποίος μάλιστα ζει εκατοντάδες απασχολούμενους στις επιχειρήσεις του. Από τα χρήματα της δουλειάς του μπορεί και διακινεί τις απόψεις του και από αυτά τα χρήματα έφτασε μέχρι σήμερα το κόμμα εδώ που το έφτασε. Κανείς άλλος δεν προσέφερε ούτε ένα ευρώ για το κόμμα, ούτε έχει χρηματοδότες που θα τον εξουσίαζαν. Θέλει να νοιώθει ελεύθερος και να λέει αυτά που πιστεύει για την πατρίδα και τους συμπατριώτες του.

Εγώ για παράδειγμα είμαι δικηγόρος και ενδεχομένως να μην αρέσει σε κάποιους ο χειρισμός των υποθέσεων που κάνω, όπως δεν αρέσει σε κάποιους ο τρόπος που ασκεί το επάγγελμά του ο κ. Βελόπουλος, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποβληθώ από την πολιτική και να είναι εκεί μόνο ο ανεπάγγελτος πολιτικός γόνος ή το ανεπάγγελτο παιδί του κομματικού σωλήνα. Ας συνέλθουμε λίγο.

Ο κ. Βελόπουλος λοιπόν πουλά συμπληρώματα και διάφορες ανακουφιστικές κρέμες από βότανα. Βότανα από την ελληνική γη καθώς και δοκιμασμένα βότανα των πατέρων του Αγίου Όρους, οι οποίοι γνωρίζουν πολύ καλύτερα από εμάς να επιβιώνουν από αυτά τα βότανα και να φτάνουν μέχρι τα βαθιά γεράματα. Μερικά από αυτά τα προϊόντα τα έχω δοκιμάσει κι εγώ με ευεργετικά αποτελέσματα. Έχει δε ταυτόχρονα τρομερή αγάπη προς την ελληνική γλώσσα και θέλει τα προϊόντα του να φέρουν ελληνικά ονόματα. Δεν είναι ξενολάγνος. Δεν τον ενδιαφέρει πως ακούγονται στα αυτιά του καθενός αυτές οι ονομασίες, που έχουν να κάνουν με τα διάφορα μέρη ή παθήσεις του ανθρωπίνου σώματος. Αυτό μπορεί να ενοχλεί τα αυτιά μας, που έχουμε μάθει να ακούμε ξένες ονομασίες. Εκείνος όμως επιμένει ελληνικά και θα συνεχίσει να επιμένει για όποιον αγαπάει και πιστεύει αυτό που κάνει.

Δείτε για παράδειγμα πόσα συμπληρώματα διαφόρων εταιριών (σαν αυτών του κ. Βελόπουλου) ακούτε καθημερινά να διαφημίζονται από ελληνικά κανάλια και όλα αυτά έχουν ξενικά ονόματα. Ξενικά ονόματα, που για μερικούς ξιπασμένους από εμάς ακούγονται όμορφα στα αυτιά μας. Εκείνος όμως επιμένει στην ελληνική γλώσσα, αυτό είναι το μαρκετίστικο «μειονέκτημά» του, αλλά αυτό είναι το επάγγελμά του και σας διαβεβαιώ, χαίρεται πολύ που το ασκεί με αυτόν τον τρόπο. Ξέρει πως η πολιτική είναι κάτι ευμετάβλητο, όμως η δουλειά, ο ελληνισμός και η βοήθεια στην υγεία των ανθρώπων είναι μόνιμα και δεν θα τον προδώσουν ποτέ.

 

Ο «προδευτικός» ατομοκεντρισμός το εργαλείο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης

Ο «προδευτικός» ατομοκεντρισμός το εργαλείο της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης

Του Πέτρου Χασάπη

Η δήθεν «προοδευτική» ιδεολογία που χρησιμοποιεί η παγκοσμιοποίηση και τα όργανά της εντός των εθνικών κρατών, στην ουσία εισάγει βόμβα στα θεμέλια των ισχυρών συλλογικοτήτων εθνικών και κοινωνικών. Η ιδεολογία αυτή που εμφανίζεται με το προσωπείο του ψευδοανθρωπισμού, χαρακτηρίζεται ως «προοδευτικός» ατομοκεντρισμός.

