Category: Απόψεις

Απλή αναλογική. Η δύναμη στα χέρια του πολίτη.

Απλή αναλογική. Η δύναμη στα χέρια του πολίτη.

Του Χασάπη Πέτρου

Είναι γνωστό σε όλους και όσοι δεν το γνωρίζουν ας το μάθουν, ότι οι επόμενες εκλογές, όποτε και να γίνουν αυτές, θα γίνουν με απλή αναλογική.

Αυτό σημαίνει ότι κανένα κόμμα δεν πρόκειται να επιτύχει αυτοδυναμία και προφανώς ούτε η ΝΔ, ό,τι και να κάνει η ίδια, ό,τι και να κάνουν τα ΜΜΕ, ό,τι και να κάνουν οι δημοσκοπήσεις.

Με δεδομένα όλα τα ανωτέρω, για πρώτη φορά στα χρόνια της μεταπολίτευσης, οι πολίτες αποκτούν πραγματική δύναμη στα χέρια τους να τιμωρήσουν όσους τους πρόδωσαν. Όσους πρόδωσαν τη ζωή τους, όσους πρόδωσαν την Πατρίδα μας και την εθνική και πολιτιστική μας κληρονομιά. Να τιμωρήσουν τους νεοφιλελεύθερους γκλομπαλιστές που βάζουν τον διεθνισμό τους, τη γερμανική Ευρώπη και τα διεθνή οικονομικά συμφέροντα πάνω από τους Έλληνες.

Αυτή τη φορά, οι πολίτες θα πρέπει να στείλουν το μήνυμα ότι δεν είναι δεδομένοι στα χέρια των πολιτικών «τζακιών». Στο χέρι λοιπόν των πολιτών είναι να επιβάλουν ένα άλλο δημοκρατικό σύστημα στη χώρα και όχι αυτό που χρεωκόπησε τη χώρα και τους ίδιους.

Μην ανησυχείτε και μην υποκύπτετε σε διλήμματα ακυβερνησίας. Ποτέ και πουθενά δεν υπήρξε ακυβερνησία. Να είστε απόλυτα βέβαιοι πως ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ άνετα θα συγκυβερνήσουν, μην έχετε καμία αμφιβολία. Τα νέα μνημόνια που ετοιμάζουν και ο επώδυνος ακρωτηριασμός της Πατρίδας υπέρ της Τουρκίας που επιβάλει η πολιτική δειλία τους, θα τους αναγκάσουν να συγκυβερνήσουν, με ή χωρίς Μητσοτάκη, με ή χωρίς Τσίπρα. Οι Γερμανοί θα το κανονίσουν αυτό.

Μη φοβάστε λοιπόν, δεν θα υπάρξει ακυβερνησία, απλά θα τους ξεσκεπάσετε και τότε θα αισθανθούν πολιτικά αφελείς όσοι θα τους έχουν ξαναψηφίσει, όπως προφανώς αισθάνθηκαν όσοι είχαν ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ και το εγκατέλειψαν αμέσως όταν είδαν να συγκυβερνά με τη ΝΔ, για να επιβάλουν στο λαό μνημόνια και εξαθλίωση.

Μην ακούτε τους πολιτικούς εκβιασμούς του κ. Μητσοτάκη, ότι τάχα θα πάει αμέσως σε διπλές εκλογές. Δεν θα πάει. Δεν θα τολμήσει με τίποτα να προχωρήσει μόνη της η ΝΔ σε ακρωτηριασμό της χώρας με την Τουρκία, ούτε να επιβάλει νέα μνημόνια μόνη της. Τα πολιτικά τζάκια της ΝΔ δεν θα επιτρέψουν να απολεσθούν τα κεκτημένα τους και να καταντήσουν κάτι σαν το ΚΙΝΑΛ. Θα επιβάλουν συγκυβέρνηση, διαφορετικά και χωρίς ενδοιασμούς θα παρακαμφθεί ο κ. Μητσοτάκης και το ξέρει.

