Blog

All Blog Posts

«Τι θέλετε να κάνουμε, πόλεμο;»

«Τι θέλετε να κάνουμε, πόλεμο;»

Του Πέτρου Χασάπη
Το υπερήφανο ελληνικό έθνος, που με τη λεβεντιά και το αίμα των Ελλήνων, ξεκίνησε το 1821 την απελευθέρωσή του και φτάνοντας αργότερα μερικά χιλιόμετρα έξω από την Άγκυρα το 1922, άγγιξε το θαύμα της διόρθωσης των πεπραγμένων του 1453, τελικά κατέληξε σήμερα στο να «φινλανδοποιηθεί» το νεωτερικό κράτος που δημιούργησε και να μετατραπεί το τελευταίο σε ένα φοβισμένο «γιουσουφάκι» των Τούρκων, χαϊδεύοντας συνεχώς το «θηρίο» μην τυχόν και το θυμώσει.

Τι έχει συμβεί; Τι μεσολάβησε από τότε; Γιατί εμείς οι απόγονοι εκείνων των γενναίων Ελλήνων καταντήσαμε η ντροπή τους; Είμαστε τελικά δειλοί εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες; Έχουμε υποστεί μετάλλαξη και από τι; Δεν μεσολάβησε κάτι που να μεταλλάξει το γονιδίωμα εκείνων των τιτάνων ψυχής των οποίων είμαστε απόγονοι. Μόλις τώρα μας εποικίζει η ελίτ με λαθρομετανάστες, όμως τόσα χρόνια δεν είχαμε κανένα «μπόλιασμα» που να μας κάνει τόσο φοβισμένα «ανθρωπάκια».

Έχουμε μήπως πρόβλημα με το μέγεθος του κράτους; Πέρα από το γεγονός ότι αν συνυπολογίσουμε στεριά και θάλασσα μαζί το κράτος μας είναι τεράστιο σε έκταση, στην πράξη δεν υπάρχουν σήμερα μικρά κράτη, αλλά μικροί άνθρωποι.

Τελικά, μελετώντας την ιστορία μας σε βάθος, τόσο στις πολιτικές όσο και στις κοινωνικοοικονομικές της πτυχές, βγαίνει το συμπέρασμα ότι δεν είναι δειλοί οι σημερινοί Έλληνες, ούτε έχουμε δειλό και ανίκανο στρατό. Έχουμε όμως κάτι πολύ χειρότερο. Έχουμε μεγάλο πρόβλημα κοινωνικοπολιτικής ελίτ. Έχουμε μια παρασιτική και διεφθαρμένη οικονομική ολιγαρχία (μαζί με τα διάφορα πολιτικά παρασιτικά τζάκια), η οποία εκμεταλλεύεται τον ελληνικό λαό για να κερδίζει από το αίμα του, ενώ ταυτόχρονα είναι αντεθνική και ξιπασμένη, νιώθοντας περισσότερο παγκοσμιοποιημένη διεθνής ελίτ, παρά εθνική παραγωγική ελίτ.

Αυτή λοιπόν η παρασιτική κρατικοδίαιτη ελίτ, γνωρίζει ότι όσο μπορεί να εξαπατά τους Έλληνες, έχοντάς τους καθηλωμένους στον καναπέ του κοινωνικού αυτοματισμού, μέσω της κολοσσιαίας προπαγάνδας της από τα ΜΜΕ που διαθέτει, τις “στημένες” δημοσκοπήσεις και τα κόμματα που ελέγχει, τόσο θα μπορεί να παραμένει σταθερή στη θέση της και να εκμεταλλεύεται το λαό δημιουργώντας ταμπέλες για να τον ακυρώνει και καλλιεργώντας το σύνδρομο της «κατσίκας του γείτονα» να τον διασπά.

Αυτή η αντεθνική ολιγαρχία, που δεν δίνει ούτε ένα ευρώ για να βοηθήσει τον εξοπλισμό της χώρας, γνωρίζει πως αν γίνει ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία που μπορεί να πάρει διαστάσεις και να υπάρξουν ήττα, θάνατοι και συρρίκνωση της χώρας, δεν θα μπορέσει να αντιμετωπίσει με τα προπαγανδιστικά τεχνάσματά της το λαό και θα ανατραπεί. Όπως αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης, αυτό (δηλαδή την ανατροπή της), δεν το θέλει να συμβεί με τίποτα. Έτσι, όλη αυτή η παρασιτική πολιτικοοικονομική ολιγαρχία, τρέμει απέναντι στην Τουρκία και αυτό τον τρόμο της τον μεταδίδει σε ολόκληρο το λαό, καλύπτοντάς τον με το ευφυολόγημα της δήθεν συνετούς πολιτικής και της προσήλωσης στο διεθνές δίκαιο, θέματα τα οποία η Τουρκία ουδόλως φυσικά λαμβάνει υπόψη.

Όλοι οι Έλληνες «βράζουμε» από αγανάκτηση βλέποντας την Τουρκία κάθε μέρα να κερδίζει και από κάτι σε βάρος μας, ενώ εμείς να συνεχίζουμε να τη «χαϊδεύουμε» για να μην τη θυμώσουμε. Το τι κάνει καθημερινά σε βάρος μας είναι γνωστό και δεν χρειάζεται να τα επαναλαμβάνουμε. Αντίθετα βλέπουμε τη δική μας ελίτ, αντί να μας ανεβάζει το ηθικό, να μας ακυρώνει συνεχώς, μέσα από τα ΜΜΕ της και τα μίσθαρνα «παπαγαλάκια» με το προπαγανδιστικό ερώτημα: «Και τι θέλετε δηλαδή να κάνουμε, πόλεμο;». Έτσι όμως μας τρομοκρατεί περισσότερο και μας ακυρώνει εντελώς. Και αυτό ακριβώς θέλει.

Γνωρίζει πολύ καλά η προπαγάνδα του συστήματος, πως κανείς δεν πρόκειται να μιλήσει για πόλεμο από τη στιγμή που δεν υπάρχει εμφανής στρατιωτική επιθετική ενέργεια από την πλευρά της Τουρκίας, παρά τις παραβιάσεις και τις παραβάσεις που κάνει και την προπαγάνδα που διαρρέει. Με τον τρόπο αυτό όμως, η Τουρκία κερδίζει αναίμακτα και ανέξοδα καθημερινές διπλωματικές μάχες (με την υποφώσκουσα απειλή χρήσης των όπλων), που εμείς δεν τις βλέπουμε, γιατί έχουμε μάθει μόνο να βλέπουμε πραγματικές μάχες, δημιουργώντας έτσι καθημερινά τετελεσμένα σε βάρος της χώρας μας.