Στην νέα «προοδευτική» – χαλαρή συλλογικότητα που θέλει να κατασκευάσει η ιδεολογία αυτή, τίποτα δεν πρέπει να είναι δεδομένο. Δεν θα υπάρχουν σταθερές αξίες ούτε συλλογικές στοχεύσεις. Τα πάντα θα ξεκινούν από τις επιθυμίες και τις επιλογές του ατόμου που βαφτίζονται «ατομικά δικαιώματα». Οι «δικαιωματιστές» φτιάχνουν νόμους όπου το άτομο θα έχει πλήρη ελευθερία να επιλέγει για τον εαυτό του, αυτό που μέχρι τώρα θεωρούταν εθνικά και κοινωνικά μη αποδεκτό ή και πρακτικά αφύσικο.

Οι «δικαιωματιστές» ισχυρίζονται ότι είναι ανθρωπιστές, αλλά φυσικά δεν είναι, δεν είναι ο ανθρωπισμός η ιδεολογία τους. Άλλο πράγμα είναι ο ανθρωπισμός. Στην πράξη, εισάγουν έναν άκρατο ατομοκεντρισμό, που διαμορφώνει έναν απόλυτο εγωκεντρισμό, ενάντια σε κάθε συλλογική δέσμευση και ηθικό κανόνα, επίτηδες για να διαλύσουν τις παραδοσιακές και ειδικά τις εθνικές συλλογικότητες. Στην ουσία αγνοούν τον άνθρωπο και χρησιμοποιούν το άτομο, αναδεικνύοντας την ενστικτώδη ατομική ηδονοθηρία του ατόμου, προκειμένου να προκαλέσουν «ατομική αντίδραση» εντός των κοινωνιών για τη διάλυσή τους εκ των έσω. Ο απώτερος στόχος τους είναι να οδηγηθούν τελικά τα άτομα απροστάτευτα κάτω από την εξουσία νέων ιδιωτικών οργανισμών με τους οικονομικούς ολιγάρχες στην κορυφή, οι οποίοι και θα διαθέτουν ακόμα και ιδιωτικούς μισθοφορικούς στρατούς. Είναι η υπέρτατη κατάσταση του νεοφιλελευθερισμού, σε αντίθεση με την υπέρτατη κατάσταση του κομμουνισμού, όπου παρατηρείται συντριβή του ατόμου και δημιουργία μιας υπέρτατης κρατικής οντότητας με μια συγκεκριμένη κομματική νομενκλατούρα στην εξουσία.

Παρατηρείστε ότι, ενώ οι «δικαιωματιστές» προσπαθούν να προστατέψουν την κάθε ατομική επιλογή και ατομική απόκλιση ως δικαίωμα και μάλιστα προστατευμένο με ισχυρές νομοθεσίες περί «προσωπικών δεδομένων» και με ισχυρές μη κρατικές δήθεν «Ανεξάρτητες» Αρχές και ΜΚΟ, την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζουν κανένα πολιτικό δικαίωμα στο άτομο. Πολιτικό δικαίωμα που θα του έδινε πραγματική εξουσία στα χέρια του για να συμμετέχει δημοκρατικά στο γίγνεσθαι της εθνικής συλλογικότητας στην οποία ανήκει και να καθορίζει το ίδιο το μέλλον του. Αν μη τι άλλο αυτό πρέπει να προβληματίσει για τους πραγματικούς στόχους των «δικαιωματιστών». Προφανώς η εκλογή απόμακρων πολιτικών αντιπροσώπων, η οποία ισχύει ακόμα σήμερα μέχρι να καταργηθεί κι αυτή, και στην οποία το άτομο οδηγείται στις κάλπες ετερροκατευθυνόμενο από την ισχυρή προπαγάνδα του συστήματος, δεν αποτελεί σοβαρό πολιτικό δικαίωμα.