Αυτό που περιμένει μόνο ο κ. Μητσοτάκης με τα συνεχή εξοντωτικά lockdown για τον κορωνοϊό και τα εμβόλια, είναι να μπορέσει να βγει λίγο σε κάποιο ξέφωτο από την πανδημία και να κάνει αμέσως εκλογές, για να διατηρήσει το πάνω χέρι στη συγκυβέρνηση που θα ακολουθήσει. Εξάλλου, γι΄ αυτό και έχει επενδύσει τα πάντα σε πρόσωπα και συμπεριφορές του σημιτικού συστήματος, για να έχει εύκολη αποδοχή.

Στις εκλογές, λοιπόν μην τους αφήσετε άλλο περιθώριο. Τιμωρείστε το παλιό κομματικό σύστημα με την ψήφο σας. Ήρθε η ώρα να αλλάξει αυτό το σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα.

Και μην ξεχνάτε. Η αποχή δεν είναι λύση, αντίθετα ενισχύει τους ίδιους.

Η νέα «σοβιετία»

Η νέα «σοβιετία»

Του Χασάπη Πέτρου

Όλοι γνωρίζουμε πλέον, από την ώρα που αποκαλύφθηκε σε όλο τον κόσμο, το σοβιετικό κοινωνικό μοντέλο που επιβλήθηκε δια της βίας. Μια επιβολή ενάντια στην ανθρώπινη φύση, γι’ αυτό και κατέρρευσε με πάταγο.

Εκείνο όμως που ζούμε τώρα και πολλοί δεν το έχουμε αντιληφθεί, είναι το νέο δυτικό πλέον «σοβιετικό» μοντέλο. Η μονολιθικότητα της σκέψης. Η επιβολή δια της βίας της μιας και μόνο άποψης και ειδικά αυτής που θέλει η διεθνής οικονομική ολιγαρχία. Ενώ τη μονολιθικότητα της άποψης στην ΕΣΣΔ την επέβαλε η κρατικοκομματική νομενκλατούρα, σήμερα την επιβάλει η ασύδοτη ιδιωτική πρωτοβουλία και φυσικά η κορυφή αυτής, ο οικονομικός φασισμός.

Όπως έχουμε πληροφορηθεί, πέρα από την πρόσφατη διακοπή στο αέρα του διαγγέλματος του εκλεγμένου Προέδρου των ΗΠΑ, γιατί κρίθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ότι δεν ήταν σωστά αυτά που έλεγε, ακολούθησε το κλείσιμο των λογαριασμών του σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και ακόμα χειρότερα, όπως διαβάζουμε, διάφορες ιδιωτικές εταιρίες απαγόρευσαν σε μέλη του ρεπουμπλικανικού κόμματος να κάνουν χρήση των υπηρεσιών τους.

Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι επιβάλλεται η μία και μόνη άποψη και ότι είναι κατακριτέος και αποδιοπομπαίος όποιος εκφράζει διαφορετική άποψη. Αυτό δεν το αντιλαμβανόμαστε πολλοί αυτή τη στιγμή, γιατί είμαστε μέσα του και δεν το παρατηρούμε εξ αποστάσεως. Έχει να κάνει με τη σύγκρουση του παγκόσμιου οικονομικού φασισμού με το εθνικό κράτος. Δεν το καταλαβαίνουμε, γιατί, κάνοντας χρήση των σύγχρονων καταναλωτικών αγαθών και ψηφιακών εργαλείων, νομίζουμε ότι είμαστε ελεύθεροι. Δυστυχώς, δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πίσω από όλα αυτά υφαίνεται η υποδούλωσή μας στον οικονομικό φασισμό.

Ναι λοιπόν στην ελεύθερη εθνική οικονομία, αλλά όχι στον παγκόσμιο οικονομικό φασισμό.

Προσωπικά δεδομένα. Ο μεγάλος εμπαιγμός.

Προσωπικά δεδομένα. Ο μεγάλος εμπαιγμός.