Η πολιτική και πολεμική νοοτροπία και πρακτική των Τούρκων είναι απλή. Προχωρούν σιγά σιγά, σαν τερμίτες, με επιμονή και υπομονή, μέχρι εκεί που είναι σίγουροι ότι θα κερδίζουν χωρίς μεγάλες απώλειες. Επειδή έχουν αντιληφθεί το φόβο της ελληνικής ελίτ, προχωρούν ένα βήμα κάθε φορά, έχοντας πάντα πάνω στο τραπέζι την απειλή του casus belli, που έχει κατατρομοκρατήσει την ελληνική ελίτ και με αυτό το τέχνασμα κερδίζουν εκ του ασφαλούς. Η Ελλάδα έχει πλέον μετατραπεί σε υποτελές φοβισμένο «γιουσουφάκι» της Τουρκίας κατρακυλώντας καθημερινά στα σκαλοπάτια της διεθνούς ανυποληψίας και διεθνούς εγκατάλειψης.

Τη μια και μοναδική φορά που οι Τούρκοι βιάστηκαν, ήταν στα τελευταία γεγονότα στον Έβρο. Ενώ μέχρι τότε περνούσαν σχεδόν καθημερινά περί τους 1000 λαθροεισβολείς από τον Έβρο, η πλεονεξία του Ερντογάν για να εκβιάσει και να πάρει κονδύλια από την ΕΕ, τον έσπρωξε στο «λάθος» να θελήσει να σπάσει τα σύνορα της Ελλάδας με τη μία. Δεν ακολούθησε στο σημείο αυτό την τούρκικη τακτική του «σαλαμιού», αλλά θέλησε να αποσταθεροποιήσει με τη μία τη χώρα μας. Πολλοί σήμερα ζητωκραυγάζουν τον κ. Μητσοτάκη, γιατί αντιστάθηκε στον Έβρο. Μα είναι απλό. Αν δεν αντιστεκόταν, σήμερα ο κ. Μητσοτάκης θα ήταν τουλάχιστον στο σπίτι του και ίσως να είχε πρόβλημα και η ελίτ της χώρας. Η αντίσταση λοιπόν ήταν μονόδρομος.

Τα τελευταία αυτά γεγονότα αποδεικνύουν πως οι Τούρκοι προχωρούν μέχρι εκεί που τους παίρνει και βάζουν την ουρά στα σκέλια όταν δεν τους παίρνει. Δυστυχώς όμως η δική μας ελίτ είναι ακόμα χειρότερη, στα όρια του εθνομηδενισμού και της υποταγής, κυριαρχούμενη από το φόβο της απώλειας των προνομίων της εξουσίας και της εκμετάλλευσης του λαού.

Τελειώνοντας και για να μην θεωρηθεί ότι κι εγώ υπεκφεύγω και δεν απαντώ στο ερώτημα περί πολέμου ή δεν έχω πρόταση, λέω τα εξής: Άμεσα πρέπει να εγκαταλείψουμε την εξωτερική πολιτική του κατευνασμού και να περάσουμε στην πολιτική που εφαρμόζουν όλα τα κράτη του κόσμου, αυτή της αντιμετώπισης. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πάμε να κάνουμε πόλεμο, για τον οποίο όμως θα πρέπει να είμαστε πλήρως έτοιμοι, αλλά να εφαρμόσουμε αυτά τα οποία επιτάσσει το διεθνές δίκαιο, σε ότι αφορά χωρικά ύδατα, ΑΟΖ, γεωτρήσεις κ.λ.π. στέλνοντας το μήνυμα στην Τουρκία και διεθνώς ότι η πολιτική μας θα είναι στο εξής αυτή. Αυτά κατ’ αρχήν, γιατί αργότερα θα περάσουμε και στην πλήρη προστασία του εναέριου χώρου. Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να κάνει τίποτα παρά μόνο διεθνή θόρυβο. Πρέπει όμως να περιμένουμε και ένα θερμό επεισόδιο μικρής όμως έντασης, καθόσον δύσκολα θα αποδεχτεί η Τουρκία να ανακοπεί ξαφνικά η φόρα της. Γι’ αυτό θα πρέπει να είμαστε απόλυτα έτοιμοι και αποφασισμένοι και όλα θα πάνε καλά.

ΥΓ. Δυστυχώς όμως, την ανωτέρω πρότασή μου δεν μπορώ να την εφαρμόσω εγώ, ούτε το κόμμα στο οποίο ανήκω, δηλαδή η Ελληνική Λύση (λόγω του ότι δεν είναι στην εξουσία). Θα πρέπει να την εφαρμόσει η άρχουσα ελίτ που ελέγχει αυτή τη στιγμή την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, οπότε μπαίνουμε και πάλι στο φαύλο κύκλο του συστήματος.

 

 

 

Ποιοι δεν θέλουν να μάθουμε εάν η Συμφωνία των Πρεσπών είναι άκυρη;

Ποιοι δεν θέλουν να μάθουμε εάν η Συμφωνία των Πρεσπών είναι άκυρη;

Του Πέτρου Χασάπη
Ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων είναι υποχρεωμένος να φέρει προς συζήτηση στην Ολομέλεια των σώματος, την Πρόταση για Σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, που κατέθεσε το κόμμα της Ελληνικής Λύσης για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Στο τέλος του άρθρου παρατίθεται το link της ιστοσελίδας της Βουλής όπου είναι αναρτημένη η συγκεκριμένη πρόταση. Λίγα ΜΜΕ έκαναν εμφανώς λόγο για την κατάθεση της πρότασης αυτής, ενώ τα υπόλοιπα σιώπησαν.

Συγκεκριμένα, στις 24-4-2020 το κόμμα της Ελληνικής Λύσης κατέθεσε στη Βουλή την από 23-4-2020 Πρόταση Σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής για την διερεύνηση των λόγων, των συνθηκών και των διαδικασιών κάτω από τις οποίες υπογράφηκε και στη συνέχεια κυρώθηκε η Συμφωνία των Πρεσπών. Η πρόταση αυτή κατατέθηκε σύμφωνα με τις αλλαγές που έγιναν τόσο στο Σύνταγμα, κατά την τελευταία αναθεώρηση, όσο και με τις τελευταίες αλλαγές στον Κανονισμό της Βουλής (άρθρο 68 παρ. 2 του Συντάγματος και τα άρθρα 144 επ. του Κανονισμού της Βουλής).