Βλέπουμε λοιπόν, πως οι «δικαιωματιστές» της παγκοσμιοποίησης δεν σέβονται στην ουσία το άτομο. Αντίθετα το εκμεταλλεύονται και το χρησιμοποιούν ωμά για να διαλύσουν τις εθνικές κυρίως συλλογικότητες, που είναι το βασικό εμπόδιο της παγκοσμιοποίησης. Αυτό θα το παρατηρήσετε σε κάθε νομοσχέδιο που εισάγεται στην κάθε Βουλή. Αν σας ξενίζει και παραξενεύει το γεγονός ότι οι «δικαιωματιστές» μάχονται σήμερα ξεδιάντροπα στην Ελλάδα, εκτός των άλλων, για να προστατεύσουν ως ατομικό δικαίωμα την κάθε παρανομία των λάθρα εισβαλλόντων στη χώρα μας και ταυτόχρονα στρέφονται με βία εναντίον των Ελλήνων που ανησυχούν, χαρακτηρίζοντάς τους ως εθνικιστές, ρατσιστές και φασίστες, για να τους ακυρώσουν μέσω της ψυχολογικής τρομοκρατίας, ελπίζω τώρα να έχετε τις απαντήσεις σας.

Η ιδεολογία του «προοδευτικού» ατομοκεντρισμού είναι θελκτική μεν και παρασύρει εύκολα το άτομο, καθόσον διευκολύνει την αχαλίνωτη ικανοποίηση των ενστίκτων του και την κάθε είδους ηδονοθηρία και έτσι καλλιεργεί μια ψευδαίσθηση ελευθερίας σε ατομικό επίπεδο, συνδυαζόμενη με μια ψευδοευδαιμονία μέσω της κατανάλωσης, αλλά εδώ ακριβώς παραμονεύει ο κίνδυνος της έκθεσης του ατόμου στη δουλεία των σύγχρονων δουλεμπόρων, μετά τη διάλυση ή την ατόνηση της συλλογικότητας στην οποία ανήκει ο καθένας μας και στην οποία ολοκληρώνεται ως άτομο και ως άνθρωπος.

ΥΓ. Κάποιοι πατριώτες στη χώρα μας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και φωνάζουν «πρώτα η Ελλάδα πρώτα οι Έλληνες» έχοντας πλήρη επίγνωση του τι παίζεται. Αυτούς τους πατριώτες πρέπει να τους ακούσουμε πριν να είναι αργά. Η Λύση είναι μια ισχυρή εθνική κοινωνία, την οποία θα συγκροτούν και θα συγκαθορίζουν δημοκρατικά ελεύθεροι άνθρωποι.

 

 

Που οφείλεται η συνεχής άνοδος της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ;

Που οφείλεται η συνεχής άνοδος της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ;

Του Πέτρου Χασάπη
Μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, όλα τα κόμματα σημειώνουν πτώση, πλην ενός, αυτού της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ. Το κόμμα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ ανεβαίνει σταθερά και σύμφωνα με εσωτερική πληροφόρηση, στην πραγματικότητα (η οποία δεν εμφανίζεται στις συστημικές δημοσκοπήσεις, που πάντως δεν μπορούν να κρύψουν αυτή την άνοδο) έχει ήδη ξεπεράσει τη δύναμη του ΚΚΕ, συναγωνιζόμενο πλέον με το ΚΙΝΑΛ, το οποίο ενδεχομένως και να έχει ήδη υπερβεί.

Που οφείλεται όμως αυτή η συνεχής άνοδος, παρά τον πόλεμο που δέχεται από το σύστημα και όλα τα συστημικά ΜΜΕ, τα οποία προσπαθούν να το εξαφανίσουν;

Η απάντηση πρέπει να αναζητηθεί στις πολιτικές ατζέντες που ακολουθούν τα ελληνικά κόμματα. Ειδικότερα, υπάρχουν τριών ειδών πολιτικές ατζέντες που ακολουθούνται στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή:

Η πρώτη είναι η ατζέντα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, την οποία ακολουθούν ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ και ΜΕΡΑ25. Η ατζέντα αυτή υλοποιεί τα κελεύσματα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, για κατάργηση των εθνικών συνόρων και ελεύθερη διακίνηση Κεφαλαίων, εμπορευμάτων και μεταναστών χωρίς έλεγχο.

Η δεύτερη είναι η προπολεμική σταλινική ατζέντα που ακολουθεί το ΚΚΕ, το οποίο ίσως και να είναι το μοναδικό αυτή τη στιγμή κόμμα στον πλανήτη, που ακολουθεί αυτή την ατζέντα. Όμως και το ΚΚΕ, συμφωνεί τουλάχιστον με το σκέλος της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, που έχει να κάνει με την ανεξέλεγκτη διακίνηση μεταναστών και έτσι στην ουσία έχει καταστεί το «αγαπημένο παιδί» του συστήματος και έχει τεθεί στο απυρόβλητο.