Του Χασάπη Πέτρου

Το σύστημα, μας έχει στη κυριολεξία «βομβαρδίσει» αλλά ταυτόχρονα και αποπροσανατολίσει με τις τόσες πολλές διατάξεις για τα προσωπικά δεδομένα. Πολυάριθμοι νόμοι, Οδηγίες της ΕΕ, διεθνείς συμφωνίες, ακόμα και δημιουργία  ειδικής «Ανεξάρτητης» Αρχής και πάει λέγοντας.

Τη στιγμή που η ολοκληρωτική παγκοσμιοποίηση επιτίθεται αδίστακτα εναντίον των εθνικών κοινωνιών, μετατρέποντάς τες σε μάζες, καθιστώντας ταυτόχρονα το άτομο συνεχώς όλο και πιο πολύ «διάφανο» στον έλεγχο των διαφόρων συμφερόντων και απομονωμένο μέσω του δικαιωματικού ατομοκεντρισμού, ο όλο και πιο πολύ πολύπλοκος μηχανισμός δήθεν προστασίας των προσωπικών δεδομένων, ρίχνει στάχτη στα μάτια και αποπροσανατολίζει. Θεωρώ επίτηδες.

Στην πράξη, η ιστορία «προσωπικά δεδομένα» είναι μια μεγάλη εξαπάτηση και εμπαιγμός του κόσμου, τόσο στο νομικό όσο και στο πραγματικό πεδίο και εξηγούμαι.

Στο νομικό πεδίο, ολόκληρο αυτό το πολύπλοκο νομοθετικό κατασκεύασμα, εξαφανίζεται μονομιάς, λες και δεν υπάρχει, μόνο τη χρήση δύο απλών εννοιών. «Δημόσιο Συμφέρον» και «Συναίνεση».

Σε όλες τις διατάξεις που υποτίθεται ότι προστατεύουν τα προσωπικά δεδομένα του καθενός μας, τίθεται πάντα ως επιφύλαξη, ότι η προστασία αίρεται σε περίπτωση δημοσίου συμφέροντος. Ποιο είναι αυτό το δημόσιο συμφέρον και πότε εξ αιτίας του αίρεται η προστασία των προσωπικών δεδομένων, συνήθως δεν διευκρινίζεται. Επομένως, τα προσωπικά δεδομένα πάνε στην κυριολεξία περίπατο, όταν η όποια δημόσια αρχή κρίνει ότι πρέπει περιέλθουν σε γνώση της τα προσωπικά δεδομένα του στοχοποιημένου ατόμου.

Σε ότι αφορά στην άλλη έννοια της «συναίνεσης», αυτή ζητείται συνήθως από ιδιωτικούς φορείς, προκειμένου να συναλλαχθεί το άτομο μαζί τους. Οι τράπεζες ζητούν εκ των προτέρων δικαίωμα πρόσβασης σε προσωπικά δεδομένα. Το ίδιο οι παντός είδους πάροχοι, internet, κινητής τηλεφωνίας κ.λ.π. Το ίδιο και κάθε διαδικτυακή ψηφιακή πλατφόρμα στην οποία το άτομο ανοίγει λογαριασμό κ.λ.π. Ολόκληρη λοιπόν η οικονομική ελίτ, ζητά τη συναίνεση του ατόμου για πρόσβαση στα προσωπικά του δεδομένα, προκειμένου το άτομο να τύχει των ανωτέρω υπηρεσιών.

Επομένως, από ποιον ακριβώς προστατεύονται τα προσωπικά δεδομένα; Προφανώς, μόνο μεταξύ απλών ατόμων υπάρχει προστασία, κάτι εξυπηρετεί ακόμα πιο πολύ την απομόνωση και την ατομική εξόντωση. Δεν μπορεί για παράδειγμα ένα άτομο να πληροφορηθεί τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη του, προκειμένου να προβεί σε αναγκαστική εκτέλεση, ενώ μπορούν οι τράπεζες, το δημόσιο και οι άρχοντες της οικονομικής ελίτ, μέσω του Ε9 και του ελέγχου των τραπεζικών καταθέσεων. Δεν μπορεί επίσης ο εκμισθωτής να γνωρίζει την προηγούμενη συμπεριφορά του μελλοντικού μισθωτή του και τη φερεγγυότητά του, ενώ μπορούν οι τράπεζες, μέσω «Τειρεσία» να τα γνωρίζουν αυτά τα στοιχεία. Τα παραδείγματα είναι πολλά.