Μετά την ανακοίνωση στην Ολομέλεια της Βουλής από τον προεδρεύοντα κ. Μπούρα, της κατάθεσης της ανωτέρω πρότασης και ενώ υπήρξε αμηχανία σε όλες τις πτέρυγες της Βουλής χωρίς καμία αντίδραση, μπήκε μπροστά και πήρε το λόγο ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Λιβανός, ο οποίος αφού δήλωσε (προφανώς κατ’ εντολή του κ. Μητσοτάκη) ότι η ΝΔ δεν αποδέχεται την πρόταση αυτή, δηλαδή να ερευνηθεί σε βάθος η υπόθεση, καλύπτοντας έτσι πλήρως τον ΣΥΡΙΖΑ για τις Πρέσπες, στο τέλος χαρακτήρισε την επερχόμενη συζήτηση «κουτσομπολιά». Είναι όμως «κουτσομπολιά» η συζήτηση του θέματος αυτού έτσι όπως εισάγεται η πρόταση; Καθόλου βέβαια και γι’ αυτό έσπευσε η ΝΔ να κάψει την πρόταση πριν αυτή λάβει έκταση στα ΜΜΕ και αρχίσει να συζητιέται μέσα στο λαό.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω άρθρα, αυτή η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής (εάν αποφασισθεί από την Ολομέλεια να συσταθεί), θα έχει όλες τις εξουσίες της Ανακριτικής Αρχής και τις εξουσίες του Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών. Επομένως η επιτροπή αυτή δεν δεσμεύεται από τίποτα και μπορεί να εξετάσει τα πάντα (ανθρώπους και έγγραφα). Να ζητήσει για παράδειγμα να κατατεθούν στην επιτροπή όλα τα μυστικά έγγραφα, αντέγγραφα και επιστολές που έχουν ανταλλαγεί μεταξύ όλων των πλευρών, για να διαπιστωθεί τι ακριβώς συζητιόταν πίσω από τις κλειστές πόρτες. Να κατατεθεί η επιστολή παραίτησης του κ. Κοτζιά. Να κληθούν να καταθέσουν ως μάρτυρες, άπαντες όσοι ενεπλάκησαν. Δηλαδή, ο κ. Καμμένος, ο κ. Κοτζιάς, ο κ. Τσίπρας, ξένοι παράγοντες κ.λ.π. Να ερευνηθεί αν έγιναν εξαγορές συνειδήσεων αντιπροσώπων του κράτους είτε με χρήματα, είτε με πολιτικά αξιώματα, εδώ και στα Σκόπια. Να ερευνηθεί αν υπήρξε εξαπάτηση και από ποια πλευρά. Επίσης να ερευνηθεί εάν υπήρξε εκβιασμός του κράτους με δυσμενείς κυρώσεις ή επιπτώσεις εάν η τότε κυβέρνηση δεν ενέδιδε στην επαίσχυντη συμφωνία κ.λ.π. Τελικός στόχος της επιτροπής είναι να εξακριβωθεί εάν έγιναν και ποια ακριβώς εγκλήματα στην πορεία προς την υπογραφή και στη συνέχεια την κύρωση της επαίσχυντης αυτής συμφωνίας που αφαίρεσε κυριαρχικά δικαιώματα από τη χώρα μας και τα έδωσε σε γειτονικό κράτος, αλλά και ταπείνωσε τον ελληνικό λαό, του οποίου δεν έγινε σεβαστή η βούλησή του, κατά παραβίαση της συνταγματικής αρχής της λαϊκής κυριαρχίας.

Θα αναρωτηθεί προφανώς ο αναγνώστης. Εντάξει μπορεί να έγιναν εγκλήματα, όμως έχει άραγε νόημα τώρα να αποδειχθούν αυτά; Φυσικά και έχει απόλυτο νόημα, καθόσον αν έχουν διαπραχθεί συγκεκριμένα αδικήματα, τόσο για την υπογραφή της συμφωνίας των Πρεσπών, όσο και για την κύρωσή της στη συνέχεια από την Ελληνική Βουλή (αλλά και αντίστοιχα από την πλευρά των Σκοπιανών), η συμφωνία των Πρεσπών είναι αυτομάτως ΑΚΥΡΗ και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Σύμφωνα με την από 23 Μαΐου 1969 Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών (η οποία κυρώθηκε από εμάς με το ΝΔ 402/1974), εάν αποδειχθεί ότι συντρέχει έστω και ένας από τους πολλούς προβλεπόμενους εκεί λόγους (άρθρα 46 έως 53), η Συμφωνία των Πρεσπών είναι άκυρη. Τέτοιοι λόγοι (μεταξύ των άλλων) είναι: Α) Εξαπάτηση, Β) Δωροδοκία αντιπροσώπων του Κράτους, Γ) Απειλή άσκησης βίας κατά του Κράτους κ.λ.π. Επομένως, η κατατεθείσα πρόταση είναι πολύ σοβαρή και πρέπει να ενδιαφέρει όλους τους Έλληνες.

Όπως ανέφερα και πιο πάνω, στο τέλος του άρθρου παραθέτω το link από την ιστοσελίδα της Βουλής, όπου μπορείτε να διαβάσετε όλη την πρόταση και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Καλούνται όλοι οι Έλληνες και κυρίως οι Παμμακεδονικές Οργανώσεις εδώ και στο εξωτερικό να τη διαβάσουν και να την στηρίξουν με όποιον πρόσφορο τρόπο νομίζουν. Καλούνται να προσκομίσουν όποιο υλικό έχουν στη διάθεσή τους για να κατατεθεί αυτό στη Βουλή κατά την ημέρα της συζήτησης.

Όπως λέει ο ποιητής, «ήρθε η ώρα να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση», φτάνει να μην συνεχίζουμε να κοιμόμαστε.