Η τρίτη είναι η πατριωτική ατζέντα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ. Είναι ένα απλό και εύληπτο μήνυμα που λέει “πρώτα η Ελλάδα, πρώτα οι Έλληνες”. Είναι η ατζέντα της προστασίας των εθνικών συνόρων, της αυτονομίας και αυθυπαρξίας του εθνικού κράτους, της προστασίας και της ασφάλειας του ελληνικού λαού, της εσωτερικής οικονομικής ανάπτυξης, της διατήρησης της ελληνικής ιστορίας, του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής παράδοσης. Είναι λοιπόν επόμενο να βάλλεται από τα υπόλοιπα συστημικά κόμματα, καθώς και από τους πάτρωνές τους στα ΜΜΕ και στην οικονομική ολιγαρχία του τόπου.

Όπως όμως παρατηρούμε, τόσο στην υπόλοιπη Ευρώπη, όσο και στις ΗΠΑ, αλλά και παντού στον κόσμο, κάτι που φάνηκε με τον πλέον έντονο τρόπο με το Brexit, οι δυνάμεις της προστασίας των εθνικών κρατών και των εθνικών κοινωνιών ανέρχονται συνεχώς, ενώ χάνουν έδαφος οι δυνάμεις της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (οι λαοί παύουν να πέφτουν στην παγίδα της), παρά τα άπειρα μέσα που διαθέτει για τη στήριξή της η παγκόσμια οικονομική ολιγαρχία.

 

Εξωτερική πολιτική ή πολιτική ανοησία;

Εξωτερική πολιτική ή πολιτική ανοησία;

Του Πέτρου Χασάπη
Ερώτημα 1ο: Το διεθνές, αλλά και το ελληνικό δίκαιο, μας επιτρέπουν, ναι η όχι, να επεκτείνουμε τα χωρικά ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια; Η απάντηση είναι ναι. Γιατί λοιπόν δεν το κάνουμε; Γιατί η Τουρκία λέει, θα θεωρήσει αυτή την επέκταση casus belli (αιτία πολέμου), τη στιγμή μάλιστα που η ίδια έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 νμ τόσο στον Εύξεινο Πόντο όσο και νότια στη Μεσόγειο, κι εμείς λέει φοβόμαστε ή τέλος πάντων δεν θέλουμε αυτόν τον πόλεμο. Άρα έχουμε παραδοθεί πριν καν δοθεί κάποια μάχη.

Ερώτημα 2ο: Το διεθνές αλλά και το ελληνικό δίκαιο μας δίνουν, ναι ή όχι, συγκεκριμένη υφαλοκρηπίδα και συγκεκριμένη ΑΟΖ; Ναι μας τα δίνουν. Τότε, γιατί εμείς αφήσαμε την Τουρκία να κάνει συμφωνία με τη Λιβύη και δεν είχαμε κηρύξει νωρίτερα ΑΟΖ; Γιατί αν το είχαμε κάνει, μας λένε, και μετά παραβίαζε την ΑΟΖ μας η Τουρκία, θα έπρεπε να την κτυπήσουμε. Άρα στην ουσία έχουμε παραιτηθεί εκ των προτέρων και από αυτά τα δικαιώματά μας.

Ερώτημα 3ο: Και τώρα που φτάσαμε; Η Τουρκία να κάνει ό,τι θέλει πάνω στα δικά μας κυριαρχικά δικαιώματα, να υπογράφει με όποιον γουστάρει συμφωνίες για ΑΟΖ και να μας λέει κατάμουτρα: «μην μας ενοχλείτε σε ό,τι κάνουμε, διαφορετικά casus belli». Κι εμείς την ουρά στα σκέλια; Και το πιο εξοργιστικό είναι πως αν πάμε να εμποδίσουμε την Τουρκία να κάνει έρευνες σε μια θάλασσα, στην οποία εμείς δεν έχουμε δηλώσει επίσημα δικαιώματα ΑΟΖ, θα φανεί ότι εμείς επιτιθέμεθα στην Τουρκία και όχι ότι αμυνόμαστε. Τι επιτύχαμε λοιπόν τόσα χρόνια με την πολιτική του κατευνασμού; Απλά φτάσαμε εκεί από όπου είχαμε ξεκινήσει, δηλαδή στο casus belli.