Με λίγα λόγια, τα προσωπικά δεδομένα, φυλάσσονται και προστατεύονται, έναντι των υπολοίπων κοινωνών, μόνο για να τα εκμεταλλεύονται εκ του ασφαλούς, το κράτος και η οικονομική ολιγαρχία, καθώς επίσης, τα τελευταία χρόνια και η γνωστή τρόϊκα. Για ποια λοιπόν προσωπικά δεδομένα μιλάμε;

Στο πραγματικό πεδίο τώρα της σύγχρονης ψηφιακής τεχνολογίας, τα προσωπικά δεδομένα έχουν πλέον ψηφιοποιηθεί και όσο προχωρούν τα πράγματα συγκεντρώνονται όλο και πιο πολύ σε μια βασική «Ψηφιακή Πύλη». Επομένως: Πρώτον μπορεί με ένα κλικ, κάθε δημόσια αρχή και κάθε οικονομικός ολιγάρχης στον οποίο έχει παρασχεθεί συναίνεση, να δουν όλα τα προσωπικά μας δεδομένα. Δεύτερον, με ποικίλους ψηφιακούς αλγόριθμους που διατρέχουν τις διάφορες πλατφόρμες, μπορούν οι ανωτέρω να δουν οτιδήποτε αφορά ένα άτομο, με ένα μόνο απλό κλίκ. Τρίτον και πέραν των ανωτέρω, υπάρχουν οι χειριστές των ψηφιακών μηχανών, όπου φυλάσσονται προσωπικά μας δεδομένα, που μπορούν ενδεχομένως να τα ερευνήσουν και Τέταρτον, υπάρχουν παντός είδους χάκερς οι οποίοι έχουν τις κατάλληλες γνώσεις και τα εργαλεία και να «σπάσουν» κάθε ψηφιακή γωνιά και να συλλέξουν κάθε είδους προσωπικά δεδομένα.

Μετά από όλα τα ανωτέρω, ποιος άραγε εξακολουθεί ακόμα να πιστεύει στην προστασία των προσωπικών μας δεδομένων; Δυστυχώς, όλα αυτά επιτυγχάνουν το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή τώρα πλέον και όσο αναπτύσσεται η ψηφιακή τεχνολογία, το άτομο είναι και θα είναι παντελώς απροστάτευτο και «διάφανο» σε κάθε εκμεταλλευτή.

Οι δικαιωματιστές δεν κάνουν κουβέντα για τα θέματα αυτά. Αντίθετα, ως μίσθαρνα όργανα της παγκοσμιοποίησης ή παρασυρόμενοι αφελείς, προσπαθούν να απομονώσουν το άτομο από την προστασία που του παρέχει το οργανωμένο κοινωνικό σύνολο και η δημοκρατία, και με την καλλιέργεια του ατομοκεντρισμού να μετατρέψουν την κοινωνία σε μάζα, όπου τελικά το άτομο θα είναι εντελώς απροστάτευτο.

ΥΓ. Μέσα στον καινούργιο ψηφιακό κόσμο του διαδικτύου, η μέχρι στιγμής πραγματική προστασία των ψηφιακών δεδομένων των ανθρώπων, μπορεί να παρέχεται μόνο μέσα από την τεχνολογία του blockchain, την οποία και θα πρέπει να αναπτύξουμε. Στο θέμα αυτό θα ήθελα να δω πραγματικά τη γνώμη των γκλομπαλιστών δικαιωματιστών.