Πρόταση Σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής για τη Συμφωνία των Πρεσπών

 

 

 

Τι μας περιμένει από εδώ και πέρα;

Τι μας περιμένει από εδώ και πέρα;

Του Πέτρου Χασάπη

Κατ΄ αρχήν πρέπει να επισημανθεί ότι η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, άρχισε να δείχνει σοβαρά σημάδια αποτυχίας, πολύ πριν την εμφάνιση του κορωνοϊού, αλλά τότε δεν το γνωρίζαμε. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα οικονομικά στοιχεία που αποκαλύφθηκαν τώρα, ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας στη χώρα μας είχε υποχωρήσει κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2019 στο 1% του ΑΕΠ, σε σύγκριση με το 2,3% του αμέσως προηγούμενου τριμήνου και σε σχέση με τον μέσο όρο 2,1% ολόκληρου του προηγούμενου ενεαμήνου του 2019.

Αυτό δείχνει ότι, παρά τον εξωραϊσμό της εικόνας της κυβέρνησης από τα συστημικά ΜΜΕ και την απόκρυψη της αλήθειας, η οικονομία έδειχνε ήδη από τα τέλη του 2019, ανησυχητικά σημάδια κάμψης. Την εμφάνιση του κορωνοϊού, θεωρώ ότι η κυβέρνηση την είδε ως «σωσίβιο» προκειμένου αφενός να φορτώσει πάνω της την ήδη αποτυχημένη πολιτική της, αφετέρου να καταφέρει ταυτόχρονα να «βολέψει ημέτερους». Όμως, ο αυστηρός εγκλεισμός του λαού στα σπίτια του, η παύση κάθε οικονομικής δραστηριότητας και η εκταμίευση προσωρινών βοηθημάτων, από το γνωστό «μαξιλάρι» των 35,7 δις ευρώ, οδηγούν πλέον προς μια ανεξέλεγκτη κατάσταση. Ο αναγνώστης πρέπει να γνωρίζει ότι αυτό το λεγόμενο «μαξιλάρι» που είναι μνημονιακή υποχρέωση, αποτελείται από 15,7 δις ευρώ του ESM (πιστοληπτική γραμμή στήριξης με μνημονιακούς όρους) και 20 δις ευρώ αποθεματικά των δημοσίων οργανισμών, στα οποία φέρεται να έβαλε ήδη χέρι η κυβέρνηση, προκειμένου να μοιράσει χρήματα προς κάθε κατεύθυνση.

Αυτά, έχοντας κατά νου ας προσπαθήσουμε να ιχνηλατήσουμε τη συνέχεια.

Όταν στις αρχές του 2010 το ΠΑΣΟΚ έθεσε την Ελλάδα κάτω από την κυριαρχία της τρόϊκας και ειδικά του ΔΝΤ, στην ουσία επήλθε μάλλον μια σιωπηρή συμφωνία μεταξύ της κρατικοδίαιτης – παρασιτικής οικονομικής και πολιτικής ελίτ της χώρας με το ΔΝΤ. Αντί λοιπόν, όλο αυτό να αποτελέσει ευκαιρία για να γίνει αναδιάταξη του αποτυχημένου παραγωγικού μοντέλου της χώρας, κάτι που θα αφαιρούσε φυσικά προνόμια από την ελίτ και ενδεχομένως οδηγούσε στην ανατροπή της, προφανώς συμφωνήθηκε σιωπηρά, ότι δεν θα αγγιχτούν τα προνόμια της ελίτ και όλο το βάρος θα το πλήρωναν ο λαός και η δημόσια περιουσία. Εκ του αποτελέσματος και με δεδομένο: α) ότι η κρατικοδίαιτη – παρασιτική οικονομική ολιγαρχία, όχι μόνο δεν απώλεσε προνόμια, αλλά αντιθέτως αύξησε τον πλούτο της στα χρόνια των μνημονίων, πολύ πάνω από τον διεθνή μέσο όρο και β) ότι όχι μόνο δεν ανατράπηκαν τα κόμματα που οδήγησαν τη χώρα στην οικονομική καταστροφή, αλλά αντιθέτως οι πολιτικές τους οικογένειες, τα πολιτικά τζάκια και οι κληρονομικά πολιτικοί γόνοι τους (γιατί στην πραγματικότητα όλοι αυτοί είναι τα κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα) εξακολουθούν να είναι εδώ παρόντες στην ηγεσία της χώρας, φαίνεται να αποδεικνύεται η ανωτέρω υπόθεση.

Έτσι λοιπόν, αντί να έχουμε αναδιάταξη του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, αντί να έχουμε ανακάτωμα της κοινωνικοοικονομικής «τράπουλας» και ανάδειξη νέων παραγωγικών δυνάμεων από τη βάση της κοινωνίας, που θα βάσιζαν την άνοδό τους στην παραγωγή πλούτου στη χώρα, αντιθέτως είχαμε δέκα χρόνια μνημονίων, δέκα ολόκληρα χρόνια στερήσεων, εκποίησης του εθνικού πλούτου, απώλειας της εθνικής κυριαρχίας και υποχώρησης της αμυντικής ικανότητας της χώρας. Και τώρα τι;

Την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που δεν άντεξε το αρχικό βάρος, διαδέχτηκε η κυβέρνηση Παπαδήμου και την τελευταία η πολιτικά ελειποβαρής κυβέρνηση Σαμαρά. Η προσμονή του λαού, που ανέπτυξε αντιμνημονιακό μέτωπο και η ως εκ τούτου ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβερνητική δύναμη, διαψεύστηκε σε λίγους μήνες από την πλήρη υποταγή προσωπικά του κ. Τσίπρα, όχι τόσο στις εντολές της τρόϊκας, αλλά κυρίως στα συμφέροντα της εγχώριας κρατικοδίαιτης – παρασιτικής και διεφθαρμένης ολιγαρχίας. Η τελευταία, ούσα διεθνιστική – εθνομηδενιστική (όπως άλλωστε ήταν ανέκαθεν), προσβλέπουσα μόνο στην παγκοσμιοποίηση και όχι στην ελληνική κοινωνία και στο ελληνικό έθνος, είναι η αποκλειστικά υπεύθυνη για το κατάντημα της χώρας, για τη χρεοκοπία της και την ανοχή τώρα του εποικισμού της Χριστιανικής Ελλάδας, από μουσουλμάνους λαθροεισβολείς από όλο τον πλανήτη. Αυτή ήταν εκείνη που πίεσε για μνημόνια σε βάρος του λαού, αυτή ήταν που πίεσε για το Σκοπιανό, αυτή είναι που πιέζει για συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, προκειμένου να μην υπάρξει πόλεμος και ανατραπεί η ίδια και αυτή εξακολουθεί να είναι στην ηγεσία της χώρας για νέα «επιτεύγματα».