Τώρα, αντί έστω την ύστατη στιγμή να ορθώσουμε ανάστημα ως έθνος, ως λαός και ως σοβαρό κράτος, εμείς παρακαλάμε για Χάγη, πιστεύοντας ότι θα πάει στη Χάγη η Τουρκία μόνο για την υφαλοκρηπίδα. «Κούνια που μας κούναγε». Ακόμα και τώρα δεν λένε τα συστημικά κόμματα, τα οποία είναι απόλυτα υπεύθυνα για την καλλιέργεια της ηττοπάθειας, τα οποία εγκατέλειψαν την αναλογία 7:10, τα οποία εγκατέλειψαν το «Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα» με την Κύπρο, να οργανώσουν μια σταθερή ενιαία και αποτρεπτική εξωτερική πολιτική απέναντι στην Τουρκία.

Η Τουρκία, αφήνει να εννοηθεί ότι λέει «ναι στη Χάγη» αλλά βάζει πάνω στο τραπέζι όλα τα ψευτοζητήματα που κατά καιρούς έχει παρουσιάσει και ακόμα τόσα. Τα δικά μας συστημικά κόμματα, εγκλωβισμένα σε φοβικά σύνδρομα και σε υπολογισμούς πολιτικού κόστους, δεν διεκδικούν τίποτα από την Τουρκία και δεν βάζουν πάνω στο τραπέζι τα δικά μας ζητήματα.

Πριν πάμε σε όποια Χάγη, θα πρέπει να μπουν στο τραπέζι όλα τα θέματα: 1) Κήρυξη προηγουμένως ΑΟΖ από ελληνικής πλευράς με βάση τη μέση απόσταση ηπειρωτικής και νησιωτικής χώρας, 2) επέκταση προηγουμένως των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. η οποία θα μετατρέψει ολόκληρο το Αιγαίο σε κλειστή ελληνική θάλασσα, 3) αυτοδιοίκητο Ίμβρου και Τενέδου, 4) απομάκρυνση του τουρκικού Προξενείου από τη Θράκη και αναγνώριση ύπαρξης μόνο μουσουλμανικής μειονότητας, 4) ζητήματα περιουσιών των εκδιωχθέντων Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη, στη Σμύρνη και σε άλλες τουρκικές πόλεις, 5) ζητήματα αποζημιώσεων των σφαγιασθέντων και εκδιωχθέντων Ελλήνων του Πόντου, 6) αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από το βόρειο τμήμα της Κύπρου, 7) επαναφορά του ναού της Αγίας Σοφίας σε χριστιανική εκκλησία, η οποία και θα είναι η επίσημη Εκκλησία του Πατριαρχείου της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Δεν είναι δυνατόν να ζητά ο Ερντογάν να γίνει τζαμί κάτω από την Ακρόπολη κι εμείς να αδιαφορούμε για το ναό της Αγίας Σοφίας, 8) επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης και πολλά άλλα θέματα.

Αν λοιπόν δεχτεί ο κ. Ερντογάν να μπουν στο συνυποσχετικό όλα τα ανωτέρω και πολλά ακόμα θέματα, τότε να πάμε στη Χάγη.

Όμως για να τα αξιώσεις όλα τα ανωτέρω, πρέπει να έχεις και το σθένος να τα στηρίξεις και να τα υποστηρίξεις ακόμα και δια των όπλων αν χρειαστεί. Αυτό ακριβώς μας λείπει.

Ελπίζω μόνο, πως όταν πέσει η πρώτη τουφεκιά από την πλευρά μας, αυτή να μην είναι «τζούφια», μόνο για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά να έχουμε την αποφασιστικότητα να πάμε τα πράγματα μέχρι τέλους και να είμαστε απόλυτα προετοιμασμένοι γι’ αυτό. Όταν το όπλο βγει από τη θήκη θα πρέπει και να χρησιμοποιηθεί πραγματικά, διαφορετικά η εθνική διάλυση θα είναι νομοτελειακή.

Και να μην φοβόμαστε. Όταν αρχίσει το «πανηγύρι» με τους Τούρκους, τότε αυτόματα κάθε φόβος θα εξαφανιστεί και θα έρθουν στην επιφάνεια ο θυμός και η αποφασιστικότητα της νίκης.