28ος και 25ος μεσημβρινός

28ος και 25ος μεσημβρινός

Του Χασάπη Πέτρου

Η Τουρκία έκανε έρευνες με το Oruc Reis στην Αν. Μεσόγειο, ακριβώς στα όρια του 28ου μεσημβρινού και ανατολικά αυτού. Στην ουσία εφάρμοσε ακριβώς τον παλιότερο «Χάρτη Μπάιντεν», που είχε κατασκευαστεί ως δώρο προς τον Ερντογάν, εξ αιτίας της υπόθεσης του «Μαβί Μαρμαρά». Αυτό ας το έχουμε υπόψη μας, καθόσον διαβάζω πολλά άρθρα που προσπαθούν να μαντέψουν τι θα συμβεί επί προεδρίας Μπάιντεν.

Ο χάρτης αυτός, καταργούσε την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα του Καστελλόριζου και όλη την ελληνική ΑΟΖ και ελληνική υφαλοκρηπίδα πέραν και ανατολικά της Ρόδου. Σε αυτή ακριβώς την περιοχή έκανε έρευνες το Oruc Reis και φυσικά ο Ερντογάν περιμένει ένα καταφατικό νεύμα από το νέο Πρόεδρο των ΗΠΑ, προκειμένου να στείλει και το γεωτρύπανο, ώστε να αφαιρέσει οριστικά από την Ελλάδα όλη αυτή την τεράστια και πλούσια περιοχή.

Όλα λοιπόν αυτά, έχουν να κάνουν με την περιοχή της Αν. Μεσογείου ανατολικά του 28ου μεσημβρινού. Είναι μια περιοχή που πολύ φοβάμαι, ότι η εθνομηδενιστική γκλομπαλιστική ελληνική ελίτ έχει ήδη αποδεχτεί να την εκχωρήσει στο νέο «σουλτάνο» και εκείνο που ζητά, με τη γερμανική συνδρομή,  είναι ένα πρόσχημα διαλόγου, μέσω συμπεφωνημένης με συνυποσχετικό Χάγης, για να μπορέσει να την «πουλήσει» προς κάποιους αφελείς  Έλληνες, ως μια νίκη της ειρήνης και της νομιμότητας στην περιοχή. Όμως ο «σουλτάνος», αντιλαμβανόμενος με τι είδους ακριβώς ψοφοδεή και μειοδοτική ελίτ έχει να κάνει και βλέποντας ότι έχει κερδίσει την Αν. Μεσόγειο, πιέζει πλέον για το απόλυτο «τζακ ποτ». Δηλαδή για τον έλεγχο του μισού Αιγαίου, μέχρι τον 25ο μεσημβρινό, ώστε να πληρωθεί το σχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Φοβάμαι ακόμα, ότι η ψοφοδεής ελληνική ελίτ, έχει ήδη συμβιβασθεί με την ιδέα της συνεκμετάλλευσης του πλούτου που υπάρχει στο Αιγαίο. Γι’ αυτό προφανώς υπέγραψε τις επαίσχυντες συμφωνίες με Ιταλία και Αίγυπτο, οι οποίες άνοιξαν την «Κερκόπορτα» της μειωμένης ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας των νησιών του Αιγαίου. Με τη αποδοχή μειωμένης επήρειας, δόθηκαν νομικά και όχι μόνο, όπλα στην Τουρκία  να σπάσει την ένωση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας μεταξύ των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και έτσι η τουρκική ΑΟΖ να εισρεύσει μέσα στο κεντρικό Αιγαίο, πάνω από την οποία δεν θα τολμάει στο μέλλον να περάσει ελληνικό πλεούμενο ή αεροθούμενο, ό,τι και να λέει περί αυτού το διεθνές δίκαιο.