Το παράδειγμα των τελευταίων δέκα ετών, η χαμένη αυτή δεκαετία και όσα συνέβησαν σ’ αυτήν, θα πρέπει να μας απασχολήσουν σοβαρά, γιατί προβλέπω στο άμεσο μέλλον να επαναλαμβάνονται τα ίδια πράγματα. Τι θα γίνει;

Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η οικονομία ήδη είχε αρχίσει να δείχνει σημάδια κάμψης και τώρα με τον κορωνοϊό, με την πλήρη οικονομική υποχώρηση, την κατασπατάληση του «μαξιλαριού» και φυσικά την υποχώρηση του ΑΕΠ, το χρέος, τόσο ως ποσοστό του ΑΕΠ, όσο και ως πραγματικό χρέος θα εκτοξευθεί. Αυτό θα μας κάνει πάλι να μιλάμε για “βιώσιμο χρέος”, για πιστοληπτική ικανότητα και για νέα μνημονιακά μέτρα.

Πιθανολογώ ότι, η εγχώρια παρασιτική οικονομική ολιγαρχία, με ενεργούμενο την πολιτική ελίτ της χώρας, μέσω των ΜΜΕ, των δημοσκοπήσεων, της τρομοκράτησης του κόσμου κ.λ.π. θα επιχειρήσει και πάλι να επιβάλει νέα φτώχεια στο λαό, προκειμένου να διατηρήσει για μία ακόμα φορά τα προνόμια της. Ταυτόχρονα, επειδή ο Ερντογάν γνωρίζει πολύ καλύτερα από εμάς τους πολίτες το είδος της ψοφοδεούς δικής μας ελίτ, είναι βέβαιο πως μετά τη Μακεδονία, με την κατάλληλη τουρκική πίεση, αυτή η ελίτ θα παραδώσει Αιγαίο και Μεσόγειο και ίσως και νησιά, αρκεί και μόνο να μην κινδυνεύσουν τα προνόμιά της. «Τι θέλετε λοιπόν, να κάνουμε πόλεμο;». Αυτό μήπως δεν μας λένε συνεχώς τα δικά της ΜΜΕ, τρομοκρατώντας τον κόσμο, όπως μας έλεγαν με τα μνημόνια ότι δήθεν θα έπεφτε η χώρα στα “βράχια”;

Πιθανολογώ ακόμα ότι, έπειτα από τα ανωτέρω και ειδικά τη μεγάλη ανεργία που θα υπάρξει (ήδη το ΔΝΤ κάνει λόγο για 300.000 νέους ανέργους στην Ελλάδα), ενδεχομένως να ζήσουμε νέο κύμα μετανάστευσης Ελλήνων προς το εξωτερικό, ακόμα και αυτών των τελευταίων που πίστεψαν ότι μένοντας στη χώρα και παλεύοντας θα τα κατάφερναν. Ναι θα τα κατάφερναν, αν είχαν όμως μια άλλη εθνική και παραγωγική ελίτ, που θα πίστευε στις δυνατότητες της ελληνικής κοινωνίας και θα επένδυε τα χρήματά της εδώ. Δυστυχώς, με αυτή την παρασιτική ελίτ που έχουμε, αλλά και με τους εύπιστους πολίτες, που καθοδηγούνται πλήρως από τα συστημικά ΜΜΕ, από τις δημοσκοπήσεις και από τα πληρωμένα τρόλς του διαδικτύου, δεν θα τα καταφέρουμε και πολύ ήταν που φτάσαμε ως εδώ, 200 χρόνια μετά τον ξεσηκωμό του ελληνικού έθνους.

Όμως, έστω τώρα την ύστατη στιγμή, είναι η ώρα για αλλαγές, είναι η ώρα για ανατροπές. Πρώτα απ’ όλα ανατροπή στον τρόπο σκέψης μας και έπειτα ανατροπή αυτής της εθνομηδενιστικής ελίτ που μας έφτασε στη σημερινό κατάντημα. Ίσως σύντομα κληθούμε να πάρουμε τις αποφάσεις μας στις κάλπες. Τότε θα πρέπει να κάνουμε μια «επανάσταση συνείδησης». Δεν πρέπει να συνεχίζουμε να διασώζουμε με την ψήφο μας τις πολιτικές οικογένειες που μας χρεοκόπησαν. Πρέπει να τις αλλάξουμε. Η απλή αναλογική, με την οποία θα γίνουν οι επόμενες εκλογές,  μας δίνει μια ευκαιρία για να αφήσουμε πίσω μας το αποτυχημένο παρελθόν και να ψηφίσουμε για ένα καλύτερο μέλλον. Να πιστέψουμε και σε άλλους Έλληνες πέρα από τις μόνιμες πολιτικές οικογένειες. Ελπίζω λίγο πλέον, αλλά πάντα ελπίζω.

 

Γιατί ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ θα κάνουν συγκυβέρνηση μετά τις επόμενες εκλογές.

Γιατί ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ θα κάνουν συγκυβέρνηση μετά τις επόμενες εκλογές.

Του Πέτρου Χασάπη

Οι επόμενες εκλογές ως γνωστόν θα γίνουν με απλή αναλογική, οπότε κανένα κόμμα δεν πρόκειται να έχει αυτοδυναμία ό,τι και να γίνει. Ταυτόχρονα ο κ. Μητσοτάκης έχει δηλώσει επίσημα ότι θα πάει σε διπλές εκλογές, όποτε αυτές γίνουν, προκειμένου να κάψει την απλή αναλογική. Θα γίνουν όμως έτσι τα πράγματα; Για να δούμε.

Ο κ. Μητσοτάκης έχει μέχρι στιγμής τρία πολιτικά οφέλη και ταυτόχρονα τέσσερα πολιτικά προβλήματα, δύο από τα οποία είναι ήδη γνωστά και δύο που θα σκάσουν στη συνέχεια και το ξέρει.

Τα πολιτικά του οφέλη είναι πρώτον η εικόνα μιας άλλης ελπιδοφόρας πολιτικής που επικοινωνιακά κατάφερε να περάσει, άσχετα με τον νεοφιλελεύθερο πυρήνα της που θα εμφανιζόταν στη συνέχεια, δεύτερον το θέμα με τον Έβρο, όπου κέρδισε πολιτικούς πόντους, διαφορετικά θα ήταν ήδη στο σπίτι του και τρίτον (όσο και αν αυτό ηχεί περίεργα) η πανδημία του κορωναϊού, ο χειρισμός της οποίας μέχρι στιγμής, επικοινωνιακά τουλάχιστον του βγαίνει πολιτικά.