Αυτά ενδεχομένως είναι αποφασισμένη να παραχωρήσει η ελληνική ελίτ, όμως πλέον το σύνολο των Τούρκων και όχι μόνο ο Ερντογάν, δεν αρκούνται ούτε σ’ αυτό. Θέλουν το μισό Αιγαίο δικό τους. Δεν θέλουν καμία ελληνική στρατιωτική παρουσία στα νησιά ανατολικά του 25ου μεσημβρινού και ήδη απαιτούν πλήρη αποστρατικοποίηση, κατ΄ αρχήν των νησιών που ορίζει η συνθήκη της Λωζάνης και φυσικά στη συνέχεια θα την επιβάλουν και στα υπόλοιπα. Όπως αντιλαμβάνεται ακόμα και ο πιο βλάκας, αν αποστρατικοποιηθούν τα νησιά του Αν. Αιγαίου, τότε κανένα ελληνικό πολεμικό πλοίο ή πολεμικό αεροσκάφος δεν θα μπορεί να κινείται πέρα από τον 25ο μεσημβρινό. Οι Έλληνες των νησιών αυτών δεν θα έχουν καμία προστασία και όπως τα έχει ήδη γεμίσει με ισλαμιστές λαθρομετανάστες, πράκτορες και τζιχαντιστές η Τουρκία, πολύ σύντομα θα πάψουν να είναι ελληνικά. Γνωρίζουμε εξάλλου πολύ καλά τι κάνουν οι Τούρκοι σε ανάλογες περιπτώσεις.

Η ελληνική ελίτ, μπορεί μεν να είναι ψοφοδεής και προδοτική, με την έννοια ότι προτίθεται να κάνει παραχωρήσεις για να αποφύγει τον πόλεμο που μάλλον θα την ανατρέψει, όμως ηλίθια δεν είναι και προφανώς τα αντιλαμβάνεται όλα αυτά. Γι’  αυτό τελευταία σπεύδει να αναζητήσει οπλισμό και συμμαχίες. Όμως, οι εξαρτήσεις της από διάφορα διεθνή κέντρα αποφάσεων, την κάνουν συνεχώς να παλινδρομεί επιδεικνύοντας αναποφασιστικότητα στην πιο κρίσιμη στιγμή.

Σε μια μόνο περίπτωση θα δικαιολογούσα την υποχωρητικότητα και τον φόβο που δείχνει η ελληνική ελίτ. Εάν γνωρίζει με ασφαλή τρόπο, ότι δεν έχουμε τις δυνατότητες και δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε στρατιωτικά την Τουρκία. Αν κάτι τέτοιο συμβαίνει, τότε και πάλι απόλυτα υπεύθυνη είναι η ίδια που έχει αφήσει τη χώρα ανοχύρωτη και πρέπει τάχιστα, ακόμα και τα δευτερόλεπτα είναι κρίσιμα, να εξασφαλίσει οπλισμό και στρατιωτικές συμμαχίες. Είναι η μόνη πιθανότητα να διασωθεί τόσο η Πατρίδα, όσο και η ίδια.

 

Κορωνοϊός. Γιατί αντιδρά ο κόσμος;

Κορωνοϊός. Γιατί αντιδρά ο κόσμος;

Του Χασάπη Πέτρου

Όπως έχω τονίσει πολλές φοράς και φυσικά όχι μόνο εγώ, αυτή τη χρονική περίοδο η ανθρωπότητα βρίσκεται σε μια μεταβατική φάση. Οι γνωστές σταθερές έχουν καταρρεύσει και ο κόσμος ζει σε μια αβεβαιότητα για το αύριο, γεγονός που εύλογα δημιουργεί καχυποψίες και σενάρια, όχι αδικαιολόγητα.

Ο κόσμος είχε μάθει να ζει μέσα σε ένα σταθερό πλαίσιο, αυτό των εθνικών κρατών, των σοβαρών εθνικών ηγετών, των δύο παγκόσμιων στρατιωτικών μπλοκ (ΝΑΤΟ και Σύμφωνο της Βαρσοβίας), με έναν ΟΗΕ που ενέπνεε κάποια εμπιστοσύνη, με εσωτερικές δημοκρατίες και προσπάθειες εσωτερικής ευημερίας των εθνικών κρατών, μέσα από ένα πολιτικό ανταγωνιστικό δίπολο «Αριστερά – Δεξιά». Όλα λοιπόν είχαν κάποια λογική και τάξη και οι σκέψεις όλων ήταν πως θα κάνουμε αυτόν τον κόσμο καλύτερο, πως θα ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας σε ένα καλύτερο αύριο.