Τα δύο γνωστά πολιτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, είναι αυτό του εμπαιγμού του λαού με τη Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία αντιθέτως τώρα τιμά και στηρίζει και το λαθρομεταναστευτικό, όπου εκτελεί κατά γράμμα τις εντολές της παγκοσμιοποίησης και του open society, για άνοιγμα των συνόρων, εποικισμό της χώρας και πρόκληση εθνικής αλλοίωσης. Θα σκεφτείτε ίσως πως το τελευταίο δεν ταιριάζει με την συμπεριφορά του στον Έβρο. Όμως σκεφτείτε το εξής. Όσο καιρό εισέρχονταν από τον Έβρο εκατοντάδες λαθροεισβολείς κάθε εικοσιτετράωρο (όπως και από το Αιγαίο), ο κ. Μητσοτάκης δεν αντιδρούσε. Η μαζική όμως εισβολή που επεχείρησε ο Ερντογάν, δεν του άφησε κανένα περιθώριο αν δεν ήθελε, όπως είπα πιο πάνω, να είναι ήδη στο σπίτι του. Και τα δύο αυτά προβλήματα (αν και το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών έδειχνε κάπως να το ξεπερνά), του προκαλούν φθορά από τη δυσαρέσκεια της πατριωτικής λαϊκής πτέρυγας που τον ψήφισε.

Τα δύο πολιτικά προβλήματα που θα σκάσουν στη συνέχεια είναι, πρώτον το οικονομικό εξ αιτίας της κρίσης του κορωναϊού, μπροστά στο οποίο η κρίση των μνημονίων θα μοιάζει παιδικό πάρτι και δεύτερον η βέβαιη εμφάνιση των Τούρκων εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και η πρόκληση κάποιου θερμού επεισοδίου. Το τελευταίο θα είχε ήδη γίνει, αλλά η πανδημία του κορωνοϊού έχει σταματήσει προς το παρόν τα σχέδια του Ερντογάν. Με κανένα από αυτά τα δύο πολιτικά προβλήματα δεν θέλει να βρεθεί αντιμέτωπος ο κ. Μητσοτάκης, καθόσον τότε, η περαιτέρω παραμονή του στην εξουσία θα του προκαλεί ραγδαία πολιτική φθορά, τόσο του ίδιου όσο και της ΝΔ.

Από τα ανωτέρω, βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα, ότι έχοντας κεφαλαιοποιήσει το θέμα της αρχικής καλής κυβερνητικής εικόνας, το θέμα του Έβρου και το θέμα της αντιμετώπισης του κορωνοϊού και έχοντας ήδη προεξοφλήσει την πολιτική φθορά του από τη στήριξη της Συμφωνίας των Πρεσπών και εν πολλοίς από το λαθρομεταναστευτικό, το καλύτερο timing για να κάνει εκλογές και να μηδενίσει το πολιτικό κοντέρ ξεκινώντας μια νέα τετραετία, είναι αμέσως μετά τη λήξη του συναγερμού για τον κορωνοϊό. Όσο παραμείνει από εκεί και μετά στην εξουσία, με τον οικονομικό Αρμαγεδώνα που θα ενσκήψει και την ταυτόχρονη τουρκική προκλητικότητα, θα φθείρεται με ρυθμούς απίστευτους.

Επειδή ο κ. Μητσοτάκης είναι νέος σε ηλικία, καταγόμενος από ισχυρό πολιτικό «τζάκι» και επειδή χτίζει με πολύ προσοχή το προφίλ του μετριοπαθούς προοδευτικού ηγέτη του Κέντρου, στοχεύοντας να παίξει κεντρικό πολιτικό ρόλο για πολλά χρόνια, εκτιμώ ότι θα επιλέξει να πάει σε εκλογές αμέσως μετά τη λήξη του συναγερμού για τον κορωνοϊό, λέγοντας ενδεχομένως και ακροθιγώς κάποιες αλήθειες για το τι μας περιμένει και δεν θα διακινδυνευσει να αυτοκτονήσει πολιτικά μένοντας στην εξουσία για 3 μόνο χρόνια που του απομένουν. Που λοιπόν εμπλέκεται ο ΣΥΡΙΖΑ και η συγκυβέρνηση σε όλο αυτό;

Όπως είπαμε, οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική και κανένα κόμμα δεν αναμένεται να εξασφαλίσει απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο, καθόσον θα πρέπει να λάβει το 50%+ των ψήφων του εκλογικού σώματος. Επομένως απομένουν δύο επιλογές. Η πρώτη είναι επαναληπτικές εκλογές με το επόμενο εκλογικό σύστημα που έχει ήδη ψηφισθεί (το οποίο σημειωτέον είναι πιο αδύναμο από το bonus των 50). Εδώ θεωρώ ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν θα ρισκάρει να εκνευρίσει το λαό και να πάει αμέσως σε επαναληπτικές εκλογές, εν μέσω οικονομικής καταιγίδας που έρχεται, μόνο και μόνο για να κερδίσει ένα χρόνο παραμονής στην εξουσία παραπάνω, σε σχέση με τα τρία που έχει ήδη στη διάθεσή του. Η δεύτερη είναι να ζητήσει από το δεύτερο κόμμα, από τον κ. Τσίπρα, να βάλει πλάτη για να αντιμετωπίσει η χώρα αφενός τον οικονομικό Αρμαγεδώνα που θα έρθει, αφετέρου την τουρκική προκλητικότητα.

Ο κ. Τσίπρας αναγκαστικά θα συμφωνήσει. Αφενός, θα έχει ηττηθεί για τρίτη συνεχόμενη φορά, οπότε σε μια ακόμα ενδεχόμενη τέταρτη ήττα καίγεται πολιτικά και αποχωρεί όντας νεότατος και αφετέρου, ο ίδιος ψήφισε την απλή αναλογική που επιβάλει συνεργασίες και επομένως, αν αρνηθεί τη συγκυβέρνηση (με πρωθυπουργό τον κ. Μητσοτάκη εννοείται), μη υπάρχουσας άλλης εναλλακτικής λύσης που να τον απαλλάσσει, θα εκτεθεί και θα καταστραφούν και αυτός και το κόμμα του πολιτικά. Είναι λοιπόν αναγκασμένος να πέσει στην παγίδα που θα του έχει στήσει ο κ. Μητσοτάκης και να ενισχύσει την παραμονή του κ. Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία. Είτε συμμετέχοντας στην κυβέρνηση είτε απλά στηρίζοντας, αν και θεωρώ πιθανότερο τη συγκυβέρνηση και την απόλαυση των προνομίων της εξουσίας. Αν αρνηθεί, τότε ο κ. Μητοστάκης θα πάει εκ του ασφαλούς σε πολιτικό περίπατο στις επαναληπτικές εκλογές, το πολιτικό κόστος των οποίων θα φορτωθούν και ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ, οδηγούμενοι σε πολιτική καθίζηση.

Σε ότι αφορά στο ΚΙΝΑΛ, αυτό θα συντριβεί ανάμεσα στις δύο πολιτικές μυλόπετρες και θα επανδρώσει με τα στελέχη του (ήδη το κάνει) τα δύο μεγάλα κόμματα.

Υπέρ των ανωτέρω συνηγορεί και το γεγονός ότι τόσο η ΝΔ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ, μην κρυβόμαστε, είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, φτιαγμένο από τις μήτρες της παγκοσμιοποίησης. Δεν διαφέρουν σχεδόν σε τίποτα. Ούτε στο λαθρομεταναστευτικό, ούτε στη Συμφωνία των Πρεσπών, ούτε στη Γερμανική Ευρώπη, ούτε στα μνημόνια, ούτε επί της ουσίας στη συνεκμετάλλευση με την Τουρκία στο Αιγαίο, ούτε γενικά στον διεθνισμό, στις open society εθνικές κοινωνίες και στην παγκόσμια διακυβέρνηση. Η μόνη διαφορά τους είναι το ποιος θα είναι πρωθυπουργός και οι καρέκλες της εξουσίας. Επομένως μην ακούγεται απίστευτο, απεναντίας είναι το πιο ρεαλιστικό σενάριο. Άλλωστε το προ αμνημονεύτων ετών απίστευτο της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, μαζί και με ένα τμήμα του τοτε ΣΥΡΙΖΑ (ΔΗΜΑΡ) έγινε πράξη, με το αιτιολογικό «να μην πέσει η χώρα στα βράχια». Θα γίνει πολύ όμορφα και τώρα.

Εξάλλου τόσο ο κ. Μητσοτάκης, όσο και ο κ. Τσίπρας, λόγω του ότι οι εκλογές θα γίνουν με λίστα (εφόσον γίνουν νωρίς), θα διαθέτουν στην επερχόμενη συγκυβέρνηση τις κοινοβουλευτικές ομάδες που εκείνοι επιθυμούν, για να μην δημιουργηθούν εσωκομματικά προβλήματα και στους δύο.

Μένουν δύο ζητήματα να διευκρινιστούν. Το πότε θα γίνουν εκλογές και τι θα γίνει με την πατριωτική πτέρυγα της ΝΔ που θα δυσαρεστηθεί. Σε ότι αφορά στις εκλογές, σύμφωνα με τα ανωτέρω, δεν θα πρέπει να γίνουν πέρα από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο και τούτο γιατί δεν προλαβαίνει η κυβέρνηση νωρίτερα, χωρίς να αποκλείεται και νωρίτερα. Σε ότι αφορά την δυσαρεστημένη πατριωτική πτέρυγα της ΝΔ, ο κ. Μητσοτάκης θα επιχειρήσει να εγκλωβίσει τους ψηφοφόρους αυτής της πτέρυγας στο κομματικό του «μαντρί», κτυπώντας λυσσαλέα και με ότι μέσα διαθέτει το σύστημα, πολιτικά, ΜΜΕ, τρόλς του διαδικτύου, δημοσκόπους, «Ανεξάρτητες Αρχές» και Δικαιοσύνη το κόμμα της Ελληνικής Λύσης, ώστε να φράξει έτσι το δρόμο των απογοητευμένων ψηφοφόρων προς τα εκεί. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αναμένει και απ’ ότι γνωρίζω το αναμένει η Ελληνική Λύση. Ήδη τα κτυπήματα “κάτω από τη μέση” έχουν αρχίσει.

 

 

 

Εφαρμόζεται ένας ιδιότυπος στρατιωτικός νόμος;

Εφαρμόζεται ένας ιδιότυπος στρατιωτικός νόμος;

Του Πέτρου Χασάπη
Οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) με τις οποίες έχουν επιβληθεί τα δραστικά μέτρα περιορισμού των στοιχειωδών ελευθεριών των Ελλήνων, δίκην στρατιωτικού νόμου και οι οποίες έρχονται προς ψήφιση στη Βουλή την επόμενη εβδομάδα, επικαλούνται τα άρθρα 44 παρ. 1, 5 παρ. 5, 18 παρ. 3 και 21 παρ. 3 του Συντάγματος.

Το άρθρο 44 παρ. 1 επιτρέπει την έκδοση ΠΝΠ σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης. Όλα καλά μέχρις εδώ. Δεν μπορεί να υπάρξει σοβαρός αντίλογος.

Η επικαλούμενη όμως παράγραφος 5 του άρθρου 5 λέει ότι: «Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας και της γενετικής του ταυτότητας». Ερώτημα: Προστασία της υγείας του καθενός, σε βάρος των ατομικών ελευθεριών του κάθε άλλου; Στην ουσία, ολόκληρο το άρθρο 5 είναι ένας ύμνος προς τις ατομικές ελευθερίες. Ειδικά η παράγραφος 3 του ίδιου άρθρου αναφέρει ότι: «H προσωπική ελευθερία είναι απαραβίαστη. Kανένας δεν καταδιώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο περιορίζεται, παρά μόνο όταν και όπως ορίζει ο νόμος». Με τις ανωτέρω ΠΝΠ και φυσικά το νόμο που θα τις επικυρώσει την επόμενη εβδομάδα, στην πράξη έχουμε κατάλυση των ατομικών ελευθεριών των Ελλήνων από την κυβέρνηση, χωρίς οι ίδιοι να ευθύνονται για κάτι. Άραγε το Σύνταγμα εδώ ήθελε να επιβάλλεται με έναν απλό νόμο η καθολική αναστολή των ατομικών ελευθεριών των Ελλήνων;

Η παράγραφος 3 του άρθρου 18 ορίζει ότι: «Eιδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με τις επιτάξεις για τις ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων σε περίπτωση πολέμου ή επιστράτευσης, ή για τη θεραπεία άμεσης κοινωνικής ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή υγεία». Εδώ μιλάμε για κατάλυση του ατομικού δικαιώματος της ιδιοκτησίας, παντός είδους, όπως γίνεται αντιληπτό.