Η κατάρρευση όμως του ανατολικού μπλόκ, η διάψευση της αριστερής ιδεολογίας, η εξαφάνιση του ανταγωνιστικού πολιτικού δίπολου στο εσωτερικό των εθνικών κρατών, άφησε τα πράγματα μετέωρα. Έμεινε μόνο η μια ιδεολογική συνιστώσα χωρίς αντίπαλο και αυτό, όπως ήταν φυσικό, οδήγησε γρήγορα σε έναν ακραίο ασύδοτο νεοφιλελευθερισμό. Ο δανεισμός των κρατών από ιδιωτικές τράπεζες, έγινε ο μόνος τρόπος εξεύρεσης δημοσίων χρημάτων, η βαναυσότητα της φορολόγησης των πολιτών αυξήθηκε, καθόσον τώρα έπρεπε τα χρήματα να επιστραφούν στους ιδιώτες τραπεζίτες, που εξέδιδαν «ακάλυπτες επιταγές» κατά την δημιουργία του χρήματος. Ταυτόχρονα, αυξήθηκαν και γιγαντώθηκαν οι πολυεθνικές, ενώ καταλυτική υπήρξε η εμφάνιση της νέας ψηφιακής τεχνολογίας και του διαδικτύου ιδιοκτησίας ορισμένων οικονομικών ολιγαρχών.

Όλα αυτά, οδήγησαν γρήγορα στην κατάργηση των εθνικών συνόρων, προς εξυπηρέτηση της ανεξέλεγκτης, από τις εθνικές κυβερνήσεις, διακίνησης κεφαλαίων και εμπορευμάτων και τελευταία της ανεξέλεγκτης διακίνησης παράνομων μεταναστών, η οποία διακίνηση δεν μοιάζει με διακίνηση εργασίας, αλλά μάλλον με στόχευση την πολιτιστική αλλοίωση και την κατάρρευση των εθνικών κρατών. Το οικονομικό στοιχείο έφυγε έξω από τα εθνικά σύνορα, έγινε παγκόσμιο και την ίδια στιγμή μετέτρεψε τους παλιούς εθνικούς ηγέτες, που απέπνεαν σεβασμό και εμπιστοσύνη, σε ανυπόληπτες πολιτικές μαριονέτες του.

Ο Κορωνοϊός τώρα, είναι ένας υπαρκτός ιός που έφερε μια σοβαρή πανδημία και αυτή η πανδημία απαιτεί μεν μέτρα προφύλαξης, αλλά όχι όμως τα υστερικά μέτρα που λαμβάνονται και μάλιστα (ειδικά εδώ στην Ελλάδα) μεροληπτικά, εκνευρίζοντας τον κόσμο, σαν να στοχεύουν στην κατάρρευση πολιτιστικών, κοινωνικών, εθνικών και θρησκευτικών αξιών. Το εμβόλιο είναι μεν ένα μέσο αντιμετώπισης της πανδημίας, αλλά ο τρόπος προβολής και επιβολής του, με πιστοποιητικά κ.λ.π. κάνει τον κόσμο να υποψιάζεται και να αντιδρά.

Ταυτόχρονα, ο κόσμος παρατηρεί ότι η πανδημία δεν αντιμετωπίζεται (κι αυτό συμβαίνει παντού στον κόσμο), ως μια νόσος, από την οποία προέχει μόνο να σωθεί η ζωή των ανθρώπων, αλλά χρησιμοποιείται περίεργα, σαν να θέλουν κάποιοι, οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες, να την εκμεταλλευθούν και να τη χρησιμοποιήσουν, εκτός των άλλων και για έλεγχο των μαζών. Ξαφνικά, για κάποιο ανεξήγητο λόγο, απαγορεύεται στους πολίτες να εκφράζουν άποψη, όποια και αν είναι αυτή, είτε για την ίδια την ασθένεια, είτε για τα εμβόλια και τα φάρμακα θεραπείας της, λες και δεν τους αφορά το πρόβλημα.