Τέλος, η παράγραφος 3 του άρθρου 21 ορίζει ότι: «Tο Kράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων». Προφανώς εδώ ο συνταγματικός νομοθέτης δεν είχε υπόψη του μια πανδημία σαν την παρούσα, αλλά τα συνήθη συμβαίνοντα σχετικά με την υγεία των πολιτών. Επομένως και τη διάταξη αυτή δεν μπορεί να την επικαλεστεί η κυβέρνηση για να επιβάλει την καθολική αναστολή των ατομικών ελευθεριών των Ελλήνων.

Από την άλλη, η παράγραφος 1 του άρθρου 48 ορίζει ότι: «Σε περίπτωση πολέμου, επιστράτευσης εξαιτίας εξωτερικών κινδύνων ή άμεσης απειλής της εθνικής ασφάλειας, καθώς και αν εκδηλωθεί ένοπλο κίνημα για την ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος, η Bουλή, με απόφασή της, που λαμβάνεται ύστερα από πρόταση της Kυβέρνησης, θέτει σε εφαρμογή, σε ολόκληρη την Eπικράτεια ή σε τμήμα της, το νόμο για την κατάσταση πολιορκίας, συνιστά εξαιρετικά δικαστήρια και αναστέλλει την ισχύ του συνόλου ή μέρους των διατάξεων των άρθρων 5 παράγραφος 4, 6, 8, 9, 11, 12 παράγραφοι 1 έως και 4, 14, 19, 22 παράγραφος 3, 23, 96 παράγραφος 4 και 97. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας δημοσιεύει την απόφαση της Bουλής».

Όμως η παράγραφος 4 του άρθρου 5, την αναστολή της οποίας επιβάλει το άρθρο 48 παρ. 1 μας λέει ότι: «Απαγορεύονται ατομικά διοικητικά μέτρα που περιορίζουν σε οποιονδήποτε Έλληνα την ελεύθερη κίνηση ή εγκατάσταση στη Χώρα, καθώς και την ελεύθερη έξοδο και είσοδο σ’ αυτήν. Τέτοιου περιεχομένου περιοριστικά μέτρα είναι δυνατόν να επιβληθούν μόνο ως παρεπόμενη ποινή με απόφαση ποινικού δικαστηρίου, σε εξαιρετικές περιπτώσεις ανάγκης και μόνο για την πρόληψη αξιόποινων πράξεων, όπως νόμος ορίζει». Αυτή ακριβώς, αλλά και τις υπόλοιπες διατάξεις του άρθρου 5 για τις ατομικές ελευθερίες αναστέλει τώρα η κυβέρνηση με τις ΠΝΠ και τα διοικητικά μέτρα που περιορίζουν την ελεύθερη κίνηση των πολιτών, τα πρόστιμα που επιβάλλει κ.λ.π.

Δηλαδή, εδώ έχουμε την εφαρμογή ενός ιδιότυπου «στρατιωτικού νόμου», χωρίς την επίκληση του άρθρου 48 παρ. 1 και χωρίς να συντρέχουν φυσικά οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 48 παρ. 1, εκτός και αν ο κορωνοϊός μπορεί να θεωρηθεί άμεση απειλή της εθνικής ασφάλειας της χώρας. Εάν κάτι τέτοιο πιστεύει η κυβέρνηση ότι ισχύει, τότε θα πρέπει να επικαλεστεί την εφαρμογή του άρθρου 48 του Συντάγματος και όχι να το εφαρμόζει de facto χωρίς να το λέει. Έχει κι αυτό την πολιτική του σηματοδοσία, καθόσον, ενώ η κυβέρνηση περιορίζει την ελεύθερη κίνηση των πολιτών και επιβάλει πρόστιμα, ταυτόχρονα προσπαθεί να τα φορτώσει όλα στην ατομική ευθύνη του καθενός μας, που είναι τρομοκρατημένος από τον κορωνοϊό, ως ο εγκλεισμός μας και ο αυτοπεριορισμός μας να ήταν κάτι φυσιολογικό και αναμενόμενο και όχι επιβαλλόμενο από την κυβέρνηση.

Θα μου πείτε βέβαια και τι να κάνουμε τώρα; Να κολλήσουμε αυστηρά πάνω στο γράμμα του Συντάγματος και να πεθάνουμε κυκλοφορώντας ελεύθεροι; Εξάλλου το Σύνταγμα αυτό έχει καταντήσει «φυσαρμόνικα» στα χέρια της εκάστοτε κυβέρνησης, τώρα θα κολλήσουμε;

Σωστά, αλλά με ανησυχεί η επόμενη μέρα. Η επόμενη μέρα θα μας βρει χρεοκοπημένους για μια ακόμα φορά και τα μέτρα που θα ληφθούν σε βάρος του λαού, με πρόσχημα την προηγούμενη (τωρινή) εφαρμογή του Συντάγματος, θα είναι πολύ σκληρά, υπέρ της εγχώριας και διεθνούς οικονομικής ολιγαρχίας. Στην ουσία σήμερα, με το φόβο του κορωνοϊού, εμείς οι ίδιοι συναινούμε και διολισθαίνουμε προς την αυτοκατάργηση των ατομικών μας δικαιωμάτων και ελευθεριών και μπορεί αυτό σήμερα να το κάνουμε υπέρ της υγείας ημών και της εθνικής μας κοινωνίας και σωστά το κάνουμε, αύριο όμως θα μας επιβάλλουν να το κάνουμε υπέρ των οικονομικών ολιγαρχών. Δεν μας προστάτευσε το υπάρχον Σύνταγμα όταν το 2015 ανατράπηκε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, δεν πρόκειται να μας προστατεύσει ούτε μετά.

Ας τα έχουμε όλα αυτά υπόψη μας και τουλάχιστον ας απαιτήσουμε στη συνέχεια ένα Νέο Σύνταγμα από το λαό για το λαό.