Ξαφνικά εισαγγελείς ευαισθητοποιούνται, αστυνομίες επεμβαίνουν, ποινές επιβάλλονται, αυστηροί κανόνες τίθενται και οι άνθρωποι αρχίζουν να ανησυχούν ότι τελικά, μπορεί να είναι οι ίδιοι ο στόχος, όταν την ίδια στιγμή μάλιστα, πολλοί επιστήμονες έχουν διαφορετικές απόψεις. Οι άνθρωποι δεν απορρίπτουν την επιστήμη ούτε τα εμβόλια κ.λ.π. Έχουν όμως ανάγκη να πληροφορηθούν σωστά και αντικειμενικά.

Αντίθετα, η πληροφόρηση μοιάζει να είναι μονόπλευρη από εκείνους που θέλουν να εκμεταλλευθούν την πανδημία, είτε οικονομικά, είτε πολιτικά. Αυτό ενοχλεί και δημιουργεί αντίθετες καταστάσεις. Οι πολίτες όμως έχουν ανάγκη να πληροφορηθούν σωστά, με ελεύθερη παράθεση όλων των επιστημονικών γνωμών και έχουν ανάγκη να αισθανθούν ότι η πολιτική τους ηγεσία νοιάζεται για τις ζωές τους και όχι ότι χρησιμοποιεί το φόβο τους για πολιτική εκμετάλλευση. Αν είναι ένας ιός να βάζει τη δημοκρατία στο «γύψο» τότε έχουμε πρόβλημα. Αναρωτιέμαι τι θα συμβεί αν κάποιος παρανοϊκός θελήσει να κάνει χρήση βιολογικού όπλου.  Πάλι πρέπει να σιωπήσουμε;

Στην περίπτωση της Ελλάδας, εκείνο που ενόχλησε πολύ, τόσο τους Έλληνες πολίτες όσο και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ήταν ότι τη συνολική προσπάθεια όλων μας, κατά το πρώτο κύμα της πανδημίας και το καλό αποτέλεσμα που φέραμε όλοι μαζί, προσπάθησε να το «καπελώσει» πολιτικά και επικοινωνιακά και να εμφανισθεί ως «Μεσσίας» της Υγείας ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του. Τώρα φυσικά που ήρθε το δεύτερο κύμα, ο κ. Μητσοτάκης έχει χάσει ήδη την έξωθεν καλή μαρτυρία και είναι υπό αυστηρή πολιτική κριτική, όσο και αν προσπαθεί ο ίδιος, όσο και αν ενοχλεί αυτό την κυβέρνηση της ΝΔ.

Όλα τα πιο πάνω μαζί, δηλαδή η μεταβατική κατάσταση που βιώνει η ανθρωπότητα, με την δεδηλωμένη στόχευση της παγκοσμιοποίησης για τη διάλυση των εθνικών κρατών, αλλά και ο περίεργος χειρισμός της πανδημίας, που απομακρύνει και απομονώνει τους ανθρώπους όχι μόνο στο χώρο, αλλά και στην επικοινωνία και πληροφόρησή τους, αναστατώνει τους ανθρώπους και τους κάνει να παίρνουν περίεργες αποφάσεις.

Για πρώτη φορά η ανθρωπότητα βιώνει μια πανδημία, που δεν την χειρίζονται όμως αυτή τη φορά, αυτόνομα τα εθνικά συστήματα, αλλά τη διαχειρίζεται το σύστημα της παγκοσμιοποίησης, με τους διεθνείς φορείς του, τις πολυεθνικές του και το διαδίκτυο και  αυτό δεν μπορεί παρά να δημιουργεί εύλογη ανησυχία και να γεννά ερωτηματικά και απορίες.